مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh عناصر نمايش - ديالوگ

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: عناصر نمايش - ديالوگ

  1. #1
    Skyfly آواتار ها
    وضعیت : Skyfly آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2010
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 1,882
    سپاس ها : 4,547
    سپاس شده 7,229 در 1,439 پست
    یاد شده
    در 22 پست
    تگ شده
    در 778 تاپیک

    عناصر نمايش - ديالوگ

    برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  Dialogue.png
مشاهده: 292
حجم:  41.3 کیلو بایت


    ديالوگ

    ديالوگ ماده اصلي نمايش است. هر كلمه­اي كه كاراكتر بيان مي­كند مسير بعدي نمايش را نشان مي­دهد و بر كل آن تأثير مي­گذارد. بنابراين كاراكترها بايد حسي از سخن گفتن بجا را ايجاد كنند، يعني آنچه گفته مي­شود مناسب نقش و موقعيت كاراكتر باشد. همچنين آغاز نمايش اغلب بر مبناي ديالوگ كاراكترها است. به ياد داريم كه نقطه آغازين نمايش، اساس ارتباطات، تنش­ها و تضادها است و طرح در ادامه از آن نشأت مي­گيرد.

    هر تصوير هنرمندانه­اي از زندگي بايد با جزئيات و دقت آغاز شود و مخاطب بايد قادر به تشخيص آن باشد. اما آن را با تجربه­اي متفاوت بررسي مي­كند. مثلاً "مرگ"، چيزي است كه آن را نمي­شناسيم. هر كس تصور و احساسي نسبت به آن دارد، تصوير مرگ در نمايشنامه به گونه­اي انساني مي­شود و آنچه را كه نمايشنامه­نويس ارائه مي­كند از آن درك مي­كنيم.

    عكس آن، جزئيات دقيق در نمايشنامه انتخاب و براي صحنه ارائه مي­شوند تا زندگي واقعي.

    اين گفتگوي دراماتيك است. كلام كوتاهي كه در مكالمات روزانه ممكن است مفهوم اندكي داشته باشد، روي صحنه و توسط بازيگر مورد استفاده قرار مي­گيرد. متني كه كلام در آن بكار رفته، مكالمه را بدون در نظر گرفتن سادگي كلمات، وزين و با مفهوم مي­كند. گفتگوي دراماتيك با مبناي گفتگوي عادي، صحبتي است كه تأثير ويژه­اي در خود دارد.

    چرا كلمات دراماتيك مي­شوند؟ كلمات به نوع توجهي كه به آنها مي­شود بستگي دارند. بازيگر از آنها استفاده مي­كند، نويسنده و بازيگر آن را به ما تحميل مي­كنند و به روش­هاي متفاوت كيفيت توجه ما را مي­سازند.

    هنگامي كه يك بازيگر متن را براي نقش خود آماده مي­كند، به آنچه كلمات را در گفتگو متفاوت مي­كند توجه دارد، در واقع او عناصر بنيادين ساختار و ارتباط خصوصيات فكري كاراكتر را مي­سازد و تا جايي كه نقش را در ذهن خود شكل دهد و چهارچوب آن را بسازد پيش مي­رود. در واقع در اينجا بازيگر به اثرات زيرسطحي ديالوگ مي­رسد، استانيسلاوسكي Stanislavsky اين اثرات را "زيرمتن" مي­نامد.

    گفتگوي دراماتيك كارآيي ديگري قبل از ارائه كلمات براي بيان شدن، دارد. در غياب نويسنده بايد مجموعه­اي از جهت­بخشي­هاي نانوشته مؤثر را به بازيگر براي چگونگي اداء كلام ارائه كند. . قبل از آن بازيگر بايد ياد بگيرد كه چگونه فكر كند و چگونه كلمات را احساس كند.

    گفتگوي دراماتيك با دستورالعمل­هاي غريزي عمل مي­كند، دستورالعمل­هايي كه به تهيه­كننده مي­گويند چگونه شخصيت­ها را روي صحنه بچيند و چه چيز را بايد به عنوان الگو و تناقض صوتي، تغيير تون و اوج و فرود صدا بشنود. اين عوامل علاوه بر تون و ميزان ملودي كليد بازي روي صحنه است. عناصر ديگر او را به سوي ايجاد حركات ريتميك حسي بين صحنه و مخاطب رهنمون مي­شود. سپس رنگ و شكل را در تصويرسازي صحنه با موسيقي مناسب متن مي­آميزد.

    ديالوگ خوب به اين ترتيب عمل مي­كند و "جريان سيال تصاوير زيرمتني" را بيرون مي­ريزد، ضمن اينكه ديالوگ بايد به صورت دراماتيك خوانده و شنيده شود.
    ویرایش توسط Skyfly : 01-29-2011 در ساعت 16:37

  2. 9 کاربر از پست مفید Skyfly سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •