مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh حادثه چرنوبیل ؛ یک تلخی بی پایان...

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: حادثه چرنوبیل ؛ یک تلخی بی پایان...

  1. #1
    مرا در گورستان سگها دفن کنید شاید دمی در میان با وفایان عالم باشم
    SovRan آواتار ها
    وضعیت : SovRan آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : همه جای ایران سرای من است
    نوشته ها : 1,337
    سپاس ها : 3,252
    سپاس شده 4,260 در 923 پست
    یاد شده
    در 1 پست
    تگ شده
    در 725 تاپیک

    حادثه چرنوبیل ؛ یک تلخی بی پایان...






    طرز عملکرد راکتورهای هسته ای


    دررآکتورهای هسته ای از طریق شكافت هسته اي گرما تولید می شود.شکافت اورانیوم نوترون های زیادی آزاد می کند.نوترونهایی که از فرآیند شکافت آزاد می شوند، بسیار سریع هستند .از این رو در اکثر رآکتورها قسمتی به نام کند کننده نوترون وجود دراد که در آن از سرعت نوترونها کاسته شده و در نتیجه نوترونها به راحتی جذب می شوند. نام گذاری این نوترونها به نوترونهای گرمایی یا نوترونهای کند به همین دلیل است. مقدار انرژی گرمایی در رآکتوریک پارامتر بحرانی است و کنترل آن با تنظیم تعداد میله های کنترل درون رآکتور صورت می گیرد. میله کنترل از مواد جذب کننده نوترون ساخته شده است.رآکتوری که از کند کننده استفاده می کند، رآکتور گرمایی یا رآکتور کند نامیده می شود .
    مواد رایج کند کننده عبارتند از :آب معمولی ،آب سبک، آب سنگین و گرافیت( البته گرافیت مشکلات فراوانی را به وجود می آورد و بسیار خطرآفرین است، مانند حادثه انفجارچرنوبیل)
    رآکتورهایی که از کند کننده استفاده نمی کنند، رآکتورهای سریع خوانده می شوند. در این نوع رآکتورها فشار ذرات نوترون بسیار بالا است و از این رو می توان برخی واکنش های هسته ای را که ترتیب دادن آنها در رآکتور کند بسیار مشکل است در آنها انجام داد.

    موقعيت نيروگاه هسته اي چرنوبيل


    ايستگاه چرنوبيل نزديك شهر پريپت ،اوكراين و 18 كيلومتري شمال غربي شهر چرنوبيل، 16كيلومتري مرز اوكراين و بلاروس و 110كيلومتري شهر كيو قرار دارد.

    تاريخچه نيروگاه چرنوبيل

    قرار داد ساخت نیروگاه چرنوبیل مربوط به سال 1966 میشود که دولت حاکمه شوروی سابق تصمیم به گسترش تولید برق هسته ای کرد.شش رآکتور هزار مگا واتی RBMK برای ساخت نیروگاه طراحی شد. واحد 1 در 1977 ساخته شد، در نوامبر 1996 از چرخه مصرف خارج شد واحد 2 اولین بار در سال 1978 به شبکه متصل شد ولی فعالیتش در سال 1991 بعلت آتش سوزی متوقف شد و درسال 1999 اولیای امور اوکراین تصمیم گرفتند آنرا به کل تعطیل کنند.واحد 3 در 1981 راه اندازی شد،که فعالیتش بارها برای تعمیر و بازرسی تا 1997 متوقف شد و در ژوئن 2000 مسئولین اکراینی تصمیم گرفتند آنرا در دسامبر همان سال برای همیشه تعطیل کنند.
    واحد 4 که در همان محل واحد 3 احداث شده بود در دسامبر 1983 تکمیل و در مارس 1984 مورد بهره برداری قرار گرفت . واحدهای 5 و 6 در زمان حادثه در حال ساخت بودند که البته هیچگاه به اتمام نرسیدند.



    طرز عملكرد راكتور چرنوبيل

    در این رآکتور 1660 قطعه کربنی وجود دارد که در بین آنها لوله های منتقل کننده حرارت وکانالهای کنترل قدرت رآکتور قرار گرفته است.شکافت انرژی صورت می گیرد و آب به عنوان ماده ناقل حرارت از پایین به بالا تحت فشار تزریق می شود.این عمل دمای زیادی را از سطح کپسولهای سوخت به آب انتقال داده و آب را به بخار تبدیل می کند و به این ترتیب اب از قسمت بالائی منطقه فعال رآکتور،رآکتور را ترک می کند.آب که به بخار تبدیل شد با خروج از رآکتور به توربین وارد می شود و باعث چرخش توربین و در نهایت چرخش ژنراتور می شود که در نهایت به تولید انرژی الکتریکی می انجامد.آب پس از این مرحله خنک سازی شده و دوباره به سیکل بازگشت داده می شود.این گونه رآکتورها به رآکتورهای جوششی معروف هستند.در زمانی که فرایند شکافت انجام می پذیرد قسمت از گرمای حاصله (درحدود 5درصد) به کند کننده نوترون منتقل می گردد . در رآکتورهای کادندواز آب به عنوان کند کننده استفاده میشود،این آب توسط پمپهایی از رآکتور خارج و مورد سرد سازی قرار می گیرد و به صورت متناوب دمای آن در حدود 70 درجه سانتیگراد حفظ می گردد. اما در رآکتور چرنوبیل، کربن به عنوان کند کننده مورد استفاده قرار می گرفت . کربن از سیستم خنک کننده خوبی برخوردار نبود و دمای آن بسیار بالا در نظر گرفته شده بود

    شرح واقعه:

    ۲۶آوريل ۱۹۸۶ به دنبال وقوع انفجار در راكتور شماره ۴ نيروگاه هسته اي چرنوبيل در ۱۳۰ كيلومتري شهر 'كي يف' پايتخت اوكراين، بشريت وارد عصر جديدي در فعاليت هاي هسته اي صلح آميز شد.

    ساعت ۱:۲۳ بامداد روز شنبه ۲۶ آوريل، انفجاری در يکی از ۴ راکتور مجتمع هسته ای چرنوبيل، واقع در ۱۱۰ کيلومتری شمال کيف پايتخت اوکراين، روی داد.
    دو روز پس از آن حادثه، ذرات راديواکتيو حتی در سوئد هم کشف شد، ولی مقامات شوروی سابق تمام روز از قبول اينکه يک حادثه غير عادی اتمی در آن کشور اتفاق افتاده خودداری کردند.
    سرانجام در ساعت ۹ شب، پس از آنکه ديپلماتهای سوئدی گفتند که درصدد "اعلام خطر رسمی" به مقامات آژانس بين المللی انرژی اتمی هستند، مسکو يک بيانيه رسمی پنج خطی به قرار زير صادر کرد:
    "حادثه ای در مجتمع هسته ای چرنوبيل اتفاق افتاده است. يکی از راکتورهای اتمی صدمه ديده است. اقدامات لازم برای از بين بردن اثرات حادثه انجام شده است. به قربانيان حادثه کمک شده است. يک کميسيون دولتی تعيين شده است."
    ولی واقعيت اين بود که لغت "صدمه" وخامت سانحه اتمی که در آن هسته مرکزی راکتور ذوب شده بود، قسمت گرافيت آن در آتش می سوخت و ستون مواد راديواکتيو آن هزاران متر به آسمان می رفت، را به طور کامل توصف نمی کرد.





    بيانيه رسمی مقامات شوروی سابق تنها برای تعداد کمی از افراد در خارج این کشور قابل استناد بود. اين در حالی بود که مردم اين کشور که بيش از همه در معرض تشعشعات اتمی بودند چيزی در مورد حادثه نمی دانستند.تا آن زمان كارشناسان هسته اي افكار عمومي جهان را متقاعد كرده بودند كه شيوه كار نيروگاه هاي هسته اي بسيار ساده و در عين حال امن بوده و هيچ گونه خطري از قبال فعاليت آنها جهان را تهديد نمي كند.
    دانشمندان هسته اي نيز براي اثبات و تقويت اين نگرش در نزد جهانيان تلاش مي كردند و براي اين منظور در نيروگاه هاي هسته اي شوروي سابق نيز آزمايش هاي منظمي صورت مي گرفت.
    قرار بود آخر آوريل آن سال آزمايش رايج در نيروگاه هسته اي چرنوبيل نيز صورت گيرد، ولي به دليل هواي لطيف بهاري نوبت كاري عوض شد و افراد تازه كار و بي تجربه بدون اينكه از خاموش بودن سيستم ايمني و خطرات ناشي از فعاليت راكتور هاي 'آر ام بي كي' با سيستم قدرت پايين خبر داشته باشند، وارد نيروگاه شدند.
    همين ناآگاهي و بي تجربگي كه بعدها به عنوان خطاي انساني براي توجيه فاجعه هسته اي چرنوبيل از آن ياد شد، موجب شد كه تمامي بافته هاي دانشمندان مبني بر ايمني نيروگاه هاي هسته اي در يك لحظه پنبه شده و راكتور شماره ۴ نيروگاه به هوا برود.
    عمق فاجعه وقتي بيشتر شد كه مقام هاي اتحاد جماهير شوروي براي چند روز وقوع حادثه اي به اين بزرگي را از جهانيان پنهان كردند و در نهايت اين ماهواره هاي جاسوسي بودند كه با گرفتن عكس هاي هوايي از تغييرات ايجاد شده ناشي از انفجار در چرنوبيل ، واقعيت را براي همه روشن كردند.
    ولي باز هم زود بود و تازه بعد از گذشت حدود سه هفته مسوولان شوروي سابق نيروهاي داوطلب از سراسر اتحاد جماهير را براي كمك به حادثه ديدگان و رفع پيامدهاي اين بلاي خانمانسوز بسيج كردند.
    بعدها معلوم شد كه عمق حادثه چقدر بود؛ در زمان وقوع حادثه ۵۰ نفر از نيروهاي آتش نشاني و امدادي حاضر در محل به دليل تشعشعات راديواكتيو پودر شدند، ۱۹۰ تن مواد راديواكتيو موجود در نيروگاه به صورت بخار در آسمان نيمكره شمالي پراكنده و محدوده ۳۰ كيلومتري شعاع نيروگاه منطقه ممنوعه اعلام شد.





    اما اين پايان داستان نبود و ۵۰۰ هزار نفر انساني كه براي كمك به حادثه ديدگان انفجار به چرنوبيل شتافته بودند، در سال هاي بعد همگي به دليل آلودگي به تشعشعات راديواكتيو يا جان خود را از دست دادند و يا در گوشه بيمارستان ها با بيماري هاي بدخيم دست و پنجه نرم مي كنند.
    منطقه 'پوليسيه ' محل ساخت نيروگاه هسته اي چرنوبيل كه روزگاري شاهد ساخت يكي از بزرگ ترين نيروگاه هاي هسته اي جهان بود ، در تقاطع سه كشور اسلاو نژاد روسيه، اوكراين و بلاروس واقع و به دليل مناظر بكر طبيعي متشكل از جنگل ها، رودخانه ها و درياچه هاي فراوان محل تردد گردشگران بود.
    اما بعد از وقوع انفجار، اين منطقه زيبا ديگر به محدوده ترسناكي براي همگان و حتي ساكنان قديمي آن تبديل شد و سال ها است جذابيت هاي طبيعي گردشگري آن كه روزگاري ميزبان گردشگران بود، جز سكوت و نعره گاه و بيگاه حيوانات وحشي از گرگ و خرس و خوك چيزي نمي بيند.
    دو سال بعد از وقوع انفجار بود كه بخشي از رازهاي سر به مهر اين فاجعه هولناك فاش و مشخص شد كه مديريت اين مجموعه حساس و مهم با مشكلات فراوان رواني و انضباط كاري شاغلان آن مواجه بوده است به اين معنا كه رييس نيروگاه تحصيلات اتمي نداشته و اپراتورها و نظام اداري به صورت مستقل و با حس مسووليت پذيري كار نمي كردند و منتظر اجراي دستورات مقام هاي بالا بودند.

    كارشناسان هسته اي بعدها مشخص كردند كه كاركنان نيروگاه هسته اي چرنوبيل، مكانيسم فعاليت آن را همچون سماور مي پنداشتند و به اين اصل بي توجه بودند كه اگر احتياط لازم را از دست دهند، مي تواند انفجار بزرگي رخ دهد كه نه تنها كشورهاي مجاور بلكه ساكنان مناطقي در فاصله هزاران كيلومتري آنجا را تحت تاثير قرار دهد.
    يافته هاي بعدي دانشمندان و محققان نشان داد كه سيستم پزشكي نيروگاه ضعيف بوده و افرادي با مشكلات روحي و رواني در مجموعه كاركنان اين مركز حساس هسته اي راه پيدا كرده بودند.
    بعدها معلوم شد كه در شب وقوع حادثه سيستم سردكننده نيروگاه كه ايمني آن را تامين مي كرد ، با اين تصور كه روشن بودن آن مي تواند به انفجار راكتور منجر شود، به اراده مقام هاي اداري از كار انداخته شده بود؛ اقدامي كه بزرگ ترين انفجار تمدن بشري تا آن تاريخ را رقم زد.






    وقتي ۲۶ آوريل ۱۹۸۶ ميلادي ، فرداي شب انفجار ميزان تشعشات اندازه گيري شد، رييس نيروگاه ' خائن به خلق' معرفي شد.
    عوامل انساني دخيل در انفجار نيروگاه چرنوبيل نيز مانند بسيري از حوادث مشابه ديگر از نخستين قربانيان آن بودند و 'ويكتور پروخانف' و پنج مسوول ديگر نيروگاه بلافاصله به ۱۰ سال زندان محكوم شدند.
    گورباچف رييس جمهوري وقت شوروي سابق كه از وقوع فاجعه اي به اين شدت غافلگير شده بود بعد از گذشت سه هفته و اواسط ماه مي آن سال مردم كشور شوراها را از انفجار نيروگاه مطلع ساخت.
    در فضاي آن روز اتحاد جماهير شوروي مسوولان نيروگاه از ترس مجازات هرگز حاضر نشدند كل واقعيات اين حادثه هولناك را به مقام هاي بالايي گزارش دهند و هنوز هم بعد از گذشت ۲۶ سال از آن رويداد، بسياري از رازهاي آن انفجار بزرگ سر به مهر باقي مانده اند.
    به دنبال حادثه ۴۷ هزار نفر از ساكنان شهر كوچك چرنوبيل و محدوده ۱۰ كيلومتري نيروگاه تخليه شدند و گورباچف اعلام كرد كه فاجعه چرنوبيل فرسودن بودن صنايع شوروي را به همگان ثابت كرد.
    تازه بعد از انفجار راكتور شماره ۴ نيروگاه هسته اي چرنوبيل بود كه متخصصان هسته اي شوروي اعلام كردند كه قبل از آن ۱۰۴ حادثه كوچك در اين نيروگاه ثبت شده بود.
    مسوولان وقت حزب كمونيست شوروي ابتدا تصميم گرفتند كه ساكنان 'كي يف' پايتخت اوكراين را نيز تخليه كنند ، ولي از ترس بروز احتمال هرج و مرج از اين اقدام منصرف شدند و مردم اين شهر زيباي اروپاي شرقي كه بخش عمده برق مورد نياز خود را از چرنوبيل تامين مي كرد پس از اين انفجار تا دو سال شب ها از روشنايي برق محروم بودند.
    مسوولان وقت شوروي در آن زمان تمام همت خود را براي آرام نگه داشتن كشور پهناور شوراها به كار بردند و تظاهرات اول ماه مي مانند هميشه در كي يف برگزار شد و مسابقه هاي دوچرخه سواري كشورهاي سوسياليستي در اين شهر نيز لغو نشد.
    در آن روزها همه از تلويزيون شاهد بودند كه يك دوچرخه سوار بلغارستاني بر روي سنگ فرش هاي خيس و آلوده به راديوآكتيو كي يف محل برگزاري مسابقات دوچرخه سواري به زمين خورد و بي خبر از همه چيز بلند شد و براي عبور از خط پايان به مسير خود ادامه داد.



    تعداد افراد تخليه شده

    • ۴۹۰۰۰ تن از پريفيات ۳۶ ساعت پس از وقوع حادثه تخليه شدند.
    • تعداد افراد تخليه شده در سال ۱۹۸۶ از شعاع ۳۰ کيلومتری راکتور: ۱۱۶۰۰۰
    • تعداد افراد تخليه شده در سالهای بعد: ۲۲۰۰۰۰
    • تعداد افراد ساکن در مناطق آلوده شده در بلاروس، روسيه و اوکراين: ۵ تا ۸ ميليون نفر
    به طور مثال، مردم در پريفيات، شهری که برای زندگی کارکنان چرنوبيل و خانواده هايشان در دو کيلومتری آن مجتمع ساخته شده بود، به زندگی عادی خود ادامه می دادند.
    بسياری از مردم اين شهر روز شنبه از خانه هايشان بيرون رفتند تا از هوای گرم بهاری لذت ببرند. ۱۶ مراسم عروسی در آن روز برگزار شد.
    شهر پريفيات تنها پس از ۳۶ ساعت پس از وقوع حادثه تخليه شد و تخليه ساکنان روستاهای مجاور نيز هفته ها به طول انجاميد.
    در کيف پايتخت اوکراين، مردم پنچ روز پس از حادثه، بدون اطلاع از اينکه در معرض تشعشات هسته ای هستند، "مراسم رژه ماه مه" را برگزار کردند.


    تلفات چرنوبيل

    • بيماری حاد ناشی از تشعشع اتمی در سال ۱۹۸۶: ۲۸ تن
    • بيماری حاد ناشی از تشعشع اتمی در سال های ديگر: ۱۹
    • افرادی که در زمان انفجار کشته شدند: ۲
    • مرگ در اثر سرطان گواتر در کودکان ( بر اساس گزارش سازمان ملل ۱۹۹۲-۲۰۰۲): ۱۵
    • پيش بينی مرگ در اثر سرطان: (سازمان ملل: ۴۰۰۰) (صلح سبز: ۹۳۰۰۰)
    روز ۲۹ آوريل يکی از مقامات پنتاگون، وزارت دفاع آمريکا، به شبکه تلويزيونی ان بی سی آمريکا گفت که به نظر می رسد رقم ۲۰۰۰ تن کشته درست باشد زيرا حدود ۴۰۰۰ تن در مجتمع کار می کردند.
    مقامات آمريکايی و نيز شبکه تلويزيونی آمريکايی سی بی اس نيز روز بعد خبر دادند که راکتور ديگری در چرنوبيل در معرض خطر است.
    ولی واقعيت اين بود که امدادگران در روز اول سانحه از گسترش آتش به راکتور سوم جلوگيری کرده بودند.

    قهرمان واقعی


    با اين همه، روز اول ماه مه ۱۹۸۶ تيم امدادگران در محل حادثه به شدت از احتمال افزایش سطح تشعشعات هسته ای در راکتور صدمه ديده نگران بودند.
    همچنين کارشناسان بيم داشتند که هسته مرکزی ذوب شده قسمت پايه راکتور را هم ذوب کند يا بخش پايه راکتور فروريزد و در نتيجه تماس هسته ذوب شده با مخزن آبی که در بخش پايين راکتور قرار داشت انفجار ديگری را سبب شود.
    کارشناسان از اين هراس داشتند که انفجار دوم از انفجار اول قوی تر باشد و هسته مرکزی ذوب شده به سطح زمين برسد و در نتيجه منابع آب زيرزمينی شهر کيف با جمعيت حدود ۲.۵ ميليون را آلوده کند.
    ولی قهرمانان حادثه چرنوبيل امدادگرانی بودند که علی رغم تشعشعات اتمی راکتور، به محل حادثه شتافتند تا آتش سوزی را با آب و نيتروژن مايع از هوا و زمین مهار کنند.
    آنها همچنين با استفاده از هليکوپتر شن و برگ خشک بروی راکتور ريختند، در مخزن آب پايين راکتور شنا کردند تا دريچه تخليه آب را باز کنند و سرانجام سطح بيرونی راکتور را با پوششی از بتون و فولاد پوشاندند.
    رابرت گال، پزشک آمريکايی، نيز به مسکو رفت تا با عمل جراحی مغز استخوان بر روی بيمارانی که از عوارض تشعشع اتمی چرنوبيل رنج می بردند به قربانيان سانحه کمک کند.
    در نهايت، رئيس مجتمع و مسوولين ارشد چرنوبيل به خاطر تخطی از اصول ايمنی مقصر شناخته شده و زندانی شدند.

    طرح معيوب

    ولی ۲۰ سال پس از وقوع سانحه چرنوبيل داستان های متفاوتی درباره حادثه گفته می شود.
    معلوم شده است که هيچکدام از تدابيری که برای مهار هسته مرکزی راکتور بکار گرفته شده بود خيلی موثر نبوده است.
    گفته می شود که بيشتر موادی که از هليکوپترها به بيرون ريخته شدند به اهداف خود اصابت نکردند. همچنين، عمليات آتش نشانی با نيتروژن مايع خيلی زود متوقف شد و بخشی از هسته مرکزی ذوب شده وارد مخزن آبی که در پايين راکتور قرار داشت، شده بود.
    خوشبختانه بجای انفجار، تماس هسته ذوب شده و آب راکتور به تشکیل ماده سنگ شکلی انجامید و بقيه سوخت راکتور هم در اتاق های پايينی آن به شکل جامد تبديل شد.
    اما هيچکدام از عمل های جراحی مغز استخوان رابرت گال، پزشک آمريکايی، موفق به حفظ جان بيماران نشد.
    اين سوال در حال حاضر مطرح است که آيا تخليه هزاران تن از منطقه اصلا تصميم درستی بود يا نه؟
    اين در حالی است که بسياری از مردم جابجا شده از مشکلات اجتماعی متعددی رنج می برند و سلامتی مردمی که در مناطق آلوده باقی مانده اند از آنچه که انتظار می رفت بهتر است.
    ما حالا فهمیده ایم که بيشتر مقرراتی که مجتمع چرنوبیل متهم به تخلف از آنها شدند، پس از وقوع سانحه تدوين شده بودند و مشکل اصلی ای که به سانحه چرنوبيل انجامید طرح معيوب راکتور هسته ای بوده است.
    شايد به نظر برسد كه امروز همه چيز درباره حادثه انفجار نيروگاه چرنوبيل روشن شده ، اما واقعيت اين است كه هنوز خيلي چيزها در ارتباط با اين رويداد باورنكردني براي گفتن وجود دارد.
    هر چند انفجار نيروگاه هسته اي چرنوبيل براي بشريت درس بزرگي بود و همگان بر اين تصور بودند كه اين حادثه كشورها را در قبال افزايش ايمني نيروگاه هاي هسته اي هشيار كرده است ، ولي حادثه اي ديگر در فوكوشيماي ژاپن بر اين پندارها خط بطلان كشيد.
    ژاپني ها كه در دو سه سال اخير بازديد از خرابه هاي چرنوبيل به يكي از مقاصد اصلي گردشگري شان تبديل شده بود، با حادثه اي مشابه روبرو شدند كه هزاران كشته و بي خانمان بر جاي گذاشت.


    منابع:


    افکار نیوز
    بی بی سی
    http://www.chernobill.com




  2. 15 کاربر از پست مفید SovRan سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. متن و تصویر یک نامه که مارلون براندو برای یک مهمان‌دار نوشت
    توسط Mr Shinoda در انجمن اطلاعــــــات سینمــــــــــایی
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 03-17-2011, 16:44
  2. نقد فیلم بی خوابی
    توسط PHOENIX در انجمن بخش آزاد تحلیل و بررسي فيلمهاي جهان
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 07-27-2010, 00:31

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •