مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh 3 شاعر تاثيرگذار زن عرب !

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2

موضوع: 3 شاعر تاثيرگذار زن عرب !

  1. #1
    1CHAMPION آواتار ها
    وضعیت : 1CHAMPION آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : دروازه کویـر
    سن: 35
    نوشته ها : 7,425
    سپاس ها : 15,219
    سپاس شده 12,849 در 4,447 پست
    یاد شده
    در 30 پست
    تگ شده
    در 953 تاپیک

    3 شاعر تاثيرگذار زن عرب !

    شاعرانی که نمی میرند
    به بهانه استقبال مخاطبان از كتاب های شاعران عرب

    زبان عربی یك ویژگی بسیار منحصر به فرد دارد. در این زبان كمترین واژه ها می توانند مفاهیم بسیاری را بسازند.
    بسیاری از اوقات فاعل و مفعول در یك فعل جمله می شوند و یك كلمه می تواند یك جمله كامل باشد. ا
    ین ویژگی سبب می شود كه شاعران عرب در نهایت ایجاز بتوانند شعر بگویند و كمتر از جملات بلند و كش دار در شعر استفاده كنند.
    اشعار عربی به لطف دوستان متخصص و اهل ذوق، ترجمه های خوبی شده اند و مخاطبان ایرانی با این اشعار به خوبی ارتباط برقرار می كنند.
    در این مجال، نگاهی مختصر به سه شاعر تاثیر گذار معاصر عرب.

    اگر یك نظرسنجی در كشورهای عربی برای انتخاب شاعران برتر و شناخته شده صورت بگیرد، قطعا و بدون هر حب و بغضی اسامی شاعرانی مثل ادونیس (سوری)، خلیل الحاوی (لبنانی)، نازک الملائکه (عراقی)، محمود درویش (فلسطینی)، نزار قبانی (سوری، مقیم لبنان) به چشم می خورد.
    شاعرانی كه فارغ از همه تعصبات قومی، چهره هایی ماندگار در ادبیات عرب هستند.
    هنرمندانی كه از همه ظرفیت های زبان عربی نهایت استفاده را كرده اند و گاهی شاهكارهایی می آفریند. اشعار عربی به لطف دوستان متخصص و اهل ذوق، ترجمه های خوبی شده اند و مخاطبان ایرانی با این اشعار به خوبی ارتباط برقرار می كنند.
    در این مجال، نگاهی مختصر به سه شاعر تاثیر گذار معاصر عرب داریم، شاعرانی كه این روزها كتاب هایشان خریدار پیدا كرده است.


    غاده السمان



    غاده السمان نویسنده، شاعر و متفكر سوری در سال 1942 در دمشق از پدر و مادری سوری متولد شد. پدرش مرحوم دكتر احمدالسمان، رئیس دانشگاه سوریه و وزیر آموزش و پرورش بود. نخستین كارهای غاده السمان تحت نظارت و تشویق های پدرش در نوجوانی به چاپ رسید.
    تحصیلات دانشگاهی را در رشته ادبیات انگلیسی از دانشگاه سوریه به پایان رساند و فوق لیسانس خود را در دانشگاه آمریكایی بیروت و دكترای ادبیات انگلیسی را در دانشگاه لندن گذراند. زبان عربی یك ویژگی بسیار منحصر به فرد دارد. در این زبان كمترین واژه ها می توانند مفاهیم بسیاری را بسازند. بسیاری از اوقات فاعل و مفعول در یك فعل جمله می شوند و یك كلمه می تواند یك جمله كامل باشد.
    این ویژگی سبب می شود كه شاعران عرب در نهایت ایجاز بتوانند شعر بگویند و كمتر از جملات بلند و كشدار در شعر استفاده كنند. «غاده السمان» یكی از زنان شاعر و نویسنده سوری است كه این نكته را به درستی فهمیده و در زبان به كار گرفته است. سطرهای شعر او كوتاهند اما از عمق و ژرفای بسیاری برخوردارند. روح شعر او روح زبان عربی است.
    كلمات كه در كنار هم می آیند به راحتی در ارتباط با هم قرار می گیرند و یك خط طولی را می سازند. خط روایی كه از یك نقطه آغاز می شود و در نقطه دیگری پایان می یابد. اگرچه او در شعرهایش مفهوم یا واژه ای را تكرار می كند اما این تكرار سبب نمی شود كه شعر حول یك محور مشخص حركت كند و در نهایت پس از چند دور دوباره به مفهوم اول بازگردد. برعكس تكرار مفاهیم در نهایت مفهوم عمیق تر و بزرگتری را خلق می كند.
    در ادبیات عرب «غاده السمان» را بیشتر به عنوان نویسنده می شناسند. حقیقت هم این است كه بیش از آنكه شعر نوشته باشد داستان و رمان نوشته. اما «غاده السمان» نه به عنوان شاعر و نه به عنوان نویسنده بلكه به عنوان یك زن روشنفكر عرب از اهمیت ویژه ای برخوردار است. او جسارت زن بودن را در میان اعراب داشت و توانست نگاه خود را نسبت به زمینه های فردی و اجتماعی در میان اعراب مطرح كند. از این جهت او بر روی لبه تیغی راه می رفت كه هر لحظه ممكن بود نابود شود. كار او در ادبیات شبیه زنانی بود كه در عملیات استشهادی در فلسطین شركت می كنند و در مرز نابودی و جاودانگی انفجار خود به بلوغ می رسند.
    از ویژگی های مهم شعر «غاده السمان» این است كه او جسارت زن بودن را وارد شعر عرب كرد. زن عرب در یك محیط بسته فرهنگی زندگی می كند كه نمی تواند بسیاری از احساسات درونی خود را ابراز كند. اما «غاده السمان» كسی است كه نه تنها این احساسات را بروز می دهد بلكه آنها را افشا می كند. احساسات زن عرب همچون رازی سر به مهر قرن هاست كه در تاریخ اعراب نهفته است. رازی كه هیچ كس حق بازگو كردن آن را ندارد.
    این احساسات از محیط های بسته فردی بیرون نیامده و هیچ وقت جسارت اجتماعی بودن را نداشته است. اما شعر «غاده السمان» بیش از هر چیز شعری افشاگر است. او نه تنها به درونیات خود به عنوان یك زن توجه می كند و آنها را بیان می كند بلكه رابطه خود را با محیط اجتماعی پیرامون خود نیز از نو بنا می كند. او هم مثل بسیاری دیگر از نویسندگان و روشنفكران عرب این حق را دارد كه نسبت به جنگ اعراب و نسبت به بسیاری از مسائل اجتماعی اعراب اظهارنظر كند و او این كار را انجام می دهد.

    نمونه ای از شعر غاده السمان:
    در قهوه خانه ساحلی می نشینم
    و به كشتی هایی خیره می شوم
    كه در بی نهایت زاده می شوند
    و ترا می بینم كه
    از قاره روبه رو می آیی
    و بر روی آب، شتابان
    گام برمی داری
    تا با من قهوه بنوشی
    همچنان كه عادت ما بود
    پیش از آنكه بمیری
    چیزی میان ما دگرگون نشده است
    اما من بر آن شده ام تا
    دیدار پنهانی مان را حفظ كنم
    هر چند كه مردمان پیرامون من
    می پندارند كه
    آنكه مرد
    دیگر باز نمی گردد!


    نزار قبانی



    این شاعر عرب زبان در 21مارس سال 1922 در دمشق به دنیا آمد. در 21 سالگی نخستین کتاب خود به نام «آن زن سبزه به من گفت...» را منتشر کرد که چاپ این کتاب در سوریه غوغایی به پا کرد.
    بسیاری او و شعرهایش را تکفیر کردند و از همان هنگام لقب شاعر زن یا شاعر طبقه مخملی را به او نسبت دادند.
    قبانی دلسرد نشد و ار آن پس كتاب هایی مثل سامبا، عشق من، نقاشی با کلمات،با تو پیمان بسته ام ای آزادی، جمهوری در اتوبوس،صد نامه عاشقانه، شعر چراغ سبزیست، نه، تریلوژی کودکان سنگ انداز، بلقیس و چندین کتاب دیگر را منتشر کرد.
    اکثر شعرهایش در ستایش عشق دفاع از حقوق زنان لگد مال شده عرب است. او یکتنه در مقابل دگم اندیشی جامعه عرب به پا خواست زبان کوچه و فاخر را با هم آمیخت لحنی تازه در شعر پدید آورد و با عناصر پا برجای تمام سروده هایش یعنی زن و وطن اشعار عاشقانه-حماسی بی بدیلی آفرید! کتابی به نام «یادداشت های زن لا ابالی» را منتشر کرد که دفاعیه برای تمام زنان عرب بود.
    خود او در این باره گفته است: من همیشه بر لبه شمشیرها راه رفته ام! عشقی که من از آن سخن می گویم با تمام هستی در ارتباط است! در آب، در خاک، در زخم مردان انقلابی، در چشم کودکان سنگ انداز را در خشم دانشجویان معترض وجود دارد!
    زن برای من سکه ای پیچیده در پنبه یا کنیزی نیست که در حرمسرا محبوس باشد! من می نویسم تا زن را از چنگ مردان نادان قبایل آزاد کنم. سال 1981 قبانی همسر عراقی تبارش «بلقیس الراوی» را در حادثه بمبگذاری سفارت عراق در بیروت از دست داد. این حادثه تلخ در شعرهایش نیز منعکس شد و تعدادی از زیباترین مرثیه های شعر عرب را پدید آورد. شعرهایی چون دوازده گل سرخ بر موهای بلقیس و بیروت می سوزد و من تو را دوست می دارم!
    دكتر شفیعی كدكنی در كتاب شاعران عرب آورده است (نقل به مضمون): چه بخواهیم و چه نخواهیم، چه از شعرش خوش مان بیاید یا نه، قبانی پرنفوذترین شاعر عرب است.
    پرنفوذترین! این به گمان من دلچسب ترین تعریفی ا ست كه می توان از یك شاعر كرد. خود نزار در مصاحبه ای می گوید: من می توانم از نظر شعری میان اعراب اتحاد ایجاد كنم، كاری كه اتحادیه كشورهای عرب هنوز از نظر سیاسی نتوانسته انجام دهد!
    نزار قبانی سرانجام در سال 1988 در بیمارستانی در شهر لندن خاموش شد، اما تا همیشه عشق، میهن آزادی را در اشعارش فریاد می زند.

    نمونه ای از شعر نزار قبانی:
    بگذار كمی از هم جدا شویم
    برای نیكداشت این عشق، ای معشوق من
    و نیكداشت خودمان
    بگذار كمی فاصله بگیریم
    چون می خواهم عشقم را بپرورانی چون می خواهم كمی هم از من متنفر باشی
    تو را قسم به آنچه داریم
    از خاطره هایی كه برای هر دویمان با ارزش بود
    قسم به عشقی آسمانی
    كه هنوز بر لبهایمان نقش بسته است
    و بر دستهایمان كنده......
    قسم به نامه هایی كه برای من نوشته ای
    و صورت چون گلت كه در درون من كاشته شده
    و مهری كه از تو به یادگار مانده
    قسم به هر آنچه در یاد داریم
    و اشك ها و لبخندهای زیبایمان
    و عشقی كه از سخن فراتر
    و از لب هایمان بزرگ تر شده
    قسم به زیباترین داستان عاشقانه زندگی مان
    برو!


    نازك صادق الملائكه



    نازك صادق الملائكه یكی از پیشگامان شعر نو عرب است، متولد ١٩٢٣ در بغداد. مادرش سلمی عبدالرزاق كه شاعر بود، اشعارش را در مجلات ادبی با نام «ام نزار الملائكه» منتشر می كرد. اما پدرش آثار زیادی از خود به جا گذاشت كه دایره المعارف «الناس» در بیست جلد از مهم ترین آنهاست.
    نازك تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در بغداد به سال ١٩٣٩ به پایان رساند. عمده علائق او در این دوران زبان عربی، انگلیسی، تاریخ، موسیقی، ستاره شناسی، شیمی و ژنتیك بود.
    معمولا وی را در کنار بدر شاکر السیاب و عبدالوهاب البیاتی یکی از بنیانگذاران شعر نو عربی می دانند.
    برخی شعر مشهور وی «کولیرا» (وبا) را نخستین شعر آزاد در ادبیات عربی می دانند، اگر چه وی خود بعدها در یکی از كتاب های خویش این مسئله را رد کرده است.
    معمولا نازک الملائکه را در ایران از لحاظ ابداع شعر نو در برابر افرادی همچون نیما یوشیج و از لحاظ مضامین و احساسات شاعرانه در برابر فروغ فرخزاد می دانند
    پس از پایان دوره متوسطه در سال ١٩٤٠ وارد دانشگاه تربیت معلم بغداد شد و در سال ١٩٤٤ با مدرك لیسانس ادبیات عرب از آنجا فارغ التحصیل شد. سپس به موسیقی روی آورد و در ١٩٥٧ تحصیلات خود را در رشته ی موسیقی در دانشكده ی هنرهای زیبای بغداد به پایان رساند.
    پس از آن نازك برای آموختن انگلیسی به آمریكا رفت، در دانشگاه وسكنسن پذیرفته شد و در سال ١٩٥٩ كارشناسی ارشد خود را در رشته ی ادبیات تطبیقی از همان دانشگاه اخذ كرد.
    نازك با دریافت دعوتنامه ای از دانشگاه بغداد برای تدریس، به عراق بازگشت و در ١٩٦٤ برای تدریس در دانشگاه بصره دعوت شد و مدتی نیز در دانشگاه كویت به تدریس پرداخت. اوضاع ناآرام سیاسی عراق، نازك را ناچار از اقامتی یك ساله در بیروت كرد.
    او پس از بازگشت از بیروت با دكتر عبدالهادی محبوبه ی همكار تازه اش در گروه ادبیات عرب آشنا شد و در ١٩٦١ با او ازدواج كرد. حاصل این ازدواج یك فرزند پسر است. نازك از سال ١٩٩٠ در پی جنگ خلیج فارس به قاهره مهاجرت كرد و در بیستم ژوئن ٢٠٠٧ در همانجا چشم از جهان فرو بست.
    از آثار او می توان به دیوان «عاشقه اللیل» در سال ۱۹۴۷كه نخستین مجموعه اشعار چاپ شده نازک الملائکه است، دیوان «شظایا و رماد» درسال ۱۹۴۹، دیوان «قرار الموجه» در سال ۱۹۵۶ و کتاب «قضایا الشعر المعاصر» در سال ۱۹۶۲ اشاره كرد كه این کتاب در موضوع نقد ادبی نگاشته شده است و نازک الملائکه در آن از شعر نو عربی دفاع کرده و شعر نو سرودن در شعر عربی را به عنوان یک روش خارجی و بیرونی نمی داند.بلکه در پندار وی، این روش سرودن شعر عربی، تلاشی از درون برای پیشرفت شعر عربی است که تغییرات تاریخی و مسائل دوران جدید، اقتضا می کند.
    در چاپ های نخستین این کتاب، نازک الملائکه ادعا می كرد که وی نخستین شاعر شعر جدید عربی است ولی از چاپ پنچم به بعد از این نظر بازگشت و عراق را نخستین محل سرودن شعر آزاد عربی دانست. وی همچنین در این چاپ از این کتاب بیان داشت که شعر کولیرا (وبا) نخستین شعر آزاد عربی نیست بلکه سابقه آن به سال ۱۹۳۲ باز می گردد.

    نمونه ای از شعر نازك الملائكه:
    قصیده ای درباره مرگ:
    بدرود ای هرآنچه از آه و ناله های ای، در ژرفای وجودِ انسان هوش مند
    من در قلب خیالی خود سوگ نامه هستم و تو فردا، راز زندگی منی
    ای اشك ها و اندوه های من، تا زمانی كه در این هستی ِ زیبا، زندگی می كنم به شما عشق خواهم ورزید
    پس شما نیز تا زمانی كه من در این دنیا زندگی می كنم، و تا زمانی كه بار سفر از این عالم برمی بندم هم راه من باشید
    اما تو ای زندگی من بر این نیم كره خاكی، آن گونه سپری شو كه روزگار می خواهد
    ای زندگی، بادبان های ات را برافراز و راهی شو، و آن گونه آواز بخوان كه آهنگ ها می خواهند
    و زمانی كه بادهای مرگ وزیدن گرفتند و دست قضا بادبان را به حركت درآورد –
    با چشمان فروبسته امواج لبخند بزن و آهنگ بدرود ای ترانه ها را بخوان
    این چنین ای شاعره اندوه، كشتی به ساحل ابدی اش می رسد،
    ساحل مرگ، ساحل وحی و اسرار، آن پنهان ِ ناپیدا!
    استقبال از كتاب های این سه شاعر نشان داد كه آنها هنوز زنده اند و تاثیرگذار.
    ویرایش توسط 1CHAMPION : 12-03-2010 در ساعت 17:55
    ▆ ▅ ▄ ▃ ▂ شاد بودن بزرگترین انتقامی است که می توان از زندگی گرفت ▂ ▃ ▄ ▅ ▆

  2. کاربر روبرو از پست مفید 1CHAMPION سپاس کرده است .


  3. # ADS
     

  4. #2
    RASHNO آواتار ها
    وضعیت : RASHNO آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : کرج
    نوشته ها : 3,070
    سپاس ها : 6,228
    سپاس شده 6,215 در 2,018 پست
    یاد شده
    در 2 پست
    تگ شده
    در 763 تاپیک

    پاسخ : 3 شاعر تاثيرگذار زن عرب !

    مطلب مفید و خوبی بود. ممنون علی جان.
    من عاشق شعرهای غاده السمان هستم. این زن متفکر سوری شعرهایی بی نهایت زیبا داره که هر کدامش به تنهایی نماینده طرز تفکر و عقیده این زن فهمیده است. چون فرهنگ ما سالهاست با فرهنگ اعراب امیخته شده حس مشترکی از شعرهای زنان عرب و بخصوص این زن شاعر به من دست میده.
    باز هم ممنون از تاپیک خوبت
    و این هم شعر دیگری از این شاعر

    اگر به خانه‌ی من آمدی،

    برایم مداد بیاور، مداد سیاه

    می‌خواهم روی چهره‌ام خط بکشم،

    تا به جرم زیبایی در قفس نیفتم.

    یک ضربدر هم روی قلبم،
    تا به هوس هم نیفتم!

    یک مداد پاک کن بده برای محو لب‌ها،

    نمی‌خواهم کسی به هوای سرخیشان سیاهم کند!

    یک بیلچه، تا تمام غرایز زنانه را از ریشه درآورم،

    شخم بزنم وجودم را ... بدون این‌ها راحت‌تر به بهشت می‌روم گویا!

    یک تیغ بده، موهایم را از ته بتراشم، سرم هوایی بخورد

    و بی‌واسطه روسری کمی بیاندیشم!

    نخ و سوزن هم بده، برای زبانم

    می‌خواهم ... بدوزمش به سق،

    ... اینگونه فریادم بی صداتر است!

    قیچی یادت نرود،

    می‌خواهم هر روز اندیشه‌ هایم را سانسور کنم!

    پودر رختشویی هم لازم دارم،

    برای شستشوی مغزی!

    مغزم را که شستم، پهن کنم روی بند

    تا آرمان‌هایم را باد با خود ببرد به آنجایی که عرب نی انداخت.

    می‌دانی که؟ باید واقع‌بین بود !

    صداخفه ‌کن هم اگر گیر آوردی بگیر!

    می‌خواهم وقتی به جرم عشق و انتخاب،

    برچسب فاحشه می‌زنندم،

    بغضم را در گلو خفه کنم!

    یک کپی از هویتم را هم می‌خواهم،

    برای وقتی که خواهران و برادران دینی به قصد ارشاد،

    فحش و تحقیر تقدیمم می‌کنند،

    به یاد بیاورم که کیستم!

    ترا به خدا ... اگر جایی دیدی حقی می‌فروختند،

    برایم بخر ... تا در غذا بریزم

    ترجیح می‌دهم خودم قبل از دیگران حقم را بخورم !

    سر آخر اگر پولی برایت ماند

    برایم یک پلاکارد بخر به شکل گردنبند،

    بیاویزم به گردنم ... و رویش با حروف درشت بنویسم:

    من یک انسانم

    من هنوز یک انسانم

    من هر روز یک انسانم!
    ویرایش توسط RASHNO : 12-03-2010 در ساعت 19:35


    دوباره خواهيم روييد...




اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •