مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh گروه خبری - حمید فرخ نژاد «مختار» می شود ؟

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: گروه خبری - حمید فرخ نژاد «مختار» می شود ؟

  1. #1
    ADoLF آواتار ها
    وضعیت : ADoLF آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : Tehran
    نوشته ها : 1,539
    سپاس ها : 3,447
    سپاس شده 2,143 در 951 پست
    یاد شده
    در 5 پست
    تگ شده
    در 486 تاپیک

    گروه خبری - حمید فرخ نژاد «مختار» می شود ؟

    پشت پرده های «مختارنامه» ـ قسمت سوم




    اشاره: در قسمت دوم از مجموعه مطالب «پشت پرده های مختارنامه به روایت مدیر روابط عمومی سریال»، خواندید که فیلم نامه اولیه سریال مختارنامه با طی کردن چه مسیری به دست محمود فلاح تهیه کننده سریال رسید و چه مقدماتی طی شد تا «داوود میرباقری» به عنوان کارگردان برای ساخت این سریال انتخاب شود. در مطلب هفته گذشته اشاره شد که فیلم نامه سریال «مختارنامه» و نقش مختار، هر مخاطبی را به طور ناخودآگاه به یاد «جمشید هاشم پور» می انداخت. حالا در این قسمت به دلایل عدم حضور این بازیگر پیشکسوت سینما و تلویزیون در این نقش خواهیم پرداخت.


    شهرک غزالی مناسب نبود

    روزهای آغاز اردیبهشت ماه سال 1382 بود که روزی یکی از خبرنگاران تماس گرفت و گفت: هفته نامه «به سوی پیروزی» رو دیدی؟

    از ابتدای حضورم در سریال مختارنامه، گهگاه از این تماس ها داشتم. همکارانم که از مسوولیت من در این پروژه مطلع بودند، هربار در جایی خبری از این سریال تلویزیونی می خواندند با من تماس می گرفتند تا هم از میزان درستی خبر مطلع شوند و هم اینکه خبری دقیق و جدید برای انتشار در نشریه خود دریافت کنند. به سرعت هفته نامه مذکور را تهیه کردم. در خبری کوتاه با تیتر:«هاشم پور مختار می شود» نوشته بود: «هاشم پور یکی از نام هایی است که میرباقری تاکید بسیاری روی او دارد. گویا میرباقری قصد دارد از هاشم پور در نقش مختار استفاده کند».

    موضوع را با بهروز خوشرزم مدیر تولید پروژه در میان گذاشتم. گفت فیلم نامه برای هاشم پور ارسال شده اما هنوز پاسخی رسمی دریافت نشده و تا زمانی که قراردادی امضاء نشود، نمی توان نام او را اعلام کرد. این انتخاب بسیار حساس و مهم بود و خبر آن می توانست برای رسانه های زیادی جذاب باشد. تصویری که از خواندن فیلم نامه در ذهن من شکل گرفته بود، تصویر جمشید هاشم پور بود. گاهی فکر می کردم گریم این شخصیت چطور خواهد شد؟ در چنین مواقعی ناخودآگاه گریم او در فیلم «مسافر ری» به ذهنم خطور می کرد اما پیش از اینکه بازیگری حضورش در پروژه قطعی شود، مسئله مهم فراهم آوردن فضا و امکانات لازم برای ایفای نقش توسط بازیگران بود. به عبارت ساده تر اول باید چاهی کنده می شد و بعد مناره مربوط ربوده می شد! این چاله هم در آن مقطع یافتن مکانی برای فیلم برداری سریال بود. گروه سازنده سریال مختارنامه بنا به دلایل مختلفی تمایلی به حضور در شهرک سینمایی غزالی نداشت. علت هم روشن و مشخص بود: در این محل امکان صدابرداری سر صحنه وجود نداشت و آنقدر ساختمان های عجیب و غریب در اطراف شهرک ساخته شده بود که اگر لحظه ای سَرِ دوربین بالا می رفت، انواع و اقسام عوراض غیر طبیعی از دکل برق گرفته تا آپارتمان دیده می شد. چنین فضایی برای فیلم برداری مناسب نبود و به همین دلیل بعد از جست و جوی فراوان، زمینی در منطقه احمد آباد مستوفی انتخاب و در اختیار گروه سازنده قرار گرفت. انتخاب و اجاره این زمین هم حکایت های عجیب و غریبی دارد. زمین متعلق به سه شریک بود که هر سه در بازار فعالیت داشتند. کاربری زمین هم کشاورزی بود و پروژه باید متعهد می شد بعد از پایان فیلم برداری، دکورهای ساخته شده را تخریب و زمین را به شکل اول در اختیار صاحبان آن قرار دهد تا دوباره زیر کشت برود. بعد از طی این مراحل تقریبا از اوایل اردیبهشت ماه زمین به اجاره گروه سازنده مختارنامه درآمد. از این مرحله به بعد کار گروه دکور آغاز شد که با سرپرستی «جلیل فتوحی نیا» کار آزمایش خاک، تنظیم شیب زمین، نقشه کشی و... آن را آغاز کردند. همزمان ماکت هم در حال ساخت بود تا برخی اشکال ها و ایرادهای احتمالی پیش از آغاز ساخت دکورها بر روی ماکت اصلاح شود. این ماکت برای کار روابط عمومی هم منشاء خیر شد و تا مدت ها به همراه اخبار سریال، عکس هایی از این ماکت در اختیار رسانه ها قرار می گرفت تا خبرها با عکس جذابیت بیشتری پیدا کنند. البته نشست هایی هم با فتوحی نیا داشتم که از آنها اطلاعات خوبی به دست آمد. فتوحی نیا این روزها در حال زندگی و کار در خارج از کشور است.


    جای خالی سفر به کربلا

    همه مسائل مربوط به دکور سریال مختارنامه با انتخاب «احمد آباد مستوفی» به عنوان محل ساخت دکورهای اصلی حل نشد. مختارنامه به جغرافیای متنوعی نیاز داشت و علاوه بر جایی که در آن دکورهای اصلی ساخته شود، اقلیم های دیگری هم مورد نیاز بود تا در آن بخش های مختلف سریال به تصویر کشیده شود. برای اینکه متوجه اهمیت این موضوع شوید، کافی است قسمت ششم این سریال را به یاد بیاورید. در این قسمت در صحنه ای مختار را می بینیم که به میان قبایل رفته است. در صحنه ای دیگر کیان و مختار را می بینیم که بر روی یک تخته سنگ نشسته و در حال صحبت با هم هستند. در صحنه دیگر کیان از کنار یک رودخانه و نخلستان عبور می کند. در صحنه ای دیگر بازیگران داخل خانه ای کاهگلی در حال گفت و گو با هم بودند. از این چهار صحنه فقط صحنه آخر در احمد آباد مستوفی مقابل دوربین رفت. صحنه اول در کویر آران و بیدگل مقابل دوربین رفت. صحنه دوم در روستاهای اطراف شاهرود فیلم برداری شد و صحنه سوم هم در آبادان و در حاشیه رودخانه بهمنشیر مقابل دوربین رفت. این تنوع و تفاوت اقلیم مهم ترین جذابیت سریال است که هم آن را باور پذیر می کند و هم اینکه سبب می شود حس و حال کار بهتر از آب دربیاید. همین مسئله سبب شد تا سرگروه های سریال بار سفر ببندند و عازم «بازبینی لوکیشن» شوند.

    در آن مقطع «محسن شاه ابراهیمی» به عنوان مدیر هنری، «آذر محمدی» به عنوان طراح لباس و «عظیم جوانروح» به عنوان مدیر فیلم برداری حضورشان در پروژه قطعی شده بود. قرار بود «عبدالله اسکندری» هم به عنوان طراح چهره پردازی در سریال حضور داشته باشد. این اتفاق نیفتاد و اسکندری کمی بعد به پروژه امام حسین (ع) پیوست و بعد از گزینه هایی همچون: «مهین نویدی»، این بخش از کار قسمتِ «مسعود ولدبیگی» شد. البته همه سرگروه ها در مرحله بازبینی لوکیشن حضور نیافتند و فقط مدیر تولید، برنامه ریز، طراح صحنه و تهیه کننده عازم سفر شدند. در آن مقطع حضور دائمی در دفتر نداشتم و گهگاه سری به پروژه می زدم و از آخرین وضعیت گروه کسب اطلاع می کردم. اواخر خرداد ماه بود که برنامه «بازبینی لوکیشن» تنظیم شد. طبق تجربه های قبلی متوجه شده بودم این مرحله از کار بسیار جذاب است. پیش از آن در دو سریال تلویزیونی در این مقطع گروه سازنده را همراهی کرده بودم که نتیجه آن کسب اطلاعات خوبی بود اما در سریال مختارنامه امکان این همراهی وجود نداشت! احساس می کردم در این گروه که جزو حرفه ای های سینما و تلویزیون بودند، یک «گارد»ی نسبت به من وجود دارد و به همین دلیل نمی شد در چنین برنامه هایی آنها را همراهی کرد. یافتن مکانی برای ساخت دکورهای مکه، کوشک سفید، دهکده لفقا و... بخشی از هدف گروه سازنده مختارنامه بود. میرباقری به دلیل علاقه فراوانی که به فضاهای بکر داشت ترجیح می داد تا فیلم برداری در خارج از تهران متمرکز شود اما فلاح به عنوان تهیه کننده معتقد بود باید تا آنجا که می شود از رفتن به شهرستان پرهیز و کار در نزدیکی تهران متمرکز شود. علت این مسئله هم مشکلات و گرفتاری هایی است که با رفتن سریال به شهرستان پیش می آید و فلاح با توجه به ساخت سریال «تفنگ سرپر» تجربه های فراوانی از حضور گروه سازنده در شهرستان ـ آن هم برای مقطعی طولانی ـ داشت.

    روزی در گفت و گو با میرباقری از او سوال کردم: شما تا به حال به عراق سفر کرده اید؟

    آن روزها اوج ناامنی عراق بود. میرباقری گفت: «نه» و بعد با لبخندی گفت: این هم یکی از مشکلات کار ما است که درباره جغرافیایی فیلم می سازیم که تا به حال آن را ندیده ایم!

    قرار بود در همان مرحله گروه سفری هم به عراق داشته باشند اما شرایط آن کشور بعد از حمله امریکا به عراق به گونه ای نبود که بتوان بدون دغدغه به آن کشور سفر کرد. در نهایت تیرماه گروه عازم چند سفر برای بازبینی لوکیشن شدند. در مقطعی به سمت سبزوار و سمنان رفتند اما چندان نتیجه ای حاصل نشد. در مقطعی دیگر هم به سمت جنوب و اهواز رفتند که از این سفر دستاوردهای خوبی حاصل شد. در چنین شرایطی طبق گفت و گوهای قبلی با تهیه کننده و مشاور او یعنی حسین صابری، قرار بود در خبر رسانی بر جزئیاتی همچون: صحنه و لباس، تولید و تهیه متمرکز شویم. مثلا در خبری که در تاریخ 12 مرداد 82 در روزنامه جام جم با تیتر «از اردبیل تا دبی برای مختارنامه مصالح تهیه می کنند» منتشر شد، طی گفت و گو با مدیر تولید سریال مختارنامه اطلاعاتی درخصوص تهیه مصالح برای ساخت این سریال منتشر شده بود. در آن مقطع «مقصود میرهاشمی» مدیر تدارکات زحمتکش و سخت کوش سریال برای تهیه اقلامی مانند زین اسب، نی خیزران (برای ساخت تیرها و نیزه ها) و... شهر به شهر می گشت و در یکی از این سفرها برای تهیه نی های خیزران با لنج به دبی رفته بود که همین مسئله دستمایه و محور خبر شده بود. این مصالح بعد از ورود به احمد آباد مستوفی راهی کارگاه های مختلف می شد. در آن مقطع «عادل بزدوده» در کارگاه ساخت آکساسوار مشغول به کار و اوستا «صالح پناهی» نیز سرگرم ساخت دکور بود. «مجید رضا بالا» معاون فرهنگی سیما فیلم نیز در این مقطع به شدت فعال بود و دفتر او محل برگزاری جلسات مختلف درخصوص فیلم نامه بود تا متن به مقدار مورد نیاز چکش کاری شود.

    دکور مسجد کوفه نیز اولین دکوری بود که ساخته شد و کلنگ آن به زمین خورد. از این مرحله از کار خاطره ای جالب دارم. آن روزها گروهی از کارگران در حال ساخت دکور بودند. وقتی از گروه صحنه پرسیده بودند: «این بنا چیست»؟ به آنها گفته شده بود: «دکور مسجد کوفه». روزی دو نفر از کارگرها بر سر مبلغی پول با هم درگیر می شوند. یکی از آنها می گوید که پول را به دیگری داده و آن دیگری زیر بار نمی رود. در نهایت اولی برای اینکه حرف خود را ثابت کند می گوید:« به این مسجد قسم بهش پول دادم»!!! برای همه ما جالب بود که حتی این دکور مسجد نیز به مرور باعث اعتقاد افراد می شود و به آن قسم یاد می کنند.

    در آن روزها صحبت درباره این بود که فیلم برداری سریال از مهرماه و با صحنه های جنگی آغاز شود. این صحنه ها هنوز در سریال به نمایش درنیامده اما فقط همین قدر بدانید که صحنه های بسیار سخت و پیچیده ای بود. برنامه ریزی دقیق تر هم بر این مبنا بود که طی شش ماه اول سال، انرژی گروه بر آماده سازی امکانات و لوازم مورد نیاز برای صحنه های جنگی متمرکز شود و از مهرماه همزمان با آغاز فیلم برداری صحنه های جنگی ـ به مدت شش ماه ـ دکورهای کوفه نیز آماده شود تا از فرودین 1383 فیلم برداری در دکورهای کوفه آغاز شود. جالب است بدانید فیلم برداری 9 مهرماه آغاز شد و 9 فروردین 83 گروه به سراغ صحنه های جنگی رفتند بلکه از فروردین 83 فیلم برداری در بیابان های کاشان آغاز شد.

    در همان روزنامه جام جم به تاریخ 12 مرداد 82، مدیر تولید در پاسخ به سوالی درباره طولانی شدن علت پیش تولید گفته است:«با توجه به سابقه کاری ام، معتقدم هرچه پیش تولید دقیق تر صورت گیرد و گروه با آمادگی بیشتر و بالاتری وارد مرحله فیلم برداری شوند، کار بهتر و سریع تر پیش خواهد رفت و به همین دلیل بهتر است تا آماده شدن تمامی امکانات مورد نیاز، فیلم برداری عجولانه آغاز نشود». این اتفاق ایده آلی بود که بنا به دلایل مختلف هیچ گاه رخ نداد. بعدها وقتی با فلاح صحبت کردم، گفت که در سریال مختارنامه 90 درصد پیش تولید در طول کار صورت گرفت و فقط 10 درصد پیش تولید ابتدای کار انجام شد. اگر پیش تولید طی سه سال انجام می شد، کار می توانست ظرف یک سال فیلم برداری شود اما علت عدم رخ دادن این مسئله این بود که معلوم نبود سازمان در طول این مدت از کار حمایت کند و به همین دلیل گروه با یک پیش تولید محدود کار را آغاز کردند و مابقی پیش تولید همزمان با فیلم برداری صورت گرفت. هیچ کس آن زمان فکر نمی کرد فیلم برداری سریال شش سال طول بکشد و گروه این همه سختی را در طول کار متحمل شوند. به یاد دارم در همان زمان میرباقری گفت و گویی با هفته نامه سروش انجام داد و در آن گفت:«خیلی وقت ها فکر می کنم که چه مرضی است که من بیایم و بروم در کوه و کتل و بیابان و شرایط جغرافیایی بسیار سخت خودم را درگیر کاری مثل مختار کنم؟ چون خیلی راحت می شود کار شهری ساخت. ولی فکر می کنم این کار ضرورت دارد و بالاخره کسی باید آن را انجام بدهد و من همیشه با لذت این کار را می کنم».


    مختار بودن «هاشم پور» منتفی شد

    خبرهای مربوط به سریال مختارنامه فقط آن چیزی نبود که به شکل رسمی از سوی روابط عمومی اعلام می شد. ستون «چهره ها» در هفته نامه سینما یکی از بخش هایی بود که همیشه یکی از عوامل سینمای ایران از حضور خود در سریال مختارنامه خبر می دادند. گاهی هم خبرنگاران به سراغ بازیگران می رفتند و از آنها درخصوص حضور در سریال مختارنامه سوال می کردند. مثلا «بهزاد فراهانی» یکی از بازیگرانی بود که یکبار در گفت و گو با خبرگزاری مهر اعلام کرد در سریال مختارنامه حضور دارد اما هیچ گاه خبری از بازی او در این سریال نشد!

    به خاطر دارم که در آن روزها همه خبرنگاران از بحث احتمال حضور «هاشم پور» در این سریال باخبر بودند. البته مدتی نگذشت که عدم حضور وی قطعی شد. ولی پیش بینی ها همچنان ادامه داشت و گزینه های مختلفی دهان به دهان نقل می شد.خلاصه تاخیر در انتخاب مختار حسابی تخیل همکاران مطبوعاتی را به فعالیت انداخته بود. آبان ماه بود که «خبرگزاری مهر» در خبری به چند اسم جالب اشاره کرد. در آن مقطع دوست خوبم «اکبر عبدالعلی زاده» در این خبرگزاری مشغول به کار بود. او در خبری از تعدادی بازیگران به عنوان کاندیداهای نقش مختار نام برده بود. کسانی چون: فتحعلی اویسی، حسین گیل، جعفر دهقان، منوچهر وثوقی و البته باز هم جمشید هاشم پور.

    جالب اینکه در انتهای خبر ذکر شده بود که بازیگری که می خواهد نقش مختار را ایفاء کند، باید از قدرت بدنی بالایی برخوردار باشد و در صحنه های مختلف جنگ از پس اجرای حرکات مختلف بربیاید. این همان مسئله ای بود که بسیاری از کاندیداها را از این فهرست خارج می کرد. حتی در آن مقطع برخی از بازیگران هم با مراجعه به گروه کارگردانی برای ایفای این نقش اعلام آمادگی می کردند. «بیوک میرزایی» یکی از این بازیگران بود که این روزها می توانید بازی او را در سریال قهوه تلخ ببینید.

    در نهایت با منتفی شدن حضور هاشم پور، «حمید فرخ نژاد» به عنوان بازیگر این نقش کاندیدا و پس از مذاکره حضورش قطعی شد. فیلم نامه هم برای او ارسال شد. فرخ نژاد آن روزها در حال ایفای نقش در فیلم «به رنگ ارغوان» بود اما تقدیر به گونه ای دیگر رقم خورد تا عرب نیا ایفاگر این نقش باشد. اگر مایل هستید، بدانید که چگونه نقش اول سریال مختارنامه به این بازیگر رسید، منتظر قسمت بعدی این یادداشت باشید.


    به نقل از سینما نگار


    آنان که میفهمند عذاب میکشند
    و آنان که نمیفهمند عذاب میدهند


  2. 2 کاربر از پست مفید ADoLF سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •