سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh آیا هالیوود با پیرمرد ها خداحافظی میکند!؟ - صفحه 2

صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 11 تا 12 , از مجموع 12
نمایش شاخه ای10علاقمندی ها

موضوع: آیا هالیوود با پیرمرد ها خداحافظی میکند!؟

  1. #1
    گاهی آدمی در 20 سالگی میمیرد ولی در 70 سالگی به خاک سپرده می شود...
    LuCiFer آواتار ها
    وضعیت : LuCiFer آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Nov 2012
    محل سکونت : 021
    نوشته ها : 1,945
    سپاس ها : 2,721
    سپاس شده 7,604 در 1,715 پست
    یاد شده
    در 9 پست
    تگ شده
    در 338 تاپیک

    آیا هالیوود با پیرمرد ها خداحافظی میکند!؟

    چهره های این گزارش، نه چهار بازیگر که چهار تصویر ماندگار و نوستالژیک از خود سینما هستند. آنها نقش مهمی در پیدایش بسیاری از شاهکارهای ماندگار تاریخ سینما داشته اند و طعم خوش رسیدن به قله های شهرت، افتخار و محبوبیت را چشیده اند اما وقتی به وضعیت فعلی شان نگاه می کنیم، اوضاع خیلی فرق می کند. دوتا از آنها نتوانسته اند خودشان را با اقتضائات بی رحم قرن ۲۱ وفق بدهند.
    آن یکی ترجیح داده کم کار باشد تا خاطره خوش سینمادوستان را زایل نکند و آخری توانسته کژدار و مریز بارش را به منزل برساند و با تمام سختی ها و ناملایمات از پا نیفتد. به بهانه نمایش قریب الوقوع دو فیلم جدید آل پاچینو که گریم های جالبی در آنها دارد – یعنی «ایستاده ها» و «فیلم زندگینامه ای بدون نهام فیل اسپکتور» و البته تمشک طلایی که بهار امسال برای بازی در «جک و جیل» گرفت و باعث دلسردی هوادارانش شد، نظری انداخته ایم بر احوالات گذشته و حال این چهار غول زنده بازیگری. مقایسه نحوه برخورد این چهار سوپراستار سابق با مسائل مهمی چون کهنسالی و تغییر راه و رسم زمانه. به جز درس بازیگری، می تواند درس زندگی هم باشد.


    Al PaCin0 متولد 1940(بازی در 51 فیلم)

    اسکارها: یک بار برای «بوی خوش ...» (۹۲)؛ به همراه نامزدی برای «گلن گری گلن راس» (۹۲)، «دیک تریسی» (۹۰)، «عدالت برای همه» (۷۹)، «بعدازظهر سگی» (۷۵)، «پدرخوانده قسمت دوم» (۷۴)، «سرپیکو» (۷۳) و «پدرخوانده» (۷۲).
    آخرین فیلم مهم: «بی خوابی» (۲۰۰۲)

    از اسکار به تمشک
    خیلی سخت است که حدود ۲۰ سال مهمان همیشگی مراسم اسکار و در عالی ترین سطح بازیگری دنیا باشی اما روزگار نامراد غبار پیری به سر و رویت بنشاند و از آن بالا به پایینت بیاورد.
    هیچ جور نمی شود جلوی این پیری لعنتی را گرفت و خواه ناخواه باید بزنی بغل و به جوانترها راه بدهی. این فقط گوشه ای از حسرت و اندوهی است که آل پاچینوی کبیر دارد تجربه اش می کند و خودبه خود به هوادارانش هم منتقل می شود.
    استاد در دورانی که بهترین فیلم های کارنامه پربار بازیگری اش را داشت، اسکار نگرفت تا اسکارش برای فیلم عالی «بوی خوش ...» به یک جور حسن ختام غم انگیز (البته در زمینه بردن جایزه آکادمی) برای او تبدیل شود. شاید باید اسکاری های ناجوانمرد را هم سرزنش کرد که چرا بازی های درخشان او بعد از برنده شدنش در اسکار را ندیدند.
    فهرست این فیلم ها چنان زیاد است که مشکوک به نظر می رسد: «مرام کارلیتو» (۹۳)، «مخمصه» (۹۵)، «دنی براسکو» (۹۷)، «وکیل مدافع شیطان» (۹۷) و «بی خوابی» (۲۰۰۲). خب وقتی کسی که عمری را به جایزه گرفتن گذرانده، این همه بازی عالی به کارنامه اش اضافه می کند اما آنقدر به او بی محلی می کنند که حتی با یک نامزدی خشک و خالی هم قدرش را ندانند، چطور می شود از او انتظار داشت که برای همیشه در اوج بماند؟
    آیا همین هایی که در حال حاضر او را بابت بازی های ضعیفش در فیلم های پیش پا افتاده ملامت می کنند، خودشان سهمی در این اتفاق ناراحت کننده نداشته اند؟ درست است که در سال های اخیر استاد بازی های قابل قبولی در فیلم هایی مثل «شما جک را نمی شناسید» (۲۰۱۰) و «سیزده یار اوشن» (۲۰۰۷) ارائه داده اما آخرین حضور او روی پرده که نشانه های پررنگی از آن پاچینوی کبیر سال های دور داشت، «بی خوابی» نولان بود.
    فیلمی که با بازی ها و کارگردانی عالی اش به اثری بهتر از نسخه اصلی نروژی اش تبدیل شد. دقیقا بعد از این فیلم بود که پاچینو به سراشیبی وحشتناکی افتاد که فیلم شکست خورده «سیمونه» شروعش بود و یک سال بعدش به فیلم فاجعه بار «ژیلی» ختم شد که تمشک های طلایی آن سال را درو کرد و یک نامزدی تمشک طلایی برای نقش مکمل مرد هم برای استاد به همراه داشت.
    این فیلم در حال حاضر در رده هشتاد و ششم بدترین فیلم های تاتریخ سینما در سایت IMdB قرار دارد. واقعا چه کسی می توانست چنین فاجعه ای را پیش بینی کند؟ کارگردان فیلم مارتین برست بود که پاچینو با بازی در فیلم او برنده اسکار شده بود و بن افلک و جنیفر لوپز هم در اوج دوران شهرتشان به عنوان بازیگر قرار داشتند.
    این نقطه عطف باعث شد متاسفانه سیر نزولی نقش آفرینی های پاچینو سریع تر شودت و او پشت سر هم فیلم هایی بازی کند که نه چیزی به بازیگجری اش اضافه می کردند و نه حداقل فیلم های خوبی بودند. حضیض این سرازیری هم همین پارسال با فیلم «جک و جیل» رقم خورد. بی اغراق، کلمات از وصف فضاحت این فیلم شنیع و لمپنی آدام سندلر، قاصر است.
    حضور بی ربط آل پاجینو در این فیلم و در نقش خودش باعث شد تمشک طلایی بدترین بازیگر مکمل سال را به او بدهند. ناراحت کننده تر از نفس بردن این جایزه توسط او، این بود که کسی از این اتفاق تعجب نکرد و هیچ اعتراضی به آن صورت نگرفت.
    متاسفانه انگار همه به این باور رسیده اند که دوران اوج که سهل است، دوران متوسط ماندن او هم به انتها رسیده و دیگر باید به حضور پاجینو در فیلم های بی ارزش عادت کرد. شاید خود او هم متوجه این تلقی عمومی درباره خودش شده که بعد از ۱۱ سال دوباره پشت دوربین رفته تا «سالومه» اسکاروایلد را به روش شخصی خودش روایت کند. آخرین فیلم او به عنوان کارگردان سال ۲۰۱۱ نمایش موفقی در جشنواره ونیز داشت و بعد از مدت ها جایزه ای هم نصیب پاچینو کرد.


    R0bert Denir0 متولد 1943(بازی در95فیلم)

    اسکارها: دو بار برای «پدرخوانده: قسمت دوم» (۷۴) و «گاو خشمگین» (۸۰)؛ به همراه نامزدی برای «تنگه وحشت» (۹۱)، بیداری ها (۹۰)، شکارچی گوزن (۷۸) و راننده تاکسی (۷۶)
    آخرین فیلم مهم: ملاقات با والدین (۲۰۰۰)

    اوضاع یکی از غول های مسلم بازیگری در روزگاری نه چندان دور، خیلی روبراه نیست. رابرت دنیرو که چند سال پیش به شدت بیمار شد و چندین عمل جراحی مختلف را تحمل کرد، پس از طی دوران نقاهتش، با پرکاری زیاد جبران مافات کرد اما این پرکاری در دو سه سال اخیر شدت بیشتری هم گرفته و طبعا این همه حضور و عرضه کردن خود، نتیجه خوشایندی به همراه ندارد. به نظر می رسد
    دنیرو هم مثل پاچینو همان روند ناراحت کننده و غم انگیز را طی کرده و حالا به جایی رسیده که «دیده شدن» را به هر چیز دیگری ترجیح می دهد و حاضر است برای حضور در صحنه بازیگری همه جوره از اعتبارش خرج کند.
    او از اواخر قرن بیستم بود که تصمیم گرفت در فیلم های کمدی هم بازی کند. از طرفی چون شمایل او به عنوان یک گنگستر در فیلم های اسکورسیزی بزرگ تثبیت شده بود، اوایل کار بیشتر نقش هایی که به او پیشنهاد می شد، شخصیت هایی بود که هجویه آن شمایل مصمم و نفوذناپذیر به حساب می آمدند.
    به همین دلیل کمدی هایی چون «این را تحلیل کن» (۱۹۹۹) و «ملاقات با والدین» (۲۰۰۰) نقش هایی متفاوت و دوست داشتنی را در کارنامه او رقم زدند. اما متاسفانه این دوران حضور در کمدی های پرفروش باعث شد استاد از برج عاجش پایین بیاید، کم کم سخت گیری اش را کنار بگذارد و دیگر به هیچ پیشنهادی «نه» نگوید.
    نتیجه هم این شد که شمایل دست نیافتنی و کنجکاوی برانگیز او از بین رفت و کار به جایی رسید که در حال حاضر اکران شدن فیلمی از دنیرو دیگر شور و شوقی برنمی انگیزد (گرچه در پشت دوربین اوضاع فرق می کند. او در مقام کارگردان فیلم خوب «چوپان خوب» (۲۰۰۶) را در کارنامه اش دارد که خودش هم نقش کوتاهی در آن بازی می کند.)
    البته اگر قوانین آمار و احتمالات را در نظر بگیریم، لابلای این همه پرکاری، چندتایی هم فیلم قابل قبول با بازی خوب او پیدا می شود؛ مثل «استون» (۲۰۱۰) و «شهر کنار دریا» (۲۰۰۲) اما این نمونه های اندک در مقابل انبوه فیلم های بی اهمیت و پیش پا افتاده تقریبا هیچ است.
    دنیرو در سال ۲۰۱۱ چهار فیلم بازی کرده، امسال هم چهار فیلم و در سال ۲۰۱۳ هم شش فیلم از او به نمایش درخواهد آمد. او وسواسی به اسم کارگردان هم نشان نمی دهد و در فیلم های پیر و جوان و معتبر و غیرمعتبر بازی می کند. می گویند ماهی را هر وقت از آب بگیری تازه است. بیاییددعا کنیم دنیرو که چنین بی پروا چوب حراج به داشته هایش زده، به راه راست هدایت شود.


    DuStin HoffMan متولد 1937(بازی در 75 فیلم)

    اسکارها: دو بار برای «کریمر علیه کریمر» (۷۹) و «مرد بارانی» (۸۸)؛ به همراه نامزدی برای «سگ را بجنبان» (۹۷)، «توتسی» (۸۲)، «لنی» (۷۴) و «فارغ التحصیل» (۶۷)
    آخرین فیلم مهم: آخرین شانس هاروی (۲۰۰۸)

    سن و سال داستین هافمن از باقی غول های بازیگری زنده بیشتر است، شروع دوران شهرت و محبوبیتش زودتر بوده و هنوز هم آنقدر توی بورس هست که برای اهدای جوایز اسکار یا گلدن گلوب دعوتش کنند و برای بازی در نقش اصلی فیلمی، نامزد گلدن گلوب شود. مطمئنا همه این اتفاق ها و اینکه هافمن توانسته هنوز هم در عرصه پررقابت بازیگری، خودش را مطرح نگه دارد بی دلیل نیست.
    هافمن علاوه بر هنری که غول های بازیگری داشته اند و توانسته اند به شهرت برسند، این هوشمندی را هم داشت که کار سخت تر «مشهور ماندن» را هم انجام بدهد. او برخلاف غول های دیگر توانست با تجزیه و تحلیل منطقی اوضاع، شرایط را درک کند و این را بپذیرد که دوران درخشش و ستارگی اش در نقش های اصلی به سر آمده و باید خودش را با مقتضیات زمانه اش هماهنگ کند.
    به همین دلیل نقش های کوتاه اما چالش برانگیز را به نقش های اصلی اما بی مایه ترجیح داد، در انیمیشن های محبوبی مثل «پاندای کونگ فوکار» صحبت کرد و این قدرت را داشت که به بعضی از پیشنهادها نه بگوید. برآینده همه این ملاحظات، شده اینکه هافبمن نه مثل پاچینو و دنیرو با عرضه بیش از حد خودش شمایل فاخر بازیگری اش را خراب کرده، نه مثل آنها فیلم های شکست خورده و افتضاح در کارنامه اش داردت و نه مثل جک نیکلسون کم کار شده.
    رسیدن به این ترکیب متعادل، یعنی توی چشم بودن و در عین حال به دام بازی در فیلم های بی ارزش نیفتادن، یکی از سخت ترین کارهایی است که یک سوپر استار بازیگری در تمام دوران حرفه ای اش با آن روبروست. اگر این توازن در پیرانه سر و دوران پایانی بازیگری، که همه عوامل مساعد برای از دست رفتن داشته ها فراهم است، اتفاق بیفتد که نور علی نور است و بی برو برگرد نشانه ای از هوش سرشار آن بازیگر در انتخاب هایش.
    هافمن درتمام دوران بازیگری اش کار دشوار دیگری را هم به سرانجام رسانده و همچنان قدرتمندانه به آن ادامه می دهد: او قدم به ژانرهای مختلف و متفاوتی گذاشته و تقریبا از همه شان سربلند بیرون آمده. با اینکه او را با نقش های جدی اش بیشتر به جا می آورند اما آخرین نقش مهم او بازی در نقش اصلی یک کمدی رمانتیک بود. او در «آخرین شانس هاروی» زوجی دوست داشتنی و به شدت باورپذیر را در کنار بازیگر بزرگ انگلیسی «اما تامپسن» خلق کرد و تجربه تماشای یک فیلم حال خوب کن را به طرفدارانش هدیه داد.
    به احترام کسی که نزدیک به نیم قرن در رده اول بازیگری دنیا بوده و از آن مهمتر توانسته این جایگاه خطیر را حفظ کند و به دام پیش افتادگی نیفتد، چاره ای نداریم جز اینکه کلاه از سر برداریم.


    JaCk NiCholSon متولد 1937(بازی در 75فیلم)

    اسکارها: سه بار برای «بهتر از این نمی شه» (۹۷)، «قواعد مهرورزی» (۸۳) و «دیوانه از قفس پرید» (۷۵)؛ به همراه نامزدی برای «درباره اشمیت» (۲۰۰۲)، «چندتا آدم خوب» (۹۲)، «آیرون وید» (۸۷)، «شرف خانواده پریتزی» (۸۵)، «سرخ ها» (۸۱)، «محله چینی ها» (۷۴)، «آخرین جزییات» (۷۳)، «پنج قطعه آسان» (۷۰) و «ایزی رایدر» (۶۹).
    آخرین فیلم مهم: DeparTeD 2006

    می گویند املای نانوشته غلط ندارد؛ حال و روز جک نیکلسون این روزها دقیقا با این جمله مطابقت می کند. او نه مثل پاچینو و دنیرو با قبول کردن همه جور پیشنهاد کاری، کمر به نابودی پرسوناژ سینمایی اش بسته و نه مثل هافمن موفق شده خودش را با شرایط جدید کاری وفق بدهدت و از بین همه پیشنهادهای ریز و درشت، هوشمندانه آن چند پیشنهاد خوب را پیدا کند و به همان ها بچسبد.
    درست است که نیکلسون با این روش خاطرات سینمایی خوش گذشته اش را تخریب نمی کند (برخلاف دو نمونه اول) اما هوادارانش را از تماشای بازی های همیشه گرم و حضور کاریزماتیکش بر پرده ها محروم کرده است. شاید واقعا زمانه ای شده که نقش های مناسبی برای هنرپیشه هایی به سن و سال او کمتر پیدا می شود.
    آخرین فیلمی که از نیکلسون به نمایش درآمده «چطور فهمیدی؟» در سال ۲۰۱۰ است که در آن جک دوباره با کارگردانی همکاری کرده که اسکار متاخرش را برای بازی در فیلم او به دست آورده بود؛ یعنی «جیمز ال. بروکس». با اینکه نیکلسون به بازی در نقش مکمل رضایت داد و بازیگران اصلی فیلم هم کمدین های کاربلدی مثل پل راد و ریز ویترسپون بودند، این فیلم بسیار ناامیدکننده از آب درآمد؛ و شاید به همین دلیل است که در حال حاضر نیکلسون هیچ پروژه دیگری در دست ندارد؛ یعنی حداقل تا سال ۲۰۱۴ هیچ فیلمی از او نخواهیم دید.
    از لحاظ تعداد اسکار و نامزدی، نیکلسون از همه بازیگران مرد دیگر جلو زده و به همین دلیل تا سال های سال، سرجهازی مراسم اسکار محسوب می شد تا همین چند سال پیش هم شخص شماره یک مورد علاقه دوربین های اسکار بود؛ به خصوص با آن کله کچل و عینک دودی.
    این شمایل جدید نیکلسون محصول مستقیم فیلم «بهتر از این نمی شه» و موفقیت های گسترده اش بود. اینجا بود که مشخص شد نیکلسون در فیلم های کمدی هم می تواند به اندازه درام های جدی بدرخشد. خود او هم ظاهرا اینقدر از این شکل و شمایل خوشش آمد که دیگر همه جا با آن لبخند موذیانه حاضر می شد. همکاری نیکلسون با اسکورسیزی در شاهکار اخیرش یعنی «مرحوم» هم اصلا برنامه ریزی نشده نبود.
    برای نقش منفی اصلی این فیلم، مارتی گزینه های دیگری را مد نظر داشت که به دلایل مختلف نتوانستند سر این پروژه بیایند و نقش به نیکلسون رسید؛ و او هم الحق توانست سیمای یک سردسته مافیا را با قدرت هر چه تمام تر ایفا کند. کم کاری نیکلسون و پیش پا افتاده نشدنش باعث می شود به درخشش دوباره اش در نقشی ماندگار امیدوار بمانیم.


    منبع:aftabir
    بازنشر:سینماسنتر
    ویرایش توسط FFKIA : 12-22-2012 در ساعت 14:09 دلیل: جاستیفای!
    FFKIA, 1CHAMPION, Ali_Silent-Killer و 4 کاربر دیگر به این پست علاقمند بوده اند.


  2. # ADS
     

  3. #11
    گاهی آدمی در 20 سالگی میمیرد ولی در 70 سالگی به خاک سپرده می شود...
    LuCiFer آواتار ها
    وضعیت : LuCiFer آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Nov 2012
    محل سکونت : 021
    نوشته ها : 1,945
    سپاس ها : 2,721
    سپاس شده 7,604 در 1,715 پست
    یاد شده
    در 9 پست
    تگ شده
    در 338 تاپیک

    پاسخ : آیا هالیوود با پیرمرد ها خداحافظی میکند!؟

    نقل قول نوشته اصلی توسط LuCiFer نمایش پست ها
    آخرین فیلم مهم: ملاقات با والدین (۲۰۰۰)
    داشتم این تایپیک رو بازخونی میکردم به این جمله برخوردم
    با اینکه دنیرو برای نقش "پت" تو فیلم Silver Lining PlayBookنامزد اُسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد شد(البته اوون موقع که من این تایپیک رو زدم فیلم مذکور هنوز به نمایش عموم در نیومده بود) با این حال بازهم معتقدم کاراکتر Jack Byrnes هنوز که هنوزِ آخرین نقشِ مهمیِ که دنیرو ایفا کرده... و100البته که Meet The Parentsآخرین فیلمیِ که دنیرو بازی کرده و میشه بهش برچسب آخرین فیلم مهم رو زد...
    براي ملتي كه سردشان است

    باريدن برف

    اصلا اتفاق رمانتيكي نيست


    ايلهان برك

  4. 4 کاربر از پست مفید LuCiFer سپاس کرده اند .


  5. # ADS
     

  6. #12
    TOUCH DARKNESS AND DARKNESS TOUCHES YOU BACK
    penn آواتار ها
    وضعیت : penn آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Feb 2014
    محل سکونت : رشت
    سن: 23
    نوشته ها : 729
    سپاس ها : 2,028
    سپاس شده 3,031 در 805 پست
    یاد شده
    در 10 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : آیا هالیوود با پیرمرد ها خداحافظی میکند!؟

    نقل قول نوشته اصلی توسط LuCiFer نمایش پست ها
    دیگه همه ی ما با اسکار و سیاست هاش آشنا هستیم اسکاری که تو ساله 2003 تو قسمت بهترین بازیگر مرد نصیب دنیل دی لوئیس نشد و نصیب آدرین برودی برای فیلم The Pianist شد یا تو سال 2009 نصیب شان پن به خاطر فیلم MILK شد(در صورتی که نامزدهای دیگه دنیل دی لوئیس برای فیلم Ther Will be blood همچنین جانی دپ برای Sweeney todd بودن) هم چنین این موردی که شما بهش اشاره کردی این ها فقط نمونه ای از پشت پرده ها و سیاست های اسکار هستش به همین دلیل هست که هیچ وقت معیار هنرمند بودن بردن جایزه اسکار نیست به خاطره همین هست که این 4بازیگر فقید با این که چند وقتی هست که در مراسم اسکار حضور ندارند و جایزه ای نصیبشون نشده باز هم وقتی اسمشون وسط میاد همون ابهت سابق رو دارن(برخلاف خیلی از بازیگر های دیگه که وقتی تو همچین وضعیتی قرار گرفتن بعد از مدتی از یادها رفتن به کل) و این هم باز یک دلیل دیگر بر بی ارزش بودن مراسم اسکار هست
    کاملا باهاتون موافقم فقط یه اشکالی که تو نوشته تون وجود داره اینه که دنیل دی لوییس و جانی دپ تو اسکار 2008نامزد بودن که دنیل دی لوییس هم به خاطر بازی در خون به پا خواهد شد تونست دومین اسکار خودشو ببره.همچنین تو همون سالGeorge Clooneyبرای فیلمMichael ClaytonوViggo Mortensenبرای فیلمEastern Promisesو همچنینTommy Lee Jonesبرای فیلم نامزدهای دیگه برای بهترین بازیگر نقش اول مرد سال بودن.ممنون بابت تاپیک خوبتون




  7. کاربر روبرو از پست مفید penn سپاس کرده است .


صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. خاویر باردم در پیاده رو مشاهیر هالیوود ستاره دار شد(اختصاصی سینماسنتر)
    توسط ScarFace در انجمن اخـــبار سينماي جهان (اختصاصي)
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 11-10-2012, 20:36
  2. دستگیری هنرپیشه مطرح هالیوودی به دلیل فرار از صحنه تصادف
    توسط MoonCity در انجمن اخبــــار سينماي جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-22-2012, 10:50
  3. بهترین و بدترین پیرها و جوان‌های هالیوود
    توسط SEYED AMIR در انجمن اطلاعــــــات سینمــــــــــایی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 11-03-2011, 13:05
  4. تاریخچه هالیوود
    توسط PHOENIX در انجمن اطلاعــــــات سینمــــــــــایی
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: 12-11-2010, 11:57

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •