سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh معرفی تئاترهای روز - صفحه 5

CinemaCenter Navigation Bar & SlideShow

دوربین مداربسته , نظارت تصویری , حفاظت پیرامونی , اعلام و اطفاء حریق , شبکه و زیرساخت  طراحی دیتاسنتر , یو پی اس , برق بدون وقفه 

 هوشمند سازی ساختمان , دوربین مدار بسته , طراحی وب سایت , سئو سازی , کابل هلوکیبل , اعلام حریق , پیاده سازی دیتاسنتر

 

صفحه 5 از 5 نخستنخست ... 345
نمایش نتایج: از شماره 41 تا 48 , از مجموع 48
نمایش شاخه ای41علاقمندی ها

موضوع: معرفی تئاترهای روز

  1. #1
    Terrance آواتار ها
    وضعیت : Terrance آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jun 2011
    نوشته ها : 21
    سپاس ها : 1
    سپاس شده 54 در 16 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    معرفی تئاترهای روز

    اینجا، قصد بر این است که تئاترهای روی صحنه را معرفی کنیم.

    کامل تر بودن یک معرفی، منوط به حضور سلایق مختلف است. لذا، از علاقمندان دعوت می کنیم تا با ابراز نظرات خود، بار نظری و علمی این تاپیک را بالا ببرند.

    فهرست نمایش ها :


    عنوان نمایش پست معرفی نمایش
    جیره بندی پر خروس برای سوگواری 2
    ماه زدگان 7
    می خواهم با میوسوف ملاقات کنم 10
    آقای اشمیت کیه؟ 13
    ویرایش توسط Terrance : 08-08-2011 در ساعت 16:43
    Amélie, ScarFace, 1CHAMPION و 2 کاربر دیگر به این پست علاقمند بوده اند.

  2. 5 کاربر از پست مفید Terrance سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

  4. #41
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز





    کارگردان: پری صابری
    بازیگران: محمد حاتمی، سیروس اسنقی
    تهیه کننده: رضا علیدادی


    آهنگساز: ابراهیم اثباتی

    سخن کارگردان:
    در راستای مروری بر آثار نمایشی‌ام که بر مبنای فرهنگ فاخر ایران و با موضوع زندگی و اشعار شعرایی مثل مولوی، فردوسی، عطار و... است، نمایش "شمس پرنده" با نگاهی به دیدار شمس و مولانا است.

    این نمایش همچون دیگر آثارم آمیزه‌ای از شعر، موسیقی و حرکت است، چرا که تجربه نشان داده که در نمایش تمام نیازهایی را که با کلام ادا نمی‌شود را می‌توان با حرکت و موسیقی زنده که عضله‌بندی کار نمایش است، به تماشاگر منتقل کرد.







  5. # ADS
     

  6. #42
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    مضحکه سریر مردگان :


    سیدحسن حسینی - تالار محراب


    مرداد و شهریور 95
    ساعت: 19:30
    مدت زمان اجرای نمایش: 80 دقیقه

    نویسنده: سارا الهیان
    کارگردان: سید حسن حسینی
    تهیه کننده: پیمان یاحقی
    کاری از گروه هنری ژامک

    بازیگران به ترتیب ورود به صحنه:
    مهران شجاع ،میلاد نظری ،نیلوفر جیردهی ،علیرضا یزدانی ،آدینه سمنانی ،مهسان عطایی ،محسن اسلامی ،میلاد صیادی ،مهدیه جلمبادانی ،حمید صابری ،جلال میرواعظی، صلاح الدین اسماعیلی

    دستیار اول کارگردان و برنامه ریز: جلال میرواعظی
    دستیار دوم کارگردان: میلاد نظری
    منشی صحنه: سمیرا پرویزی
    طراح صحنه: میلاد نظری
    دستیاران صحنه: سپهر آقا میری,علیرضا یزدانی,محمد نصراللهی
    اجرا و ساخت دکور: گروه ژامک
    مدیر صحنه: نیلوفر محمدی
    طراح گریم: پریسا کیومرثی
    دستیاران گریم: شیما مصحفی شبستری،شمیم زمانی.محسن اسلامی،میلاد صیادی
    آهنگساز: علی آزادی
    نوازندگان: علی آزادی,دلارا ابراهیمی,ایمان عسگریان,بهمن اعتصامی
    طراح پوستر: حمید محمد زاده
    طراح لباس: زهرا کهتری
    عکاسان: سید علی میرشفیع,محمد مهدی رضایی,زهرا رحمتی
    ساخت تیزر: حمید صابری,صلاح الدین اسماعیلی و با تشکر از وحید مرتضوی
    مدیر روابط عمومی: هدیه رحمت نژاد
    مدیر تبلیغات: نیلوفر جیردهی,محمد مهدی رضایی





    به گزارش ایسنا،این تجربه، دومین فعالیت نمایشی گروه ژامک است که بعد از تجربه نمایش «همه دزدها که دزد نیستند» این بارهم با یک تیم دانشگاهی نمایش «مضحکه سریر مردگان» را به روی صحنه می‌برند.
    حسن حسینی از نمایشنامه‌نویسان قدیمی رادیویی کشور است، او با توجه به تجربه نگارشی خود آن‌طور که گفته می‌شود،نگاهی کاملا متفاوت به نمایش‌های آیینی داشته و سعی کرده است با توجه به المان‌های ایرانی نمایش خود را برای تماشاچی بهتر تداعی کند.
    نمایش «مضحکه سریر مردگان» با الهام از داستان «رومس کبیر» به نگارش و تحلیل درآمده است.
    نمایش «مضحکه سریر مردگان داستان» یکی از پادشاهان قاجار را روایت می‌کند که میلی به سلطنت ندارد و بیشتر دوست دارد حکومت خود را نابود که ناگهان با هجوم دشمن روبرو می شود !.......







  7. کاربر روبرو از پست مفید raha_92 سپاس کرده است .


  8. #43
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    تئاتر می سی سی پی نشسته می میرد:



    همایون غنی زاده - تالار وحدت


    طراح، نویسنده و کارگردان: همایون غنی زاده
    دستیار کارگردان و برنامه ریز: نازنین گودرزی

    مدیر تولید و مجری طرح: محمد قدس

    بازیگران (به ترتیب حروف الفبا)
    ویشکا آسایش................آناستازیا
    سجاد افشاریان...............وزیر
    بابک حمیدیان..................اوبلوهه
    سیامک صفری.................می سی سی پی
    همایون غنی زاده.............لئون/صدای کارگردان
    داریوش موفق..................سن کلود
    امیر احمدزاده..................مرد بارانی پوش
    ایمان فتاحی...................اسقف/پروفسور اوبرهوبر
    هومان محمدحسینی.......خدمتکار
    سامان قاسمی...............کارگر صحنه

    طراحان صحنه و دکور: امیر حسین قدسی، همایون غنی زاده
    طراح صدا: بامداد افشار
    طراحان لباس: الهام معین، همایون غنی زاده
    طراح گریم: ماریا حاجیها
    طراح نور: مرتضی نجفی
    طراح گرافیست و ساخت تیزر: سهیل دانش
    عکاس: کوروش جوان
    مشاور رسانه ای : مریم نراقی
    گروه تبلیغات: فروغ جعفری، ندا عقیقی
    گروه کارگردانی: ندا عقیقی، آبان جهاندارپور
    مدیر اجرا: علی پالیزدار
    مدیر صحنه : فرناز توللی
    دستیاران صحنه: محسن مهرابی، زهره ساداتی، بهار نرگسی، سامان قاسمی، کیان اسماعیلی

    دستیار صدا: صفا کامدیده
    دستیار لباس: نرمین اسماعیل زاده
    خیاط: زهرا بهرامی
    گروه نور:
    علیرضا افشارى
    مسعود عباسى
    محمد نصیرى
    حسن رحیمى

    گروه دکور:
    طراح فنی و مدیر اجرایی دکور:
    مرتضی فربد
    ساخت آکسسوار:فرزین حق شناس، فرشید جعفری
    دستیاران : فرشید جعفری،حامد جلالی منش،امیرحسن مردی،امیر یزدی،غزال گلپیران،پانته آ شایسته
    اجرای دکور:
    محمد میرسلطانی،وحید جعفری،مصطفی جعفری،سعید بالاخانی،صادق دلشاد،حمید سلمانی،عمران مقدم
    پشتیبانی صحنه: میثم محمدی محفوظ،حجت صفرزاده
    با تشکر از: بهنام تشکر،حمیدرضا پاسوار ،علی سرابی، نوید محمدزاده، پانته آ احمدخان، پانیذ امینی
    و با سپاس ویژه از
    رضا دادویی
    مدت زمان اجرا : 130 دقیقه

    همایون غنی‌زاده بعد از اجرای «کالیگولا» با نمایش «می‌سی‌سی‌پی نشسته می‌میرد» در تالار وحدت روی صحنه رفت.



    منبع ایسنا- ایران نمایش





  9. 3 کاربر از پست مفید raha_92 سپاس کرده اند .


  10. #44
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    نمایش مرگ زنان زرد



    مکان اجرا: مجموعه نمایشی ارغنون - سالن ارغنون

    دوره اجرا: آبان و آذر

    سانس اجرا: ۱۶:۰۰
    مدت زمان اجرا: 60دقیقه
    کارگردان : امین آبان


    خلاصه نمایش مرگ زنان زرد:

    نمایش "مرگ زنان زرد" با پیش زمینه بعد چهارم متافیزیک یعنی بعد زمان به معضلات و آسیبهای گریز دختران از خانه و واقعه دهشتناک خود کشی می پردازد.
    مرگ زنان زرد نوعی از تاتر بی چیز است که از هر گونه موارد غیر ضروری صحنه به عمد پرهیز میکند تا توانایی بازیگران و کارگردان برای مصور کردن وقایع و پلانهای این اپیک سوریالیستی تخیل تماشاگر را به تمامیت به کار گیرد. این تکنیک تخیل پروری در این نوع تاترها موجب این میشود که تماشاگر علاوه بر دیدن فعل و انفعالات بلقوه درام در صحنه از تصاویر نوستالژیک ذهن خود نیزکه معمولا ویترین فراموش شده درونی است بهره ببرد یعنی اتفاقات صحنه زنگ خلق تخیل را به صدا در می آورد، همذات پنداری و عمق گرایی شکل میگیرد تا تماشاگر بسان کاراکترهای این تاتر به کاتارسیس و رستگاری برسد. هدف از این ماتریس تاتر بی چیز برای تاتر مرگ زنان زرد تقویت تخیل تماشاگرانش است که همانا تخیل یکی از ارکان و وعناصر اصلی تفاوت مابین انسان و حیوانات است که سرانجام منجر به رویا پروری و بخاطر آوردن و اصالت اراده میشود که استنتاج و هدف و امید به زندگی را در انسان ماشین زده امروز ازدیاد می بخشد.


    بازیگران نمایش مرگ زنان زرد:

    شیرین عطا الهی، نیلوفر مرادی، سپیده ساعدی، فاطمه آریا، امین آبان، سهیل برخورداری و مهسا کامیابی
    نویسنده و کارگردان: امین آبان

    دستیار کارگردان و برنامه ریز: سهیل برخورداری
    دستیار دو کارگردان و منشی صحنه: جوانه دلشاد
    مدیر صحنه: سوگند ایرانمش
    طراحی صحنه و لباس: شقایق جعفری پور
    دستیار صحنه و لباس: یگانه عربی و عاطفه محمدی
    عروسک گردان: عاطفه محمدی
    موسیقی: امین آبان
    مجری گریم: کیمیا صمیمی
    عکاس: المیرا جاوید
    دستیار تولید: مصطفی مبینی
    روابط عمومی و تشریفات: پروانه یوسفی
    مدیریت روابط عمومی و مشاوررسانه ای: همایون فربود
    تهیه کننده: سهیل برخورداری





    نمایشی که از هر تماشاگر یه کارگردان می‌‌سازد

    نمایش "مرگ زنان زرد" به نویسندگی و کارگردانی امین آبان این روزها در تماشاخانه ارغنون روی صحنه می‌رود. امین آبان با ارائه توضیحاتی در این رابطه گفت: تحقیقات برای نگارش این متن دو سال طول کشید، متنی که در حال تبدیل شدن به فیلمنامه است. این کارگردان افزون کرد: نمایش "مرگ زنان زرد" نوعی از تئاتر بی‌چیز است که از هر گونه موارد غیر ضروری صحنه به عمد پرهیز می‌کند تا تخیل تماشاگر را به تمامیت به کار گیرد.
    کارگردان "مرگ زنان زرد" ادامه داد: یکی از انگیزه‌های من برای اجرا تاثیرگذاری این مفاهیم بر تماشاگر است. اینکه رخدادهای همزمان در دنیای فیزیکال و عالم متافیزیک تا چه اندازه تاثیرگذار است.
    آبان توضیح داد: به گفته "اورفئوس" که توسط فیثاغورث وارد فلسفه شد، انسان دو بعد آسمانی و زمینی دارد. هر قدر پاک‌تر زندگی کنید ابعاد آسمانی شما بزرگ‌تر می‌شود. این پاکی از رعایت اخلاقیات، پیروی از قوانین جامعه و قوانین فردی که ما را به سمت تعالی می‌برد تبعیت می‌کند. مرگ دغدغه من است، ما زمان زیادی زنده نیستیم و باید از زندگی و اتفاقاتی که در جهان هستی می‌افتد کاملا لذت ببریم. به اعتقاد شخصی من، هر کاری که انجام دهید بر چرخه متافیزیک تاثیر می‌گذارد و باید مسئولیت هر کاری که انجام می‌دهید را قبول کنید.
    این کارگردان نمایش "مرگ زنان زرد" عنوان کرد: این نمایش ساختار اپیزودیک دارد و همه مفاهیم آن ما را به آنچه مد نظر داریم می‌رسانند. نوعی از تاتر بی‌چیز است از به کار بردن هر گونه موارد غیر ضروری صحنه پرهیز می‌کند تا توانایی بازیگران و کارگردان برای مصور کردن وقایع و پلان‌های این اپیک سورئالیستی، تخیل تماشاگر را به تمامیت به کار گیرد.
    امین آبان در ادامه اظهار کرد: کلیه مفاهیم را در فضای محدود به معرض نمایش گذاشتم، درام اهمیت دارد و همه چیز را بازیگران می‌سازند و تماشاگران را به آن عالم دیگری می‌برند. در این اجرا رندی زیادی داریم و اطلاعات را به ذهن مخاطب برمی‌گردانیم به عنوان مثال اگر در مورد کشتی صحبت می‌کنیم، به سراغ کشتی که در ذهن تماشاگر است می‌رویم و تماشاگر در صحنه آن کشتی بزرگ را می‌بیند. کارگردانی تصاویر را به تماشاگران می‌سپاریم و در واقع از هر تماشاگری، یک کارگردان می‌سازیم.







  11. کاربر روبرو از پست مفید raha_92 سپاس کرده است .


  12. #45
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    نمایش شب‌های روشن روزهای تاریک


    نمایش شب‌های روشن روزهای تاریک که در ۱۶ شب از ۱۲ الی ۳۰ دی ماه اجرا می‌شود با نگاهی بر نمایشنامه چیزی شبیه زندگی، حسین پناهی بر صحنه می‌رود. فرهاد مهرخیرانی؛ مهدیس توکلی؛ فرانک جلیلی؛ آدل عزیز‌نژاد؛ مهرنوش دارا؛ سیاوش خادم حسینی؛ الدوز منصور؛ مریم ایمانی کیا؛ حمیدرضا محمودیه؛ سعید هاشمی؛ الیناز اطلاعی و شیما حمیدی د راین اجرا نقش آفرینی می‌کنند.


    عوامل اجرایی این کار مشاور کارگردان: علیرضا قاسمی، دستیارکارگردان: مهدی پورفرد، منشی صحنه: زهرا بنی نعمه، برنامه ریز: الیناز اطلاعی، طراح صحنه و لباس: سیده شهروز دهقانی، طراح گریم: آتنا نعمتیان، طراح نور: پدرام رضوانی، طراح پوس‌تر و بروشور: مهدیس توکلی، مدیر صحنه: بابک نوش آفرین، دستیار طراح لباس: فرناز طاهر خانی، آهنگساز: حامد سلطانی، ضبط استودیو: شباهنگ، عکاس: مهشید کاریزی، ساخت تیزر: سیده شهروز دهقانی، ساخت دکور: مرتضی مفاخری - کیانوش جباری، روابط عمومی: پرستو بیرانوند هستند.


    مکان: تماشاخانه استاد جمشید مشایخی

    نشانی: خ انقلاب، ضلع شمال غرب چهارراه ولیعصر، جنب داروخانه، پلاک ۱۴۷۸

    خلاصه: کافه ‌‌‌تنهایی مثل همیشه شلوغ بود. پیکره ای خسته با لبخندی غمگین خیره مانده بود به روشنایی‌های شهر، فریادهای دربند، زیر اعتصاب سکوت می‌شکست... دخترکی تنها، سراغ درخت‌ها را از تبر می‌گرفت... نویسنده ی مشهور میان کوری عابران گمشده بود... سینمای متروک، پرده های سگ‌ کشی را نقالی می‌کرد... میان این حجم بی پایان تاریکی، فقط زمان بود که آرام میدوید.



    autumn63 به این پست علاقمند بوده است.





  13. کاربر روبرو از پست مفید raha_92 سپاس کرده است .


  14. #46
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    نگاهی به اجرای «مستاجر» نوشته و کار ستاره امینیان ، بخش مسابقه بین الملل تیاتر فجر95


    نویسنده، طراح و کارگردان: ستاره امینیان
    بازیگران: مرتضی اسماعیل کاشی، افشین غفاریان، سارا علیا، منا شریفی، سمیرا طلوعی، برنا اعتمادی، سعید اویسی و رحیم نوروزی
    تهیه کننده: نورالدین حیدری ماهر


    مجری طرح: نورالدین حیدری ماهر
    موسیقی: آنکیدو دارش
    طراح صحنه و لباس: ستاره امینیان، franz olivier
    طراح نور: علی کوزه گر
    طراح گرافیک و عکاس: محمد صادق زرجویان
    دستیار کارگردان و برنامه ریز: محمد گودرزیانی
    منشی صحنه: منا شریفی
    ساخت دکور: سروش امینیان، احسان سید صالحی
    ساخت ماسک و سر: کامران خلج
    ساخت عروسک بچه: قاسم رحمتی
    طراحی سایت: حسین غفاری
    مدیر صحنه: فرزاد صبوری
    مدیر روابط عمومی: احمدرضا حجارزاده
    دستیار موسیقی: پوریا شهبازیان
    تصویر سازی: محسن ضرابی


    اجرای مستاجر به کارگردانی خانم ستاره امینیان، اقتباس از رمانی‌ست به نام مستاجر موهوم از رولن توپور. اجرا در باره‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌ی مردی‌‌ست که به تازگی استودیویی را اجاره می‌کند. مستاجر پیشین آن استودیو زن جوانی بوده که خودش را از پنجره به بیرون پرتاب کرده است. مرد این اطلاعات را از سرایدار ساختمان گرفته و بیش و بیش‌تر از خلال صحبت‌های باقی ساکنین عبوث و موحش ساختمان درباره‌ی زن، سیمون شول اطلاعات کسب می‌کند. با اندیشیدن به شول، مرد شک کرده که او خودش را کشته باشد و ظن می‌برد که ساکنین او را از پنجره بیرون انداخته ‌اند. سرنوشت شول و رفتار آمرانه و نهی‌آمیز ساکنان ساختمان مرد را دچار اضطرابی ماهوی می‌کند چنان‌که او از خلال اشیایی به جا مانده از زن، برای اطفا اضطراب، خودش را آگاهانه به سیمون شولی دیگر بدل می‌کند. لباس‌او را بر تن می‌کند،رفتارش را تقلید می‌کند و بعد تصمیم می‌گیرد ساکنین را جریمه کند. او بدن‌ش را وسیله‌ی تنبیه آنان قرار می‌دهد. خودش را از پنجره به بیرون پرت می‌کند اما نه به فرض مانند شول برای فرار از خصومت، بلکه با بدن مثله اما خون‌آلودش همه جای آن ساختمان را می‌آلاید.
    متن نمایشنامه‌ی خانم امینیان از دو منظر واجد اهمیت است. اول این‌که به سراغ موضوعی رفته که هم واجد پروایی پدیدارشناختی‌ست و هم آن هراس‌آگاهی از هستی را با سویه‌های اجتماعی انضمامی کرده است. دوم این‌که به درستی از مدیوم رمان به مدیوم متن نمایشی تغییر کرده است. متن کاملا برای اجرا تطبیق داده شده. مکان‌های معدود و صحنه‌های وهم/واقع به درستی برای اجرای صحنه‌ای تعریف شده‌اند. همین دقت در طراحی نیز لحاظ می‌شود. طراحی دکور صحنه از منطق «طبقه فوقانی بودن اتاق سیمون شول» بهره می‌برد و درواقع چیزی که خلق می‌کند یک فضای معلق است. یک نیم اشکوبه که در پیش چشم ما در حال تعلیق است. معلوم نمی‌شود آدم‌های دیگر از کجا می‌آیند. از طبقه بالا؟ طبقه پایین؟ کجا زندگی می‌کنند؟ در ذهن مستاجر؟ این ایستادن مخاطب همواره بر سرحد مرز وهم و واقعیت، هم در طراحی صحنه و هم طراحی بازی‌ها و خود اجرا لحاظ شده است.

    شاید از این نظر بتوان گفت کارگردان به ظرافت دستانش را از روی مدار عصب سنج‌ لغزانده است و ما را همواره نامطمئن نگاه می‌دارد و قطعیت را پس می‌زند: آیا مستاجر جدید یک فرد ملانکولیک است یا یک مرد حساس به پیوندهای اجتماعی؟ «مستاجر» از آن‌جمله متونی‌ست که به راحتی می‌توانند در ملعبه‌ی بازی‌های هیستریونیک و روانشناختی و ادیپال بی‌افتند( خوانشی که بسیار هم در تئاتر امروز ما طرف‌دار دارد). به راحتی می‌توان داستانی خواند از استحاله‌ی مردی در زنی اثیری‌ش و روایت را به یک وضعیت ذهنی فروکاست. اما مسئله‌ی اجرای خانم امینیان این نیست. او درست با کنترل کردن نشانه‌های ذهنی، آگاهی مرد را بر بدن‌ش پررنگ می‌کند. مرد در سیمون مسخ نمی‌شود. او آگاهانه بدن مردانه‌ش را به زنانه‌گی قرض می‌دهد. او زن «می‌شود». در واقع اگر به‌تر بخواهیم بیان کنیم، مرد مستاجر از خودش جنیسیت‌زدایی می‌کند. بر خودش کژ می‌شود. اما برای چه؟ مازاد این کژ شدن چیست؟ این مازاد رهایی بخش را این گونه ببینیم. : مردی به ساختمانی نقل مکان می‌کند. در آن ساختمان مدام مورد نهی قرار می‌گیرد. این نهی مدام و ناپذیرفتن در او اضطرابی ایجاد می‌کند. اضطراب از این که او کیست و چرا این‌گونه است. با دیدن اشیا زن دیگری، یا بهتر بگوییم با دیدن نشانه‌هایی از یک «دیگری» که او نیز آن اضطراب را تجربه کرده است، مرد بر خود، آگاه می‌شود. بر آن خصومت ساختاری که خودش را به صورت نظم نمادین/ آپارتمانی متجسد کرده. این اضطراب سوژه را بر خودش، و بر کل هستی‌ش آگاه می‌کند. او اکنون بر خودش آگاه است. او به دیگری پیوسته‌ست.متکثر شده است. از میانه‌های نمایش همزادش نیز روی صحنه می‌آید. او تکثیر شده است.به همزادش. به سیمون و به همه‌ی دیگری‌هایی که به واسطه‌ی این هراس‌آگاهی بر خود آگاه شده‌اند. او آگاه و واجد کنش شده است. او حالا انتخاب می‌کند.

    اجرا از دید دیگری نیز قابل توجه است: پدیده‌ی مکان. آن ساختمانی که جز آن نیم طبقه معلق و یک توالت عمومی(مخرجی مشترک برای تمامی ساکنین) چیزی از آن روی صحنه عینی نمی‌شود اما غیاب‌ش به یک حضور سراسری تبدیل می‌شود: ساختمان گویی یک هزارتو از خصومت است و همه‌ی انحنا خصومت کلامی و جسمی در یک چیز متجسد می‌شود: نظم. هیچ چیز نباید از نظم نمادین اشیا خارج شود. سرساعت خوابیدن، با صدایی آرام صحبت کردن، اشیا را جابه‌جا نکردن و در صورت تمرد با یک جریمه مواجه شدن: نیروی تنبیه پلیس. آن مازادی که کارگردانی از طراحی‌ش در اجرا به دست آورده این‌جا اجرا را به یک بیش از تیاتر تبدیل می‌کند: مرگ سوژه واجد آگاهی دیگر فقط یک خودکشی با دلایل شخصی نیست. یک خودکشی سرخورده، بل بحرانی کردن پدیده‌ی ساختمان است. نه فقط آن ساختمان. هر سازه و ساختمانی. هر ساختمان و ساختاری. هر ساختار و زبانی. مرد به واسطه‌ی بدن‌ش نظام و امنیت واهی آن ساختمان را به خطر می‌اندازد. مردی که ابتدا هربار مورد نهی واقع می‌شد و مضطرب به تخت خواب‌ش، به اتاق‌ش پناه می‌برد در نهایت بدن غرق خون‌ش را از اتاق خصوصی‌ش خارج می‌کند.آن بدن خون آلود را به نظامی تاریخی پیوند می‌زند. به همه‌ی ابدانی که روی دست نظم نمادین و ارتجاعی تاریخ مانده است. او ساختمان را منفجر نمی‌کند بلکه منطق آن را با بدن‌ش از ریخت می‌اندازد. مرگ و به‌ویژه جسد مرده ، اختلالی تهدید کننده به شمار می‌رود، او نظم ساختمان را با آن بدن که به زودی فاسد و مضمحل می‌شود مختل می‌کند.

    درست زمانه‌ای که منطق محافظه‌کار گیشه در قلب تئاتر لانه کرده، تئاتر واقف و مُصر بر ارزش‌های خود احترام برانگیز است. این احترام وقتی دو چندان می‌شود که شما اجرایی دقیق ببینید. اجرایی که در میزانسن‌ها و طراحی‌‌ش ایده و زمان تنیده است. بازی‌های بدون اغراق، بدون آن تقلای خسته‌کننده که سعی می‌کند مخاطب را تحت تاثیر قرار دهد و بدتر، مقهور اطوار خود کند. طراحی صحنه دقیق و اجرای خلاق. همه شما را به نه تنها تئاتر، به پس از تئاتر دعوت می‌کند. آن‌جا که اندیشیدن آغاز می‌شود.



    جشنواره تیاتر فجر

    autumn63 به این پست علاقمند بوده است.





  15. 3 کاربر از پست مفید raha_92 سپاس کرده اند .


  16. #47
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    نمایش پپرونى براى دیکتاتور


    تماشاخانه پالیز، سالن ۱ 📅 چهارشنبه ۱۶ فروردين ۱۳۹۶ تا چهارشنبه ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۶
    ⏰ ۲۰:۳۰
    ⏳ ۱ ساعت و ۱۰ دقیقه

    کارگردان: على احمدى
    بازیگران: (به ترتیب وزن) محسن کیایى، خسرو احمدى، نسیم ادبى، پژمان جمشیدى، على احمدى، سوگل قلاتیان و با حضور افتخاری فریده سپاه‌منصور (به صورت ویدیویی)
    تهیه کننده: خسرو احمدى

    بازنویس متن: على احمدى (بر اساس فیلم فرانسوى به نام"اسم"، نویسنده: ماتیو دولاپرت، الکساندر دولاپتولیر/کارگردان: اکساندر دولاپتولیر)
    طراح صحنه: امیر سرافرازیان
    طراحان لباس: سارا یحیایى، نسیم تقى پور
    مدیر تولید و دستیار کارگردان: سجاد باقرى
    منشى صحنه: یاس سنجرى
    مدیران صحنه: میثم مرادی، ابولفضل ابهر
    عکس: محسن کرمانى
    مدیریت پروژه تبلیغاتى: آریان امیرخان، على احمدى
    مدیر روابط عمومى و تبلیغات: علیرضا حسینى، فرید حسینى
    مشاور رسانه اى: سارا حدادى
    مدیریت متریال تبلیغات: فرشید عسگرى
    مکان

    نشانی: تهران، خیابان کریمخان، خیابان عضدی جنوبی (آبان)، خیابان سپند، پلاک ۶۹
    تلفن: ۸۶۰۳۷۵۱۰





    پژمان جمشیدی و محسن کیایی سال 96 را با نمایش «پپرونی برای دیکتاتور» به کارگردانی علی احمدی در تماشاخانه پالیز آغاز کردند.

    محسن کیایی، بازیگر سینما، تئاتر و تلویزیون با انتشار عکسی از خود و پژمان جمشیدی با تیتر بازگشتِ «پپرونی برای دیکتاتور» از روی صحنه رفتن خودش و پژمان جمشیدی از فروردین 96 خبر داد.
    او نوشته است: «اجراى مجدد پرمخاطب‌ترين و پرفروش‌ترين نمايش ايرانشهر. «پپرونى براى ديكتاتور» به كارگردانى على احمدى كه در سال ٩٤ در سالن ايرانشهر روى صحنه رفت، قرار است از فروردين ٩٦ در سالن پاليز مجددا به روى صحنه برود! استقبال تماشاگران و منتقدان از اين نمايش به گونه‌اى بود كه پرمخاطب‌ترين و پرفروش‌ترين نمايش سال لقب گرفت. در اين نمايش محسن كيايى، پژمان جمشيدى و خسرو احمدى ايفاى نقش خواهند كرد و دو بازيگر زن نیز به اين مجموعه اضافه خواهند شد.»


    «پپرونی برای دیکتاتور» به کارگردانی علی احمدی و براساس فیلم فرانسوى «اسم»، مرداد و شهریور 94 با بازی محسن کیایى، خسرو احمدى، ژاله صامتى، پژمان جمشیدى، سینا کرمى، شیوا ابراهیمى و با حضور افتخاری فریده سپاه‌منصور در تماشاخانه ایرانشهر روی صحنه رفت.




    autumn63 به این پست علاقمند بوده است.





  17. کاربر روبرو از پست مفید raha_92 سپاس کرده است .


  18. #48
    raha_92 آواتار ها
    وضعیت : raha_92 آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2013
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 36
    سپاس ها : 74
    سپاس شده 32 در 23 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 4 تاپیک

    پاسخ : معرفی تئاترهای روز

    نمایش سایه تو سایه





    نویسنده و کارگردان: داود فتحعلی بیگی
    بازیگران: داوود داداشی، غلام بابوته، منیژه داوری، ساسان مهرپویان، مهدی صفاری‌نژاد، سپیده معصومی، محمد (کورش) رخشنده‌پی، نسیم توکلی


    دستیار کارگردان: ساسان مهرپویان، مهدی صفاری نژاد
    منشی صحنه: نسیم توکلی
    عکاس: علی رجبی

    خلاصه: نمایش پدری را روایت می‌کند که برا ی دختر و همسرش محدودیت‌های بسیاری ایجاد کرده است. در این میان قرار است برای دختر خواستگاری بیاید اما پدر از قبل داماد را انتخاب کرده و تمام قرارها را با پدر داماد گذاشته است. از قضا پدر داماد هم همین کار را کرده و پسرش هیچ اطلاعی ندارد . در این میان دختر تصمیم می‌گیرد قبل از ازدواج پسر را ببیند و از کاکا نوکرسیاه خانه کمک می گیرد تا پسر را ببیند و...




    داود فتحعلی بیگی درباره اجرای نمایش «سایه تو سایه» که از ۷ فروردین ماه سال جاری در پردیس تئاتر تهران به صحنه رفته است به خبرنگار مهر گفت: نمایش «سایه تو سایه» را که یک اثر سیاه بازی است، پیش ترها نوشته بودم و قبلا با کارگردانی علی اصغر راسخ راد و با بازی زنده یادان مجید فروغی و احمد علامه دهر در تماشاخانه سنگلج اجرا شده بود.

    وی اظهار کرد: این بار خودم در مقام کارگردان، نمایش «سایه تو سایه» را به شیوه نمایش های روحوضی قدیمی اجرا می کنم یعنی مخاطب در دو طرف صحنه می نشیند و نمایش در وسط صحنه اتفاق می افتد.
    autumn63 به این پست علاقمند بوده است.





  19. کاربر روبرو از پست مفید raha_92 سپاس کرده است .


صفحه 5 از 5 نخستنخست ... 345

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. اخبار روز سینمای جهان 2012 و 2013 ( اختصاصی سینماسنتر )
    توسط SovRan در انجمن اخـــبار سينماي جهان (اختصاصي)
    پاسخ ها: 62
    آخرين نوشته: 07-25-2013, 23:24
  2. اولین روز تابستان نزدیک است...
    توسط RASHNO در انجمن اخـــبار ادبيات ، هنــــر ، تاريــــــخ
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 06-12-2011, 14:12
  3. فرزاد و یه روز غیر تکراری.....
    توسط Farzad در انجمن داستـــان كوتـاه
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 02-25-2011, 13:14
  4. دموكراسي تو روز روشن
    توسط PHOENIX در انجمن معـــرفی فیـــلم های ایـــرانی
    پاسخ ها: 2
    آخرين نوشته: 10-18-2010, 18:28
  5. روز ازدواج پسر نادرشاه افشار...
    توسط .:SoMaYeH:. در انجمن داستـــان كوتـاه
    پاسخ ها: 1
    آخرين نوشته: 10-16-2010, 10:55

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 5

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •