سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
زندگي نامه پروين اعتصامي

CinemaCenter Navigation Bar & SlideShow

 

این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 2 , از مجموع 2
نمایش شاخه ای2علاقمندی ها
  • 2 ارسال شده توسط MiSS SAYTA

موضوع: زندگي نامه پروين اعتصامي

  1. #1
    کــــاش گاهی زنـــدگی هــم كليــد [◄◄ι] [ ιι ] [■] [►] [ι►►] داشت...!
    MiSS SAYTA آواتار ها
    وضعیت : MiSS SAYTA آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ı̴̴̡ ̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı
    نوشته ها : 6,786
    سپاس ها : 10,035
    سپاس شده 15,362 در 3,882 پست
    یاد شده
    در 26 پست
    تگ شده
    در 850 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    زندگي نامه پروين اعتصامي

    نام: پروين اعتصامي
    لقب : پروين
    تولد : 1285 ه‍‍ ق
    وفات : 1320 ه‍‍ ق
    آثار : ديوان اشعار

    پروين در 25 اسفند 1285 ه‍ ش در تبريز به دنيا آمد مادرش اهل آذربايجان و پدرش آشتياني بود. اعتصام الملك، پدر پروين از نويسندگان و دانشمندان بزرگ عصر خويش بود. پروين در سن 60 سالگي به همراه خانواده اش به تهران آمد. از همان سنين كودكي به همراه پدرش در محافل ادبي و با حضور بزرگان چون ملك الشعراي بهار شركت مي جست. و بسيار با استعداد بود به طوري كه در سن هشت سالگي شعري به سبك انوري سرود. براي آنكه انگليسي را به خوبي بياموزد به پيشنهاد پدرش تحصيلات متوسطه را در مدرسه دخترانه آمريكايي تهران گذراند و دو سال در همان مدرسه زبان فارسي و انگليسي تدريس كرد. از همان آغاز به شعر و ادب علاقه نشان داد. سرودن شعر را از 8 سالگي آغاز كرد و نخستين شعرهايش را در مجله بهار كه پدرش منتشر مي كرد، به چاپ رسانيد و مورد تشويق اهل ادب قرار مي گرفت. از عوامل ديگري كه موجب تقويت ذهن و پرورش استعداد شعري پروين شد، رفت و آمد او به محافظ ادبي آن روزگار بود كه پدرش با آنها سرو كار داشت در يكي از همين محافل ملك الشعراي بهار كه بعدها بر ديوان او مقدمه نوشت، به استعدادش پي برد و او را تشويق كرد. پدر پروين قطعاتي دلكش و زيبا از كتب خارجي به فارسي برمي گرداند و دختر خردسالش را به نظم آنها تشويق مي كرد. همين كار بر علاقه پروين به شعر و ادب افزود و سرانجام او را مصمم به عرصه شعر و شاعري رهنمون كرد. پروين در سن 28 سالگي با پسرعموي پدر خود كه از افسران شهرباني بود ازدواج كرد و به كرمانشاه رفت و دو ماه بعد متاسفانه از همسر خود طلاق گرفت، به تهران آمد و به خانه پدر بازگشت و در مورد اين اتفاق و دلايل آن با كسي سخن به ميان نياورد ولي برادرش مي نويسد: روح لطيف و آزاد پروين نمي توانسته خانه اي را كه در آن ترياك و عرق رواج داشت، بپذيرد لذا به خانه پدر باز مي گردد. پروين يك سال بعد از طلاق يعني سال 1314 ه‍ ش ديوان خود را به چاپ رسانيد.. پدرش قبل از ازدواج به او اجازه نداده بود ديوانش را چاپ كند ( چون معتقد بود اگر قبل از ازدواج ديوان شعر دخترش چاپ شود، مردم كوته نظر آن را به حساب تبليغات براي شوهريابي خواهند گذاشت) پروين در سرودن اشعارش از شيوه ناصرخسرو و سعدي پيروي كرده است و در قطعات خود به نحوه اشعار سنايي و انوري توجه داشته است. پروين در روزگار پرآشوب و پرمسئله اي مي زيسته، اختناق سياسي و دشواري هاي اجتماعي زمانه او در شعر اغلب شاعران به صورتهاي پوشيده و آشكار مطرح شده است اما وي با لطافت روح و مناعت انديشه اي كه مي توان از آن به گونه اي عرفان جديد تعبير كرد، از كنار همه اين مسائل گذشته و به جاي منعكس ساختن اوضاع اجتماعي و سياسي نامطلوب، با طرح كليات اخلاقي و بيان فقر و محروميت و نيازهاي شديد عاطفي بويژه در نسل جوان، به نوعي برداشت اجتماعي – اخلاقي بسنده كرده است اگر از روح عاطفي و مادرانه اي كه در برخي از قطعات پروين موج مي زند چشم بپوشيم، بر روي هم، شعر او مردانه و از نظر فكر و موسيقي و صور خيال، ارائه اشعار پيشين زبان فارسي است. پروين همه جا دل و جانش با دردمندان است. شعر او با احساسات، آمال و اميدهاي بشري پي ريزي شده است. از عشق و محبت، از تنهايي يتيمان و مشكلات اجتماعي سخن مي گويد او در مقابل مقرراتي كه به اسم قانون بر انسان تحميل شده است، انتقاد مي كند او تحمل بي عدالتي و زورگويي را ندارد غم ديگران او را متاثر و شادي آنها او را مسرور مي سازد. پروين پاك طينت، مهربان و متواضع بود كمتر سخن مي گفت و بيشتر فكر مي كرد، ساده و با متابن بود. و سرانجام چراغ فروزان زندگيش در شانزدهم فروريدن ماه 1320 ه‍ ش در سن 34 سالگي به علت بيماري حصبه، خاموش شد. آرامگاه وي در قم مي باشد.
    ابيات زير را براي سنگ مزارش سروده است:
    اختر چرخ ادب پروين است
    اينكه خاك سيهش بالين است


    هر چه خواهي سخنش شيرين است
    گر چه جز تلخي از ايام نديد


    سائل فاتحه و ياسين است
    صاحب آن همه گفتار امروز


    دل به دوست دلي غمگين است
    دوستان به كه زوي ياد كنند


    سنگ بر سينه بسي سنگين است
    خاك به ديده بسي جانفرساست


    هر كه را چشم حقيقت بين است
    بيند اين بستر و عبرت گيرد


    آخرين منزل هستي اين است
    هر كه باشي و به هر جا برسي


    چون بدين نقطه رسد مسكين است
    آدمي هر چه توانگر باشد


    دهر را رسم ره ديرين است
    كشتن و زادن و پنهان كردن


    خاطري را سبب تسكين است
    خرم آنكس كه در اين محنت گاه
    Mobin.M و narges. به این پست علاقمند بوده اند.
    درد هــــــــا
    فرآموشــــــــ می‌شونـــــــــد...
    امــــــــا | هـــمدردهـــــــا | هــــــرگز!

  2. 3 کاربر از پست مفید MiSS SAYTA سپاس کرده اند .


  3. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  4. #2
    Biggest Grobanite Eveeeeeeer
    FTSAMO آواتار ها
    وضعیت : FTSAMO آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : خیلی دور خیلی نزدیک
    نوشته ها : 1,298
    سپاس ها : 4,585
    سپاس شده 2,835 در 947 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 534 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : زندگي نامه پروين اعتصامي

    رخشندهٔ اعتصامی مشهور به پروین اِعتِصامی (۱۲۸۵–۱۳۲۰) از زنان شاعر ایرانی است.

    آثار

    دیوان قصائد و مثنویات و تمیثلات و مقطعات
    دیوان پروین، شامل ۲۴۸ قطعه شعر می‌باشد، که از آن میان ۶۵ قطعه به صورت مناظره است. اشعار پروین اعتصامی بیشتر در قالب قطعات ادبی است که مضامین اجتماعی را با دیدهٔ انتقادی به تصویر کشیده‌است.

    اشعار او را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: دسته اول که به سبک خراسانی گفته شده و شامل اندرز و نصیحت است و بیشتر به اشعار ناصرخسرو شبیه‌است. دسته دوم اشعاری که به سبک عراقی گفته شده و بیشتر جنبه داستانی به ویژه از نوع مناظره دارد و به سبک شعر سعدی نزدیک است. این دسته از اشعار پروین شهرت بیشتری دارند.

    نمونهٔ اشعار

    بخشی اندک از آنچه که پروین در سوگ پدرش سروده‌است:

    پدر آن تیشه که بر خاک تو زد دست اجل
    تیشه‌ای بود که شد باعث ویرانی من
    ...
    عضو جمعیّت حق گشتی و دیگر نـخوری
    غـم تـنهایی و مـهجوری و حـیرانی من
    من کـه قـدر گـهر پاک تـو مـی‌دانستم
    ز چـه مـفقود شـدی؟ ای گهر کـانی من
    من که آب تو ز سرچشمهٔ دل مـی‌دادم
    آب و رنگت چه شد ای لالهٔ نعمانی من؟
    من یکی مرغ غزلخوان تو بـودم، چه فتاد؟
    که دگر گـوش نـداری به نواخوانی من
    گنج خود خوانـدیَم و رفتی و بگـذاشتیَم
    ای عجب! بعد تو با کیست نگهبانی من

    منبع:ویکیپدیا



  5. کاربر روبرو از پست مفید FTSAMO سپاس کرده است .


اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  


Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0