مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh سايكودرام

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 1 , از مجموع 1

موضوع: سايكودرام

  1. #1
    Skyfly آواتار ها
    وضعیت : Skyfly آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Oct 2010
    محل سکونت : تهران
    نوشته ها : 1,882
    سپاس ها : 4,547
    سپاس شده 7,229 در 1,439 پست
    یاد شده
    در 22 پست
    تگ شده
    در 778 تاپیک

    سايكودرام

    برای دیدن سایز بزرگ روی عکس کلیک کنید

نام:  psycho.jpg
مشاهده: 1513
حجم:  21.6 کیلو بایت


    نمايش روانشناختي يا سايكودرام (پسيكودرام) را دكتر مورنو علم كشف حقيقت مي­نامد.

    اگرچه تصور عمومي از تئاتر، اجراي نمايش روي صحنه و براي تماشگر است اما واقعيت اين است كه از حدود دهه سوم قرن بيستم، شكل ديگري از نمايش پا به عرصه گذاشت كه تماشاگر در آن جايي نداشت. نمايشي كه ابداع آن را به ايتكارت خاص «مورنو» نسبت مي­دهند. مورنو، روانشناس و شيفته نمايش بود و در فلسفه، جامعه­شناسي و مذهب نيز مطالعاتي عميق داشت. او پي برد كه هنر نمايش ظرفيت­هاي مهمي براي هدف­هاي روانشناختي دارد، و به دنبال آن دست به ابداع تمرين و بازي­هايي نمايشي زد كه منجر به ايجاد شاخه­اي خاص در علم روانشناسي شد. شاخه­اي كه امروزه با عنوان كلي «نمايش روانشناختي» (سايكودرام) شناخته مي­شود.

    در اين فعاليت نمايشي، تماشاگري در كار نيست و يك گروه به بازي­هاي نمايشي در جمع خود و براي خود مي­پردازد و موضوع آن زندگي و تمايلات خود گروه بازيگران است. ويژگي ديگر و بسيار خاص اين نوع نمايش، نتيجه و كاربرد خاص آن است. نتيجه و كاربردي كه اگر نتوان گفت در اجراي نمايش صحنه­اي و براي تماشاگر به كلي غايب است، مي­توان گفت كه ابعاد و تعريف آن با اينگونه نمايش شباهتي ندارد و به عبارتي نتيجه حاصل از اين نمايش از جنس و جوهر ويژه خود برخوردار است، نتيجه­اي كه اولاً مستقيماً متوجه همان بازيگراني است كه در جمع خود بازي مي­كنند و دوماً نتيجه اصولاً از جنس دستاوردهايي است كه روانشانسي به دنبال آن است. اصطلاح فارسي «نمايش روانشناختي» مترادف سايكودرام (psychodrama) است. اين واژه انگليسي تا مدت­ها (حتي گاهي امروزه) به «تئاتردرماني» يا «نمايش­درماني» ترجمه شده است.

    اما واقعيت اين است كه نمايش­درماني فقط جزئي و شاخه­اي در درون اين مفهوم است. خود اين واژه اشاره­اي مستقيم يا تخصصي به «نمايش­درماني» ندارد و تركيبي ساده از دو واژه عام «نمايش» و «روان» (روان-نمايش) است.

    دكتر حسن حق­شناس و دكتر حميد اشكاني از اولين كساني هستند كه به ترجمه­هاي تخصصي در اين زمينه پرداخته­اند، در پيشگفتار كتاب «درون­پردازي» چنين مي­گويند: «واژه تئاتردرماني در مقابل سايكودرام تا حدودي نارسا است و سپس اضافه مي­كنند: سايكودرام به بيماران محدود نمي­شود، بلكه اين پديده در موقعيت­هاي آموزشي، مشاور ازدواج و مشكلات مراكز صنعتي به كار مي­آيد.» به اين مجموعه مي­توان اضافه كرد كه اين نمايش در بسياري زمينه­هاي مشاوره و نيز آنچه كه امروز به عنوان «مهارت­هاي رفتاري» شناخته مي­شود و همچنين توسعه و شكوفايي عواملي مثل احساس، ادراك، شناخت، و تخيل برنامه­هاي اساسي دارد، ضمن آنكه تفريح و تفنني است كه در بازسازي آرامش و تعادل رواني به خوبي مؤثر است. از همين رو «سايكودرام» بسيار فراتر از حوزه «نمايش­درماني» است و اين شيوه تنها شاخه­اي از آن است و معادل «نمايش روانشناختي» با درون­مايه و اصل واژه «سايكودرام» همخوان­تر است.

    كاربرد «نمايش­درماني» در ايران بسيار محدود بوده و هست. يكي دو نهاد موجود نيز در واقع به عنوان نهادهاي نمونه­اي فعاليت مي­كنند. «نمايش­درماني» از روش­شناسي تخصصي و خاص خود برخوردار است و جلسات آن را كارگرداني كه متخصص روانشناسي باليني و يا متخصص در گرايشي كه روانشناسي شخصيت زمينه اصلي ان است هدايت مي­كند. وي البته بايد در زمينه نمايش نيز از شناخت تخصصي لازم برخوردار باشد و مانند كارگردان هنري تئاتر، توان مقدمه­چيني و برانگيختن درون بازيگر و ايجاد ميل و شوق به بازي خلاق را داشته باشد. او بايد رفتارها، معاني نهفته و عواطف را به زبان نمايشي (دراماتيك) بشناسد و اتفاقات زنده و في­البداهه جريان بازي را به شكلي خلاق جزئي از بازي و نمايشي كند كه با هدفي درماني جريان دارد و به اصطلاح با كالبدشناسي رويدادها كه طي آن هدفي روانشناختي با زباني نمايشي دنبال مي­شود آشنائي كافي داشته باشد و در همه اين زمينه­ها دستيار يا دستياران خود را به خوبي به كار گيرد.

    جنبه ديگري از «نمايش روانشناختي»، شاخه بسيار مهم «نمايش شكوفائي» يا «نمايش خلاقيت» (Creative Drama) است كه با نام «تئاتر خلاق» نيز معرفي مي­شود. نامي كه هرچند ترجمه واژه به واژه امانت­داري است اما مفهوم آن را به درستي منتقل نمي­كند. اين شيوه نمايشي بر حوزه سني كودكان تا جوانان تأكيد خاصي دارد. در اين نمايش آنگونه كه در «نمايش­درماني» رايج است كار تخصصي روانشناختي به طور مستقيم مطرح نيست، بلكه روانشناسي در طرح و برنامه­ريزي­هاي كلان آن نقش اساسي دارد.

    برنامه­هاي اين تئاتر، رها شدن در دنيايي از بازي­هاي حركتي، شعر و ترانه و بازي­هاي نمايشي است. در بازي­هاي حركتي هدف­هايي مانند رسيدن به رشد و خلاقيت ذهني و جسمي (و در مسيري از ساده به پيچيده) دنبال مي­شود. در تمرين­هايي مثل بازي­هاي نمايشي، مهارت­هاي رفتار و شناختي كه با هدف درك روشن­تر فرد از خود، به خصوص جنبه­هاي پنهان­مانده خود (از جمله استعدادها، خواسته­ها و عواطفي كه هميشه به احتي خودرا نشان نمي­دهند) و نيز درك بهتر ديگران و محيط و يا پس زدن بعضي عوامل مزاحم دروني كه راه بروز توانيي­هاي نهفته در شخص را مي­بندنده كه از آن جمله مي­توان به رشد مهارت­هاي لازم براي كار گروهي اشاره كرد. به طوري كه فرد با مهارت و تسلط بيشتي در جمع و با جمع كار، زندگي، شادي، رقابت و همكاري كند. از جهتي ديگر اين بازي­هاي نمايشي عرصه­اي براي برون­ريزي هيجان­ها است، كه يكي از نيازهاي زيستن است، زيرا عواطف، غرايز و نيروهاي دروني ما چنان زايش و انباشتگي پرباري دارند كه فعاليت­هاي عادي زيستن نمي­تواند آنها را به خوبي آزاد كند و تعادل لذت­بخش و آرام­كننده­اي بسازد و اين كار نمايشي با رهاسازي فرد در دنيايي از شعر و ترانه ، حركت، بازي و نمايش مانند فعاليت­هاي ديگري همچون ورزش، تفريح، آثار هنري، همصحبتي (كه بخصوص خانم­ها از آن بهره مي­برند)، از جمله بسترهاي لذت­بخش رهاسازي هيجان­ها است و اين برنامه نمايشي در محدوده ماهيت و تعريف خود سهمي از اين نقش را برآورده مي­كند.



    با استفاده از مطلب دراما محله

  2. 14 کاربر از پست مفید Skyfly سپاس کرده اند .


  3. # ADS
     

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •