سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh مهين شهابي، جلوه‌اي از وقار و متانت

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: مهين شهابي، جلوه‌اي از وقار و متانت

  1. #1
    خـادم سینمــاسنتـر
    1CHAMPION آواتار ها
    وضعیت : 1CHAMPION آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : دروازه کویـر
    سن: 34
    نوشته ها : 7,425
    سپاس ها : 15,219
    سپاس شده 12,849 در 4,447 پست
    یاد شده
    در 30 پست
    تگ شده
    در 953 تاپیک

    مهين شهابي، جلوه‌اي از وقار و متانت



    نام اصلی این هنرمند مهین نیك طبع بود و سال 1315 در شهر تهران متولد شد. پدر او نظامی بود و تربیت خاص وی باعث شده بود كه مهین از همان روزهای كودكی نظم و انضباط را از اولین الگوهای زندگی اش قرار دهد. وی دراین باره در مصاحبه ای عنوان كرده بود: «پدر من نظامی بود و همیشه به ما می گفت اگر بلند نشوید نماز بخوانید من فكر می كنم غذا و نانی كه به شما داده ام، حرام است. این منش پدرم باعث شد ما به اعتقاداتمان پایبند بمانیم...»

    اولین بارقه های حضور او در عالم هنر در ایام نوجوانی درخشید، زمانی كه همزمان با تحصیل در دبیرستان، در چند نمایش دانش آموزی ایفای نقش كرد و خوش درخشید. این درخشش باعث شد كه بعد از ازدواج با هوشنگ شهابی ـ كه او هم نویسنده، شاعر و آهنگساز بود ـ این روند را همچنان ادامه دهد. این بود كه از 23 سالگی با اسم مستعاری كه از نام خانوادگی همسرش گرفته بود، وارد عرصه تئاتر به شكل حرفه ای شد و زیرنظر گروه اسكویی (مهین و مصطفی اسكویی و از نامداران تئاتر ایران) در هنركده آناهیتا آموزش بازیگری دید و هنرمندانی همچون مهدی فتحی با وی همدوره بودند.
    اولین نمایش او «طبقه ششم» نام داشت. این طلیعه ای بود تا او سال ها در تئاتر حضوری جدی داشته باشد و نمایش هایی همچون آی با كلاه آی بی كلاه، امیرارسلان نامدار، رومئو و ژولیت، بختك، یك اشتباه از خردمندترین آدم ها سر می زند، استحاله، بازرسی، لونه شغال، روباه ها، بلبل سرگشته، پهلوان كچل، خوشا به حال مرد باران، زورق و... را در كارنامه هنری اش ثبت كند و طی آن تجربه همراهی با بزرگ ترین هنرمندان عرصه تئاتر و نمایش را بیازماید.



    شهابی از این دوران پربار، تجربیات شیرینی را در برخی از گفتگوهایش ذكر كرده است: «گاهی اوقات طی یك سال در 3 نمایش با تیپ های مختلف بازی می كردم. مثلا یادم می آید در تئاتر «لونه شغال» به كارگردانی علی نصیریان نقش زنی دیوانه را بازی می كردم كه در و دیوار را نگاه می كرد و در تصورش اجنه و شیاطین را می دید و بعد هم غش می كرد. این كار خیلی غوغا كرد و باعث شد عكس های من پشت جلد مجلات و نشریات چاپ شود و بسیاری از منتقدان درباره آن صحبت كنند. آنقدر این نقش در مردم و منتقدان تاثیر گذاشته بود كه می گفتند وقتی مهین شهابی روی صحنه می آید، او را شغال می بینیم! در همین نمایش در صحنه ای من باید غش می كردم و آقای انتظامی یك سطل آب روی من می ریخت تا سرحال بیایم. سر همین نقش من سینه پهلو و تب شدیدی كردم. پشت صحنه یك قاشق شربت سینه می خوردم و دوباره روی صحنه كه می رسیدم، باید شعر می خواندم و می چرخیدم و دوباره همان برنامه و آب سرد. وقتی اجرای این تئاتر تمام شد، من دچار برونشیت شدم اما چون عاشق كار بودم، آن را رها نمی كردم.»
    همان طور كه در گزارش فعالیت های خانم فخری خوروش در نوبت گذشته آمد، بسیاری از هنرمندان برجسته تئاتر آن زمان در مقطعی جذب تئاترهای تلویزیونی شدند و مهین شهابی هم از جمله همین افراد بود. او از محل كارش یعنی وزارت فرهنگ و هنر ماموریت پیدا كرد كه وارد تلویزیون شود. خود در مصاحبه ای با ماهنامه فیلم دراین باره گفته بود: «زمانی كه بازی در نمایش های تلویزیونی را آغاز كردم، این نمایش ها هنوز ضبط نمی شدند و به شكل زنده آنها را اجرا می كردیم. برنامه ما چهارشنبه ها پخش می شد كه گوینده اش مرتضی اخوت بود و تا آنجا كه یادم هست، مرحومه جمیله شیخی، فخری خوروش، عزت الله انتظامی، علی نصیریان و چند نفر دیگر در آن نمایش ها بازی می كردند.»
    اما مهین شهابی در همان سال دوم فعالیت تئاتری اش، وارد حوزه سینما هم شد. اولین كار سینمایی او فیلم «ماجرای جنگل» بود كه در سال 1339 به كارگردانی مهدی میرصمدزاده ساخته شد. این فیلم درباره قاچاق چوب در جنگل های شمال ایران بود و شهابی هم در آن نقشی فرعی داشت. اما در كمتر از 10 سال دیگر، در فیلمی بازی كرد كه جزو آثار ارزشمند سینمای ایران است: «گاو» به كارگردانی داریوش مهرجویی در سال 1348 كه شهابی از بازیگران زن معدود فیلم و بلكه تنها بازیگر زن فیلم به حساب می آمد. اما حضوری كه در مقابل نقش مش حسن، شخصیت اصلی داستان به عنوان همسر او ایفا كرد، بخوبی جایگاه زنی روستایی را كه دل نگران از دست رفتن سرمایه زندگی اش، یعنی گاو از یك سو و جنون عجیب شوهرش از سوی دیگر است، جلوه می بخشید و بضاعت های تئاتری اش را بخوبی در پرورش همین نقش كوتاه متبلور كرد. صحنه ای كه او برای مش حسن چای می آورد یا صحنه تنهایی غمزده اش روی پشت بام از جمله حضورهای به یاد ماندنی این بازیگر در این فیلم ارزشمند است. شاید جالب باشد بدانید پسر شهابی هم كه در آن زمان طفلی خردسال بود در این فیلم به عنوان پسربچه ای روستایی در كنار دیگر كودكان روستایی نقش بازی می كرد.



    شهابی در همان گفتگویش با ماهنامه فیلم درباره این اثر بیان كرده بود: «ما در روستای بویینك، بین راه تهران و قزوین كار می كردیم و چون این فیلم محصول وزارت فرهنگ و هنر بود، این وزارتخانه از ما خواست در فیلم بازی كنیم و قرار شد دستمزد نگیریم تا سهم ما بعدها پرداخت شود كه البته هیچ وقت چنین اتفاقی نیفتاد.»
    شهابی فیلم بعدی اش را سال 1351 با شركت در اثری از هژیر داریوش به نام «بیتا» رقم زد و در آنجا نیز نقشی فرعی به عهده داشت كه البته چندان هم مثبت نبود. این بازیگر بخوبی ارزش نقش های منفی را می دانست و برای همین در بسیاری از نقش هایش از پذیرش آن سرباز نمی زد و هنرمندانه در این جور الگوها بازی می كرد.
    شهابی بعد از آن كه در فیلم «قیامت عشق» به كارگردانی هوشنگ حسامی ایفای نقش كرد (در آن با عزت الله انتظامی همبازی شده بود)، یك سال بعدش آخرین حضورش را در سینمای قبل از انقلاب با فیلم «سازش» به كارگردانی محمد متوسلانی رقم زد. البته فعالیت شهابی وارد حوزه سریال هم شده بود و مثلا در مجموعه «مرد اول» كه كاری تاریخی در زمان قاجاریه به شمار می رفت، ایفای نقش كرد.
    فعالیت شهابی در آن سال ها منحصر به سینما و تئاتر و تلویزیون نبود و به عنوان گوینده رادیو نیز فعالیت كرده است. او این حرفه را از 24 سالگی آغاز كرد و در برنامه هایی همچون خانواده و جوانان و نیز زن و زندگی، كار گویندگی را انجام می داد. البته اشتغال فراوان او در حرفه تئاتر باعث شد كه نتواند گویندگی را در رادیو در سال های بعد ادامه دهد.
    شهابی از جمله بازیگران زنی بود كه به واسطه حضور متین و موقرش در سال های قبل از انقلاب اسلامی، توانست فعالیت های هنری خود را در دوران بعد از این مقطع هم ادامه دهد. البته كارهای سینمایی شهابی در سال های پیش از انقلاب اسلامی بسیار اندك بود و این نشان می داد كه در بین تمام فعالیت های هنری اش، سینما و تلویزیون اهمیت و اولویت كمتری در قیاس با تئاتر برای او داشت. او در این باره نیزچنین نظری داشت: «جذبه همیشگی تئاتر باعث می شد كمتر سراغ بازیگری در سینما بروم. تلویزیون هم برایم چنین حالتی دارد.»
    به هر حال او اولین فیلمش را در دوران جدید با اثری به نام «آقای هیروگلیف» در سال 1359 ثبت كرد كه بنابه دلایلی امكان نمایش عمومی پیدا نكرد. پس از آن وی در فیلم هایی مانند «شیلات»، «مزدوران» و «ماموریت» بازی كرد كه درونمایه های سیاسی در ارتباط با ماهیت فاسد نظام پهلوی و لزوم مبارزه با آن داشتند. اما بعد از آن در كارهایی خانوادگی تر ایفای نقش كرد. همچون بگذار زندگی كنم، پاییزان، پنجره، گل مریم و دو نیمه سیب.
    اما شهرت مهین شهابی برای مخاطبان نسل بعد از انقلاب با كارهای تلویزیونی اش بود. او در سریال «شاه دزد» احمد نجیب زاده، نقش زنی طاغوتی را داشت، در مجموعه «مثل آباد» رضا ژیان نقش هایی متنوع را به عهده گرفت كه معروف ترین و به یادماندنی ترینش نقش مادری بود كه بچه اش را به دزدی وا می داشت (در قسمتی با نام تخم مرغ دزد، شتر دزد می شود) و در سریال كودكانه و كمدی «بازم مدرسه ام دیر شد»، نقش مادر پسركی تنبل و شیطان را با بازی اكبر عبدی داشت كه دائما با دیر رسیدن بچه اش به مدرسه مواجه می شد. اما شاه نقش او در كارهای تلویزیونی با سریال «آینه» غلامحسین لطفی بود. آینه، مجموعه ای دیدنی در میانه دهه 1360 بود كه در آن سعی می شد با بیانی ساده و صمیمانه، معضلات خانوادگی مطرح و در قبالشان راهكار ارائه شود. شهابی در قسمت های مختلف این سریال معمولا نقش مادرزن یا مادرشوهر را ایفا می كرد كه عمدتا نیز هیبت و كسوتی مقتدرانه را در این نقش ها از خود نشان می داد و به عبارت بهتر با توجه به وقار شخصیتی خودش، گویی انگ همین بازی ها بود كه مخاطبان تحت تاثیر چنین نقش هایی از او قرار می گرفتند كه ـ به گفته خودش ـ در مواجهه های خیابانی از او می خواستند كمی با عروس و دامادهایش مهربان تر باشد! قدرت بازیگری شهابی در سریال آینه چنان بود كه تا سال ها بعد پرسوناژ مادرزن و مادرشوهر را در بسیاری از فیلم ها و سریال ها برمبنای مختصات بازی او طراحی كردند و بدین ترتیب شهابی توانست الگویی تثبیت شده را از این كاراكترهای خانوادگی از خود در جلوه های نمایشی رسانه ای به یادگار بگذارد.
    در چند سال اخیر به دلیل بیماری همسرش كه منتهی به درگذشت او شد و نیز سكته قلبی پسرش كه منجر به فوت گردید، فاصله شهابی با فعالیت های هنری زیاد شد و بجز چند كار پراكنده، حضوری پررنگ را نتوانست از خود نشان دهد. بیماری سرطان خودش هم كه وخامت یافت، مزید بر علت شد تا این كه سرانجام در رویارویی با این بیماری مهلك نتوانست دوام بیاورد و بعد از 50سال كار هنری در عرصه نمایش و سینما و تلویزیون و رادیو به دیار باقی شتافت. یاد و نامش گرامی باد.
    ▆ ▅ ▄ ▃ ▂ شاد بودن بزرگترین انتقامی است که می توان از زندگی گرفت ▂ ▃ ▄ ▅ ▆

  2. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-04-2010, 22:12

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •