مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh نمادهای ایران باستان در قفقاز

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: نمادهای ایران باستان در قفقاز

  1. #1
    هر نتی که از عشق بگوید، زیباست... حالا سمفونی پنجم بتهون باشد یا زنگ تلفنی که در انتظار صدای توست...
    Parnian آواتار ها
    وضعیت : Parnian آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    نوشته ها : 1,879
    سپاس ها : 4,267
    سپاس شده 4,230 در 1,374 پست
    یاد شده
    در 4 پست
    تگ شده
    در 522 تاپیک

    نمادهای ایران باستان در قفقاز

    خطه بزرگ قفقاز خود از سرزمين هاي گوناگون تشكيل يافته. اين سرزمين ها كه در حال حاضر از نظر جغرافياي سياسي قسمت هايي از خاك جمهوري فدراتيو روسيه در منطقه داغستان و چچنستان و همچنين كشور جمهوري آذربايجان، ارمنستان و گرجستان است، از منطقه اران (قره باغ) و نخجوان و ايروان در سواحل شمالي رود ارس آغاز شده و تا سواحل شرقي درياي سياه گسترش مي يابد.
    «منطقه قفقاز در واقع سرزميني است به طول ۱۲۰۰ كيلومتر و عرض حدود ۱۶۰ كيلومتر.»

    مردم قفقاز هيچ گاه خود را از فرهنگ، تمدن و تاريخ ايران جدا نمي دانند و هنوز آثار به جاي مانده از تمدن و فرهنگ ايراني در قفقاز باقي مانده است. در عصر ما نيز پژوهشگران آن ديار به دنبال يافتن آثار و نمادهاي اين ميراث فرهنگي و تاريخي مشترك بوده و بر نزديكي آن خطه كهن با كشور باستاني ايران تأكيد دارند. ايتبروف تيمور، از دانشگاه دولتي جمهوري داغستان فدراسيون روسيه، به اين نزديكي ها، در همايش بين المللي جهان ايراني و توران تأكيد كرده و مي گويد: «ارتباطات تاريخي ميان اهالي داغستان و دولت ايران به زمان باستان و قرن هاي گذشته باز مي گردد. اين ارتباطات در عهد صفوي بسيار زياد شد و مردم داغستان از شاه عباس به نيكي ياد مي كنند.»

    خانم فاطمه علي بكوا، از همين دانشگاه، نيز به اين روابط ديرين اشاره كرده، و مي گويد: «روابط تاريخي و فرهنگي ميان ايران و داغستان به دوران هاي خيلي قديم مي رسد و كتيبه هايي از دوره ساساني توسط باستان شناسان در اين مورد به دست آمده است.»

    اين نزديكي هاي فرهنگي و اين گذشته مشترك تاريخي با تمام نقاط قفقاز از دوره هاي اساطيري آغاز شده است. مسعودي در «مروج الذهب» در مورد قلعه هاي مستحكمي كه در زمان اسفنديار پسر ويشتاسب در منطقه آلان در شرق ابخاز ساخته شده و ادامه آن به دوره هاي بعدي تاريخي و زمان ساسانيان كشيده شده، شرحي در كتاب خود آورده كه مينورسكي در كتاب «تاريخ شروان و دربند» به نقل از او در مورد آن چنين مي نويسد: «ميان مملكت آلان و كوه قبخ، پلي و قلعه اي روي رودي پهناور (رود تِرك Terck) قرار دارد. اين قلعه را قلعه آلان مي گويند. در روزگار كهن يكي از شاهان ايران به نام اسفنديار پسر ويشتاسب آن را ساخت. (قلعه بر صخره اي استوار است) » مينورسكي در جاي ديگري مي نويسد: «اين قلعه در ميان قلعه هاي جهان به استواري و تسخيرناپذيري معروف است». ايرانيان از آنچه اسفنديار پسر ويشتاسب در ساختن آن قلعه انجام داده، ياد كرده اند. اعمال اسفنديار و آنچه از او گفتيم در كتابي به نام «كتاب پيكار» بيان شده است كه ابن مقفع آن را به عربي گردانيد.

    در دوره هاي بعدي نيز تا دوره ساساني منطقه قفقاز همواره مورد توجه ايرانيان بوده است. در دوره ساساني، به دليل حملاتي كه مستقيماً به وسيله رومي ها يا به تحريك آنها، متوجه مرزهاي ايران در قفقاز و همچنين موجب تهديد ايالت آذربايجان مي شد در ساختن بناها و قلعه هاي نظامي در اين منطقه اهتمام جدي شد و «شاهكارهاي مهندسي نظامي فراوان در مناطق مذكور ساخته شد. آثار بسياري از اين استحكامات هنوز پابرجاست و حتي در حال حاضر ديوارهاي سنگي شهر دربند كه به امر انوشيروان ساساني (۵۷۹ - ۵۳۱) ساخته شد، در دربند ديده مي شود. اين ديوارها به وسيله وي و ديوارهاي خشتي آن به امر پدرش قباد (۵۳۱ - ۴۸۸) ساخته شد و نوشته هاي ثبت شده به زبان پهلوي بر اين ديوارها نشانگر اين موضوع است. حتي در اوايل قرن چهارم هجري قمري نيز ديوار ساخته شده در دوره انوشيروان از مصالح زمان وي ساخته و تعمير شد.

    در مورد قبه نيز پژوهشگران معتقدند كه اين اسم از نام قباد ساساني گرفته شده است.قبل از اين نيز در زمان يزدگرد دوم (۴۵۱ - ۴۳۸) ديوار نخست دربند ساخته شده بود. به طور كلي، در دوره ساساني دربند به يكي از نقاط مهم كشور ايران تبديل شده بود و حاكميت فرمانداران ايراني تا آخر دوره ساساني بر اين نواحي ادامه داشت. به طوري كه در هنگام هجوم تازيان به ايران در سال ۲۲ هجري ( ۶۴۳ ميلادي) حاكم باب يا دربند كه از طرف يزدگرد تعيين شده بود، شهر براز نام داشت.

    گذشته از بناها و قلعه هايي كه از دوران ساسانيان در نقاط مختلف قفقاز به يادگار باقي مانده، حضور هنر ساساني را در آثار كشف شده ديگري نيز در آن خطه مي توان ملاحظه كرد. قدرت اسماعيل زاده يكي از پژوهشگران كشور جمهوري آذربايجان در مقاله خود كه با عنوان «عنصر هنر ساساني در فرهنگ مادي آذربايجان» به آثاري كه از تمدن ايران در كشورش كشف شده، اشاره كرده است. اسماعيل زاده در مقاله خود از تاريخ و فرهنگ گذشته اين منطقه و آثار به دست آمده چنين ياد مي كند: «تاريخ ايران، تاريخ كشوري برخوردار از تمدن باستاني و بالا، از قديم الايام، پيوندهاي عميقي با تاريخ مناطق همجوار به ويژه آسياي مركزي و قفقاز داشته است. اين كشور در طول هزاران سال، ضمن حفظ و توسعه فرهنگ غني و بالاي خود، تأثيرات مثبتي روي همسايگان نزديك و كشورهاي دوردست داشته و بر غناي دستاوردهاي آنها در زمينه هاي اقتصادي و فرهنگي افزوده است. عهد ساسانيان مرحله فوق العاده مهمي در روابط همه جانبه ايران و مناطق همجوار بود. كافي است به آثار كشف شده در تابوت هاي سنگي در سال ۱۹۷۲ در بخش فضولي آذربايجان اشاره كنيم. هر يك از اين تابوت ها نمونه هاي زيادي از اشياي فلزي حاوي عناصر بارز هنر ساساني را داشتند. بخش اصلي مكشوفات را ظروف، تزيينات و اشيايي از برنز و نقره تشكيل مي دادند.»

    منبع: روزنامه ایران




  2. کاربر روبرو از پست مفید Parnian سپاس کرده است .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •