مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh بررسی 100 جنگ بزرگ تاریخ (بخش بیستم)

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: بررسی 100 جنگ بزرگ تاریخ (بخش بیستم)

  1. #1
    هر نتی که از عشق بگوید، زیباست... حالا سمفونی پنجم بتهون باشد یا زنگ تلفنی که در انتظار صدای توست...
    Parnian آواتار ها
    وضعیت : Parnian آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    نوشته ها : 1,879
    سپاس ها : 4,267
    سپاس شده 4,230 در 1,374 پست
    یاد شده
    در 4 پست
    تگ شده
    در 522 تاپیک

    بررسی 100 جنگ بزرگ تاریخ (بخش بیستم)

    نبرد دریایی اسپانیا و انگلیس

    در قرن چهردهم میلادی پس از آنکه اسپانیا کاملا از تسلط اعراب خارج شد، این کشور به تدریج با کمک نیروی دریایی خود مبدل به قدرتی فرامرزی گردید. اسپانیا در قرن پانزدهم میلادی با شناخت قاره آمریکا و تصرف تدریجی آن در قرن شانزدهم میلادی مبدل به قدرت اول تجاری و دریایی دنیا شد. اسپانیا به جای آنکه خود را مشغول نبردهای بی سرانجام اروپایی کند دست به اکتشافات دریایی بزرگ زد و دریانوردانش تا انتهای اقیانوس های اطلس و آرام رفتند.
    به تدریج از اوایل قرن شانزدهم مزاحمانی بر سر راه اسپانیا پیدا شدند که بزرگ ترینشان نیروی دریایی انگلیس بود. انگلیسی ها به طور دائم و فزاینده به داخل متصرفات اسپانیا رفت و آمد می کردند و این برای اسپانیا تحمل پذیر نبود.
    مضافا آنکه دزدان دریایی انگلیس مرتبا به کشتی های حامل طلای اسپانیا حمله کرده و آنها را غارت می کردند. با روی کار آمدن الیزابت اول، ملکه انگلیس، این مزاحمت ها شدت گرفت. انگلستان در زمان او مجهز به ناوگان قوی دریایی شد و برای کشتی های خود به جای 2 تا 4 توپ، 8 تا 16 توپ را در نظر گرفت.


    بسیج دریایی اسپانیا

    اسپانیا چاره کار را در تدارک ناوگان عظیمی برای نابودسازی نیروی دریایی انگلیس و حمله به خاک این کشور دید. از نظر پادشاه اسپانیا این کار بسیار ساده جلوه می کرد. در 1588 م. آرمادای بزرگ (این نامی بود که اسپانیایی ها به ناوگان مسلح خود داده بودند) به حرکت درآمد. نیروری عظیم ناوگان متشکل از 130 کشتی جنگی بزرگ با 20 هزار سرباز بود. برنامه اسپانیا پیشروی کشتی ها دهانه رود تایمز بود و پس از آن باید سربازان زیر آتش توپخانه دریایی در ساحل پیاده شده و حرکت به سمت لندن را ادامه می دادند.
    کشتی های اسپانیایی بدون برخورد به مانعی تا دریای مانش در جنوب انگلیس پیش آمدند اما درست در جایی که در بدترین وضعیت قرار داشتند مورد حمله کشتی های بریتانیا قرار گرفتند. نبردی سخت بین کشتی های دو طرف در گرفت. انگلیس ها با استفاده از شناختی که از منطقه مذکور و بادهای آن داشتند به سرعت مانوری انجام دادند و از کناره های خلیج آتش سنگین خود را به روی کشتی های اسپانیایی گشودند. اسپانیایی های غافلگیر شده تمام سعی خود را برای خارج شدن از تنگه کم عرض دریای مانش کردند اما نتیجه ای نگرفتند. کشتی های سریع السیر انگلیسی اگرچه کوچک بودند اما به دلیل تعداد توپ های زیاد، کشتی های عظیم الجثه اسپانیایی را درهم می کوبیدند.
    بخش اعظم کشتی های اسپانیایی مملو از سرباز بودند. آنها گمان نمی کردند که ناگهان از پهلوی یک کشتی کوچک انگلیسی 30 عراده توپ به بیرون آید!
    نبرد دریایی آرمادا دو هفته به طول انجامید و طی آن ده ها کشتی اسپانیا با هزاران سرباز به کلی نابود شدند. باقی مانده کشتی های مذکور با دور زدن انگلستان سعی کردند به اسپانیا بازگردند اما این بار توفان به آنها مهلت نداد و با کوبیدن آنها به صخره ها، بخش بزرگی از کشتی ها را غرق کرد. گفته می شود کمتر از یک پنجم ناوگان عظیم اسپانیا به کشور خود سالم بازگشتند.


    نتیجه نبرد

    1588م. را به خاطر بسپارید. در این سال تکلیف 400 سال تاریخ معاصر دریاها مشخص شد. نیروی دریایی پر قدرت و ثروتمند اسپانیا مقهور نیروی دریایی کشور درجه دوی اروپایی، انگلیس شد. این مسئله اهمیت بسیاری داشت چرا که اسپانیا در درجه اول قدرت دریایی بود و اکنون با کاهش نیروی دریایی باید زوال را می پیمود کما اینکه مستعمرات زیادی را در قرون بعد (به دلیل ضعف نیروی دریایی) از دست داد.
    اما نکته مهم نیز قدرت پیدا کردن انگلیس بود. انگلیس تا اواخر قرن شانزدهم نه قدرت زمینی دولت های شرق و مرکز اروپا را داشت و نه ثروت اسپانیا و پرتغال را، اما از این تاریخ به بعد ناگهان انگلیس را کشوری متفاوت مشاهده می کنیم. به طوری که در قرون هفدهم و هجدهم این کشور در آمریکای شمالی، هند و اقیانوسیه حضوری قوی دارد و تا 1945م. یعنی زمان پایان جنگ جهانی این سیادت را حفظ می کند. تنها پس از پایان جنگ عالمگیر دوم بود که انگلستان پی برد که دیگر نیروی دریایی این کشور به دلیل نبردهای طولانی با نیروی دریایی آلمان و ژاپن همچنین ضربات خرد کننده زیر دریایی های آلمانی توان ادامه حیات را ندارد تا آنجا که در 1970م. این کشور رسما کلیه نبرد ناوها و ناوهای بزرگ هواپیما بر خود را کنار گذاشت و نیروهایش را از دریاهای بزرگی مانند خلیج فارس و دریای عمان عقب راند و ادامه کار را به ارتش آمریکا سپرد. یقینا اگر انگلیس در نبرد با آرمادای بزرگ شکست می خورد نه تنها نیروی دریایی این کشور دیگر کمر راست نمی کرد بلکه 20 هزار تفنگدار اسپانیایی مستقر در کشتی در پناه قدرت آتش کشتی های این کشور، لندن را مورد تهدید جدی قرار می دادند.

    منبع: منبع: کتاب 100 جنگ بزرگ تاریخ ... علی غفوری

    ادامه دارد....




  2. 3 کاربر از پست مفید Parnian سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •