سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
بیوگرافی مربیان و ستارگان ورزش جهان - صفحه 6

CinemaCenter Navigation Bar & SlideShow

 

این سایت در ستاد ساماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی ثبت شده است و پیرو قوانین جمهوری اسلامی ایران می باشد

صفحه 6 از 6 نخستنخست ... 456
نمایش نتایج: از شماره 51 تا 55 , از مجموع 55

موضوع: بیوگرافی مربیان و ستارگان ورزش جهان

  1. #1
    خـادم سینمــاسنتـر
    1CHAMPION آواتار ها
    وضعیت : 1CHAMPION آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : دروازه کویـر
    سن: 29
    نوشته ها : 7,009
    سپاس ها : 14,864
    سپاس شده 11,431 در 4,053 پست
    یاد شده
    در 25 پست
    تگ شده
    در 953 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    Icon3 بیوگرافی مربیان و ستارگان ورزش جهان

    سسک فابرگاس



    سسک فابرگاس در 4 مِی سال 1987 میلادی در آرنا دِمار ایالت کاتالونیای اسپانیا متولد شد.فوتبال حرفه ایش را از تیم ب بارسلونا شروع کرد.وی با تیم زیر 17 سال اسپانیا قهرمان جام جهانی زیر 17 ساله های جهان شده است.او در این جام به عنوان بهترین بازیکن و بهترین گلزن انتخاب شد.
    هنگامیکه او تنها 16 سال بیشتر نداشت با مبلغ قرارداد 2.25 میلیون یورو به انگلیس رفت تا فوتبال حرفه ایش را در آرسنال دنبال کند.او در حالیکه 16 سال و 177 روز داشت به عنوان جوانترین هافبک تاریخ باشگاه آرسنال به میدان رفت.او در اولین بازی اش که در تاریخ 23 اکتبر سال 2003 بود برای آرسنال خوش یمن بود و آرسنال در آن روز بعد از تساوی 1-1 موفق شد در ضربات پنالتی در جام حذفی انگلیس به پیروزی برسد.نبوغ بعدی وی هنگامیکه بود که پای وی در برد 5-1 آرسنال مقابل ولورهمپتون به گل باز شد.وی نگاه ها را هنگامیکه که در جام خیریه انگلیس در برابر منچستر یونایتد به میدان رفت به خود اختصاص داد.آرسنال در آن بازی 3 بر 1 پیروز شد.هنگامی او در لیگ برتر به میدان رفت تا جای خالی پاتریک ویرا را پر کند.در آن بازی آرسنال در خارج از خانه اورتون را 4 بر 1 در هم کوبید.سس به عنوان بازیکن فیکس در بازی بعد و بعد تر به میدان رفت.اولین گل لیگ برتری وی در مقابل بلک برن بود که آرسنال با نتیجه 3 بر صفر بازی را به سود خود به پایان رساند.متاسفانه پاتریک ویرا از بند مصدومیت رها شده به ترکیب اصلی بازگشت و جای سس جوان را گرفت و وی به نیمکت ذخیره ها روانه شد.اما چند بازی بعد وی در کنار پاتریک ویرا به میدان رفت.چند بازی بعد در حالیکه پاتریک ویرا غایب بود وی در جام باشگاه های اروپا در مقابل پاناتینایکوس به میدان رفت و آن باری با حساب 2-2 به پایان رسید و اولین بازی وی در جام باشگاه های اروپا انجام شد.وی در آن سال اولین جام قهرمانی خود به همراه آرسنال را در جام حذفی انگلیس کسب کرد.تابستان سال بعد پاتریک ویرا به یوونتوس پیوست و راه را برای این جوان اسپانیایی کاملاً باز گذاشت.وی با درخشش در بازی مقابل یوونتوس در جام باشگاه های اروپا که با گلزنی و گل سازی او برای آنری همراه بود، آرسنال را با نتیجه 2 بر صفر به پیروزی رساند و نگاه مردم و رسانه های جهان رو به خود جلب کرد.آرسنال در آن سال با بازی های او نائب قهرمان جام باشگاه های اروپا شد.وی به تیم ملی اسپانیا دعوت شد و اولین بازی اش را مقابل لیختنشتاین که با حساب 4 بر صفر به نفع اسپانیا به پایان رسید را انجام داد.سِس هم اکنون علی رقم سن کم ، از رکن های اصلی آرسنال به حساب می آید و همگان بر این باورند که آینده ای درخشان تر در انتظار اوست.

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    سن
    2010
    نوشته ها
    Many
     

  3. #51
    Never Give Up
    Nader J آواتار ها
    وضعیت : Nader J آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : مشهد
    نوشته ها : 407
    سپاس ها : 1,318
    سپاس شده 1,101 در 413 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 160 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : بیوگرافی مربیان فوتبال جهان

    زندگینامه: باب بردلی


    باب بردلی در سال 1958 در ایالت نیوجرسی آمریکا به دنیا آمد
    وی مربیگری را با تیم‌های دانشگاهی در کشورش آغاز کرد و کم کم به شهرتش افزود و مربی برخی تیم‌های لیگ آمریکا شد.
    وی سابقه مربیگری در تیم‌های شیکاگو فایر، مترو استار و شیواز در لیگ آمریکا را در کارنامه دارد.
    مایکل بردلی، پسر باب است و چند فصلی در بوندس‌لیگا و در تیم بروسیا مونشن‌گلادباخ بازی کرده است.
    باب بردلی فوتبال را از دوره دبیرستان و دانشگاه آغاز کرده است.
    وی به مدت 2 سال دستیار سرمربی تیم دانشگاهی بروس آرنا بود و کم کم خود را بین باشگاه‌های فوتبال آمریکا مطرح کرد.
    بردلی در سال 2000 تیم شیکاگو فایر را به مقام قهرمانی لیگ آمریکا رساند و از آن زمان بود که شهرتش به خارج از کشورش رسید.
    در سال 2002 از این تیم جدا شد و به تیم مترو استار پیوست، چند فصلی نیز آنجا بود و در سال 2005 به علت نتایج ضعیف اخراج شد.
    وی دو برادر دارد که آنها نیز دستی در ورزش دارند. اسکات بردلی در رشته بیسبال فعالیت می‌کند و جف بردلی روزنامه‌نگار است و در رشته فوتبال می‌نویسد.
    باب بردلی از سال 2006 سرمربی تیم ملی فوتبال آمریکا است.

    ************

    زندگینامه: اسکار تابارز


    اسکار واشینگتن تابارز (Oscar Washington Tabarez) در سال 1947 در مونته ویدئو، پایتخت اروگوئه به دنیا آمد

    وی در ابتدای مربیگری، با تیم‌های داخلی کار می‌کرد و پس از کسب نتایج خوب شهرتش به دیگر کشورها رسید.
    تابارز در کشورش، اروگوئه با تیم‌های بلا ویستا، دانوبیو، وندررز و پانا اورال در سمت سرمربی سابقه دارد.
    وی همچنین در کشور کلمبیا با تیم دیپورتیوو کالی و در آرژانتین با تیم‌های بوکا جونیورز و ولز سارسفیلد تجربه مربیگری دارد.
    تابارز بعدها شهرتش به اروپا رسید و سابقه حضور در لیگ‌ ایتالیا و مربیگری تیم‌های کالیاری و آ ث میلان را در کارنامه دارد.
    وی مدتی نیز در اسپانیا و در تیم رئال مادرید در سمت سرمربی فعالیت کرده است.
    تابارز در سال 1993- 1994 در لیگ اروگوئه قهرمان شد و در سال 1987 در جام لیبرتادورس نیز افتخار قهرمانی دارد.


    ************

    زندگینامه: خاویر آگیره


    خاویر آگیره (Javier Aguirre Onaindía) در سال 1958 در شهر مکزیکو سیتی پایتخت مکزیک به دنیا آمد
    وی سابقه بازی در تیم ملی مکزیک را دارد و در زمان بازیگری در پست دفاع انجام وظیفه می‌کرد.
    آگیره سابقه مربیگری در تیم‌های باشگاهی اسپانیا از جمله اوساسونا و آتلتیکو مادرید و تیم ملی مکزیک را دارد.

    خاویر آگیره در سال 2009 برای دومین بار هدایت تیم ملی مکزیک را برعهده گرفت.
    فدراسیون فوتبال مکزیک بعد از کسب نتایج ضعیف، اسون گوران اریکسون را از تیم ملی مکزیک اخراج کرد و هدایت این تیم را بار دیگر به آگیره سپرد.
    خاویر آگیره که در جام‏جهانی 2002 سرمربی تیم ملی مکزیک بود، در سال 2009 و پس از کسب نتایج ضعیف در تیم آتلتیکو مادرید و اخراج از این تیم، سرمربی تیم مکزیک شد.
    اریکوسن بعد از 10 ماه کار در تیم ملی مکزیک و شکست 3-1 مقابل هندوراس در مرحله مقدماتی جام‏جهانی از کار برکنار شد و آگیره جای او را گرفت.


    آگیره تیمی متشکل از بازیکنان جوان و با تجربه را در جام جهانی 2010 معرفی کرد.
    مکزیک در گروه آ رقابت‌های جام جهانی 2010 با تیم‌‌های اروگوئه، فرانسه و آفریقای جنوبی هم گروه بود.


    ************
    زندگینامه: ریموند دومنش


    ریموند دومنش در سال 1952 در شهر لیون فرانسه به دنیا آمد
    دومنش در ابتدای دوران فعالیت مربیگری، مسئولیت تیم‌های مول هاوس و المپیک لیون را پذیرفت و به جرگه مربیان تحت قرارداد فدراسیون کشورش درآمد.
    وی همچنین چندین سال مربی تیم‌های ملی زیر 20 و 21 ساله‌های فرانسه بود. پس از این دوره به درخواست فدراسیون فوتبال فرانسه زمام امور تیم کشورش را پذیرفت.
    وی در سال 2004 پس از ناکامی تیم ملی فرانسه در جام ملت‌های اروپا، جانشین ژاک سانتینی شد و به عنوان سرمربی تیم ملی کشورش انتخاب شد.
    دومنش از سال 2004 زمام امور تیم فرانسه را برعهده گرفت و همراه با این تیم به مقام نایب قهرمانی جام جهانی 2006 رسیده است.
    تیم ملی فرانسه همراه با دومنش در جام جهانی 2006 در مسابقه فینال مقابل ایتالیا در ضربات پنالتی شکست خورد.
    ریموند دومنش با وجود حذف تیم ملی فوتبال فرانسه در مرحله گروهی مسابقات فوتبال یورو ۲۰۰۸‬، سرمربی این تیم باقی ماند.
    فدراسیون فوتبال فرانسه تصمیم گرفت پس از مسابقات جام جهانی 2010 لوران بلان را جایگزین دومنش کند.

    ************

    زندگینامه: کارلوس آلبرتو پریرا


    کارلوس آلبرتو پریرا در سال 1943 در شهر ریودوژانیرو برزیل به دنیا آمد
    پریرا سابقه مربیگری تیم‌های ملی کویت،‌ امارات، عربستان، آفریقای جنوبی و برزیل در جام جهانی را دارد.
    وی با تیم ملی برزیل در سال 1994 به مقام قهرمانی جام جهانی رسید.
    کارلوس آلبرتو پریرا مربى سرشناس برزیلى با 2 عنوان قهرمانى جام ملت‌های آسیا در سال‌های 1980 با کویت و 1988 با عربستان پرافتخارترین مربى غیر آسیایی در تاریخ این مسابقات است.
    وی از ابتدای سال 2007 سرمربی تیم ملی آفریقای جنوبی شد و‌ با فدراسیون فوتبال این کشور که میزبان جام جهانی 2010 است، قرارداد همکاری منعقد ساخت.
    وی تا سال 2010 با 5 تیم در جام جهانی به عنوان سرمربی حضور داشته است. ۱۹۸۲ با کویت، ۱۹۹۰ با امارات، ۱۹۹۴ و ۲۰۰۶ با برزیل، ۱۹۹۸ با عربستان سعودی و 2010 با آفریقای جنوبی.
    پریرا سال ۱۹۹۷ مربیگری تیم مترواستارز را بر عهده داشت. در پرونده‌اش مربیگری دو تیم برزیلی یعنی فلومنینس و کورتینهانس را نیز برعهده داشته است.
    در سال های ۱۹۹۴ و ۱۹۹۵ تیم والنسیا را رهبری کرد و در سال‌های ۱۹۹۵ و ۱۹۹۶ روی نیمکت تیم فنر باغچه ترکیه نشست.
    در ژانویه ۲۰۰۳ برای دومین بار به عنوان مربی تیم ملی برزیل انتخاب شد و با این تیم در سال ۲۰۰۴ قهرمان جام ملت‌های آمریکا جنوبی شد.
    پریرا در سال ۲۰۰۵ توانست تیم ملی برزیل را قهرمان جام کنفدراسیون کند اما در جام جهانی ۲۰۰۶ تنها توانست تیم ملی برزیل را تا مرحله یک چهارم نهایی به جلو ببرد و در این مرحله متوقف شد.
    مربی برزیلی تیم آفریقای جنوبی در آغاز مسابقات جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان اعلام کرده بود که این جام، جام عقل و علم است و شگفتی در آن جایی ندارد.
    زمانی که تیم های بزرگ به مرحله یک هشتم نهایی راه یافتند این گفته پریرا قدری مفهوم یافت. اما وقتی تیم پرآوازه برزیل در مقابل فرانسه در مرحله یک چهارم نهایی حضور یافت این گفته رنگ بیشتری به خود گرفت و پرستاره ترین تیم ملی فوتبال جهان نتوانست از پس تفکر فرانسوی‌ها برآید و بازی را به آنها واگذار کرد تا از راهیابی به مرحله نیمه نهایی بازماند و در انتقادات به عملکرد پریرا را باز کند.
    او پس از پایان رقابت‌های جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان، مربیگری آفریقای جنوبی میزبان بعدی مسابقات جام جهانی را پذیرفت.
    پریرا ژوئیه ۲۰۰۶ از سمت مربیگری تیم ملی برزیل برکنار شد و کارلوس دونگا جانشین او شد.
    او در ژانویه ۲۰۰۷ به طور رسمی کارش را با تیم ملی آفریقای جنوبی آغاز می کند و تا بعد از جام جهانی۲۰۱۰ این تیم را هدایت کرد.


    When nothing makes sense and you
    are confused or frustrated,
    GOD has the answer.


  4. کاربر روبرو از پست مفید Nader J سپاس کرده است .


  5. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  6. #52
    Never Give Up
    Nader J آواتار ها
    وضعیت : Nader J آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : مشهد
    نوشته ها : 407
    سپاس ها : 1,318
    سپاس شده 1,101 در 413 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 160 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : بیوگرافی مربیان فوتبال جهان

    زندگینامه: زلاتکو کرانچار


    زلاتکو کرانچار در سال 1956 در شهر زاگرب کرواسی به دنیا آمد
    وی فوتبالش را از 10سالگی در دینامو زاگرب کرواسی آغاز کرد (1966) و تا سال 1983 در 556 بازی برای این تیم توپ زد(98 گل زده).
    کرانچار به عنوان مهاجم در تیم‌های دیناموزاگرب، راپید وین و سن پولت سابقه بازی دارد.
    وی در تیم‌های ملی فوتبال یوگسلاوی سابق (11 بار) و کرواسی (2بار) نیز سابقه بازی دارد.
    کرانچار یکی از بازیکنانی بود که پس از فروپاشی و تجزیه یوگسلاوی و تشکیل کشور کرواسی در نخستین بازی تیم ملی فوتبال این کشور برابر آمریکادر سال 1990 به میدان رفت و نخستین کاپیتان تاریخ تیم ملی فوتبال کرواسی به شمار می‌آید.
    کرانچار در سال 1990 کفش‌هایش را آویخت و یک سال بعد به دنیای مربیگری قدم گذاشت.
    او به عنوان مربی در تیم‌هایی همچون کرواسیا زاگرب و الشباب امارات سابقه‌ مربیگری دارد.
    کرانچار در فاصله سال‌های 2004 تا 2006 در 18 بازی هدایت تیم ملی فوتبال کرواسی را نیز بر عهده داشت.
    وی همچنین سرمربی تیم فوتبال کرواسی در جام جهانی 2006 نیز بوده است.
    آخرین تیم او دوناسکا استردا 1904 اسلواکی بود که در سوپر لیگ این کشور بازی می‌کند.
    کرانچار به خاطر استفاده از دست‌هایش در کنار زمین برای انتقال تاکتیک‌های مورد نظر به بازیکنانش شناخته شده است.
    نیکو کرانچار فرزند او نیز در تیم ملی فوتبال کرواسی عضویت دارد.
    این مربی کروات در سال 1388 در نهمین دوره رقابت‌های لیگ برتر فوتبال با عقد قراردادی رسمی به مدت 2 سال به عنوان سرمربی تیم فوتبال پرسپولیس انتخاب شد.

    ************

    زندگینامه: آریگو ساچی


    آریگو ساچی در اول آوریل سال 1946 در فوزینیانوی ایتالیا به دنیا آمد.
    ساچی در طول زمانی که بازی می‌کرد، یک فوتبالیست متوسط بود و نتوانست با باشگاه‌هایی که در آنها بازی می‌کرد به موفقیت بزرگی دست پیدا کند.
    اولین حضور او در میادین فوتبال به عنوان مربی در سال 1982 در تیم ریمینی کالچو از سری C باشگاه‌های ایتالیا بود. او تیم را به سری B رساند و وقتی توانست در فصل 1987/1986 در جام حذفی، تیم پرقدرت و پرآوازه میلان را شکست دهد، توجهات را به سوی خود جلب کرد. بعد از آن، سیلویو برلوسکونی، رئیس باشگاه میلان، وی را به استخدام این تیم درآورد. بدین ترتیب تاریخ موفقیت‌آمیز منحصر به فردی آغاز شد.
    ساچی تیمی با سبک بازی هجومی تشکلیل داد که در فوتبال سری A ایتالیا کمتر دیده شده بود. با فرانکو باره‌سی،‌ کاپیتان و سازمان‌دهنده خط دفاع، پائولو مالدینی، مدافع کناری جوانی که رو به جلو بازی می‌کرد، مثلث هلندی فرانک ریکارد، ‌رود گولیت و مارکو فان باستن توانست در همان سال 1988 قهرمانی باشگاه‌های دسته اول ایتالیا را برای هواداران میلان به ارمغان آورد. یک سال بعد قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده و سال بعد نیز موفق به دفاع از این عنوان شدند.
    علاوه بر این‌ها، میلان با ساچی توانست در سال‌های 1989 و 1990 به قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و نیز قهرمانی سوپرجام اروپا برسد. در این زمان از ساچی به عنوان مدرن‌ترین مربی ایتالیا تجلیل شد.
    این موفقیت‌ها سبب شد تا ساچی در سال 1991 به عنوان سرمربی تیم ملی ایتالیا معرفی شود، تیمی که در بحران قرار داشت و و نتوانسته بود به جام ملت‌های 1992 اروپا که در سوئد برگزار می‌شد، راه پیدا کند. ساچی با ستاره‌های میلان تیمی تهاجمی ساخت که البته به دلیل نبودن ستاره‌های هلندی در آن، تیمی که کاملا دلخواه او بود،‌ شکل نگرفت. با این وجود ایتالیا با رهبری وی موفق شد به مسابقات جام جهانی سال 1994 در آمریکا صعود کند. اما این جام با یک نتیجه یاس‌آور آغاز شد.
    ایتالیا در مقابل ایرلند با یک گل شکست خورد. این جام برای تیم ملی ایتالیا بسیار سخت و آزاردهنده بود، اما به لطف گل‌های روبرتو باجو و نیز شانس زیاد، توانستند تا فینال پیش بروند. در دیدار فینال که در مقابل برزیل انجام می‌شد، ایتالیا با همان شیوه قدیمی دفاعی به میدان آمد و بازی در وقت قانونی بدون گل مساوی به پایان رسید تا ضربات پنالتی تکلیف قهرمان را مسخص کند. در این جا بود که فرانکو باره‌سی و روبرتو باجو، ستاره‌ها و قهرمانان تیم، پنالتی خود را به هدر دادند تا تیم ملی برزیل برای چهارمین مرتبه جام قهرمانی جهان را به چنگ آورد.
    دو سال بعد، در جام ملت‌های اروپای سال 1996، تیم ملی ایتالیا نه تنها با انجام بازی‌های نه‌چندان زیبا و جذاب،‌ هوادارانش را مایوس کرد، بلکه این تیم در مرحله مقدماتی نیز از دور رقابت‌ها حذف شد.
    بعد از این ناکامی، چزاره مالدینی جانشین آریگو ساچی شد و وی به مربیگری در سطح باشگاهی بازگشت. اما در تیم‌های آتلتیکو مادرید و آ. ث. پارما نتوانست موفقیت‌هایی را که قبلا با آ. ث. میلان به دست آورده بود، تکرار کند.
    ساچی از 21 دسامبر سال 2004 مدیر ورزشی باشگاه رئال مادرید شد. وی در 6 دسامبر سال 2005 اعلام کرد که در پایان سال از دنیای فوتبال کناره‌گیری می‌کند.
    افتخارات به عنوان مربی
    با تیم ملی ایتالیا
    نایب قهرمان جهان در جام جهانی 1994
    با باشگاه آ. ث. میلان
    نایب قهرمان سری A: 1990، 1991
    قهرمان سری A : 1988
    قهرمان سوپرجام ایتالیا : 1988
    قهرمان جام باشگاه‌های اروپا : 1989، 1990
    قهرمان سوپرجام اروپا : 1989، 1990
    قهرمان باشگاه‌های جهان : 1989، 1990
    افتخارات شخصی به عنوان مربی
    برترین مربی سال فوتبال جهان : 1989

    ************

    زندگینامه: تله سانتانا


    تله سانتانا داسیلوا در تاریخ 6 جولای سال 1931 در ایتابیریتو در برزیل به دنیا آمد.
    تله سانتانا فوتبال را در باشگاه ایتابیرنزه فوتبال کلوب در نزدیکی محل تولدش آغاز کرد. سپس به باشگاه فلومیننزه ریو دو ژانیرو پیوست و در همین جا بود که اولین بار به عنوان مربی، از سال 1967هدایت تیم جوانان فلومیننزه را به دست گرفت.
    سانتانا در تیم ملی برزیل و نیز تیم‌های مختلف این کشور نیز مربیگری کرده است. او در دو جام جهانی 1982 و 1986 هدایت تیم ملی برزیل را به عهده داشت. وی در سال 1996 پس از این که تیم سائوپائولو را در نیمه اول دهه 1990 به اوج دورانش رساند، از فوتبال کناره‌گیری کرد.
    تله سانتانا در تاریخ 21 آوریل سال 2006 درپی عفونت روده و نیز مشکلات روزافزون کلیوی و تنفسی در بیمارستان فلیسیو روکو در بلو هوریزونته برزیل درگذشت.
    فعالیت به عنوان بازیکن:
    ایتابیرنزه اسپورتو کلوب ( ایتابیریتو )
    فلومیننزه ریو دو ژانیرو
    گارانی اف. سی
    مادوریرا اسپورتو کلوب
    واسکو دو گاما
    تیم ملی برزیل ( به عنوان بازیکن ذخیره )
    فعالیت به عنوان مربی:
    1969 – 1970: فلومیننزه ریو دو ژانیرو
    1970 – 1976: آتلتیکو مینیه‌رو
    1977 – 1979: گرمیو پورتو آلگره
    1980 – 1982: پالمیراس
    1982: تیم ملی برزیل
    1983 – 1985: الاهلی جده عربستان سعودی
    1986: تیم ملی برزیل
    1988 – 1989: فلامینگو
    1990 – 1996: سائوپائولو
    افتخارات به عنوان مربی:
    1969: قهرمانی در جام تاچا گانابارا و قهرمانی در منطقه کاریوسا (فلومیننزه)
    1970: قهرمانی منطقه مینیه‌رو برزیل (آتلتیکو مینیه‌رو)
    1971: قهرمانی برزیل (آتلتیکو مینیه‌رو)
    1977: قهرمانی منطقه گاچو برزیل (گرمیو)
    1983: قهرمانی لیگ عربستان سعودی و قهرمانی در جام خلیج فارس (الاهلی جده)
    1984: قهرمانی جام حذفی عربستان (الاهلی جده)
    1985: قهرمانی در جام خلیج فارس (الاهلی جده)
    1988: قهرمانی در منطقه مینیه‌رو برزیل (آتلتیکو مینیه‌رو)
    1991: قهرمانی برزیل (سائو پائولو)
    1991 – 1992: قهرمانی منطقه پائولیستا (سائو پائولو)
    1992 – 1993: قهرمانی جام لیبرتادورس دو آمه‌ریکا و قهرمانی باشگاه‌های جهان (سائو پائولو)
    1993: قهرمانی در سوپرجام آمریکای جنوبی (سائو پائولو)
    1993 – 1994: قهرمانی در ری کوپا در آمریکای جنوبی (سائو پائولو)
    1994: قهرمانی در جام کانمبول (سائو پائولو)

    ************

    زندگینامه: یوهان کرایف

    هندریک یوهانس کرایف در تاریخ 25 آوریل سال 1947 در آمستردام هلند به دنیا آمد.
    کرایف یکی از بااستعدادترین بازی‌سازان تمام تاریخ فوتبال و سمبل تیم ملی فوتبال هلند در دهه 70 بوده است. وی پس از دوران بازیگری، در کسوت مربی نیز بسیار موفق عمل کرد.
    او فوتبال را در هفت سالگی آغاز کرد. مادرش یک نظافتچی در باشگاه آژاکس آمستردام بود، جایی که رینوس میشل او را کشف کرد.
    پسر وی، یوردی نیز یک فوتبالیست معروف است که مدتی نیز در بارسلونا شاگردش بوده است.
    شیوه بازی
    او اسما یک مهاجم میانی بود، اما به دلیل سیستم کلی بازی، در همه جای زمین بازی می‌کرد. گاهی توپ را تا عمق زمین خودی می‌برد، گاهی ناگهان با عملی مخرب (برای حریف)، به بال راست یا چپ می رفت. او برای فوتبال آن زمان یک کار انقلابی بود.
    کرایف پیش از هرچیز به خاطر قدرت تکنیکی، سرعت و قدرت رهبری‌اش شهرت داشت. با این وجود، بزرگ‌ترین نقطه قدرت او نگاه کلی‌اش به بازی بود که او را به عنوان یک بازی‌ساز متمایز می‌ساخت.
    فعالیت باشگاهی
    کرایف در طول دوران بازی‌اش در تیم‌های باشگاهی آژاکس آمستردام، اف. ث. بارسلونا، لس آنجلس آزتک، واشینگتن دیپلمات، لوانته و فاینورد روتردام بازی کرده است.
    آژاکس آمستردام
    حضور او در آژاکس د ر15 نوامبر سال 1964 در بازی مقابل تیم گرونینگن آغاز شد که وی در این دیدار که تیمش 1 بر 3 بازنده شد، تک گل آژاکس را به ثمر رساند. اما تازه در فصل 1966/1965 بود که وی توجه همگان را به خود جلب کرد. بعد از زدن دو گل در مقابل دور ویلسکراخت اشترک در لیگ هلند، تبدیل به بازیکن ثابت تیمش شد. در آن فصل وی موفق شد در 25 بازی، 23 گل وارد دروازه حریفان بکن و آژاکس با حضور او قهرمان هلند شد.
    وی سال بعد با آژاکس به هردو قهرمانی لیگ و حذفی دست یافت و خودش با زدن 33 گل،‌ آقای گل مسابقات شد.
    سال بعد هم موفق شد جام قهرمانی را بالای سر برده و برای دومین بار مرد سال فوتبال هلند شود. او با آژاکس به فینال جام باشگاه‌های اروپا هم رسید که در آن دیدار با 1 بر 4 نتیجه را به تیم ایتالیایی آ. ث. میلان واگذار کرد.
    در فصل 1970/1969 برای دومین بار فاتح هردو جام باشگاهی هلند شد. در فصل بعد برای اولین بار به شدت مصدوم شد. پس از انجام یک عمل جراحی در دیدار مقابل آیندهوون در 30 اکتبر 1970 به میدان بازگشت. در این بازی برای اولین مرتبه، شماره 14 اسطوره‌ای را به تن کرد، چراکه هم‌تیمی‌اش، گری مورن پیراهن شماره 9 کرایف را تصاحب کرد. از این زمان به بعد، وی در بیشتر بازی‌ها با شماره 14 ظاهر شد. در 29 نوامبر سال 1970 در دیدار مقابل آ. زد. آلکمار که با پپیروزی 8 بر 1 همراه بود، به رکورد 6 گل در یک بازی دست یافت. در همان فصل، آژاکس با پیروزی 2 بر 0 در بازی فینال جام باشگاه‌های اروپا در برابر پاناتینایکوس آتن یونان، برای اولین بار قهرمان باشگاه‌های اروپا شد. در همان سال، یوهان کرایف هم برای اولین بار مرد سال فوتبال اروپا شد.
    در فصل 72/1971 آژاکس توانست با کرایف از عنوان قهرمانی اروپا در مقابل اینتر میلان دفاع کند. در بازی فینال، کرایف هر دو گل آژاکس را وارد دروازه اینتر کرد. در فصل پاییز بعد از آن، آژاکس با برتری مقابل تیم ایندپندنته از آرژانتین، قهرمان جام باشگاه‌های جهان شد. در ژانویه 1973، با پیروزی 3 بر 2 در برابر گلاسکو رنجرز اسکاتلند، قهرمانی سوپرجام اروپا هم به دست آمد. آژاکس فصل 73/1972را با سومین قهرمانی پیاپی لیگ به پایان برد. در این فصل، کرایف در دیدار دربی مقابل اف. سی. آمستردام، اولین و نیز آخرین گل به خودی را وارد دروازه تیمش کرد.
    در تابستان 1973 یوهان کرایف پس از کسب شش قهرمانی لیگ، چهار قهرمانی حذفی، سه قهرمانی اروپا، یک قهرمانی باشگاهی جهان و یک قهرمانی سوپرجام اروپا، آژاکس را به مقصد بارسلونا ترک کرد. کاتالان‌ها برای این انتقال، تقریبا 6 میلیون گولدن هلند پرداخت کردند.
    اف. ث. بارسلونا
    کرایف از همان بدو ورود تبدیل به بازیکن محبوب کاتالان‌ها شد و قبل از هرچیز به خاطر یکی از اظهاراتش مبنی بر این که بارسلونا را در مقابل رئال مادرید انتخاب کرده است، چراکه نمی‌توانسته در باشگاهی بازی کند که با دیکتارتور آن زمان اسپانیا، فرانسیسکو فرانکو مرتبط بوده است. پس از آن هم به دلیل این که پسرش را به شکل نام‌های کاتالانی، یوردی نامید بر محبوبیتش افزوده شد. بارسلونا با کرایف برای اولین بار پس از سال 1960 قهرمانی باشگاه‌های اسپانیا را کسب کرد و در همان سال بازهم کرایف به عنوان مرد سال فوتبال اروپا برگزیده شد.
    او در دورانی که در بارسا بازی می‌کرد گل معروفش را زد. در بازی مقابل آتلتیکو مادرید، کرایف به هوا پرید و با وجود این که توپ پشت سرش بود، بدون این که آن را ببیند با پاشنه پای راستش آن را وارد دروازه آتلتیکو کرد.
    آمریکا
    در سال 1979، زمانی که بیش از 30 سال سن داشت به آمریکا رفت. او قراردادی با باشگاه لس آنجلس آزتک به امضاء رساند. در آنجا فقط یک فصل ماند. فصل بعد،‌ یک سال در شهر واشینگتن دی سی در تیم واشینگتن دیپلماتس بازی کرد.
    بازگشت به هلند
    پس از حضوری کوتاه در باشگاه اسپانیایی لوانته، به وطنش، هلند برگشت. با کسب دو عنوان قهرمانی با آژاکس در سال‌های 1982 و 1983، این تیم قرارداد کرایف را تمدید نکرد و او راهی روتردام شد. در آخرین فصل بازی‌اش در فاینورد روتردام، یک بار دیگر توانست هردو عنوان قهرمانی باشگاهی هلند را به دست بیاورد. وی در سال 1984 به فعالیتش پایان داد.
    تیم ملی
    اولین بازی ملی کرایف در تاریخ 7 سپتامبر سال 1966 در روتردام در دیدار مقدماتی جام ملت‌های اروپا در برابر مجارستان بود (2 : 2). درست در دومین بازی ملی بود که شیوه بازی شتاب‌زده و بدون فکر او منجر به یک بدبیاری شد. او در بازی مقابل چکسلواکی از سوی رودی گلوکنر، داور اهل آلمان شرقی آن دیدار در دقیقه 76 از زمین اخراج شد. بدین ترتیب او اولین بازیکن هلندی بود که در یک دیدار ملی از زمین مسابقه اخراج می‌شد. پس از گذراندن یک سال محرومیت از سوی فدراسیون فوتبال هلند، در تاریخ 13 سپتامبر 1967 توانست دوباره در تیم ملی حضور پیدا کند. در این دیدار، تنها پس از دو دقیقه در دیدار مقدماتی جام ملت‌های اروپا، گل پیروزی را وارد دروازه آلمان شرقی کرد.
    کرایف در سال 1974 که هلند نایب قهرمان جام جهانی شد، کاپیتان این تیم بود. در آن جام، هلند در نمایشی درخشان با چهار گل آرژانتین را شکست داده و نیز برزیل، مدافع عنوان قهرمانی را با دو گل از پیش رو برداشت. اما در فینال در مقابل آلمان، میزبان بازی‌ها 1 بر 2 مغلوب شد.
    وی آخرین بازی ملی‌اش را در26 اکتبر سال 1977 در آمستردام در مقدماتی جام جهانی در مقابل بلژیک انجام داد که به پیروزی 1 بر 0 هلند انجامید. بعد از این که کرایف از تیم ملی کناره‌گیری کرد، ارنست هاپل که کمی قبل از جام جهانی 1978 آرژانتین از سوی فدراسیون فوتبال هلند به سرمربیگری تیم ملی منصوب شده بود، سعی کرد او ار متقاعد به بازگشت به تیم کند،‌ اما موفق نشد. دلیل واقعی تصمیم وی، تا امروز بر کسی آشکار نشده است.
    یوهان کرایف در مجموع 48 بازی ملی انجام داد و 33 گل هم زد و تیمش را 33 بار به عنوان کاپیتان در زمین هدایت کرد.
    به علاوه وی دوبار هم برای تیم منتخب کاتالان بازی کرد که البته گلی به ثمر نرساند.
    فعالیت به عنوان مربی
    آژاکس آمستردام
    در فقط دو سال مربیگری در آژاکس، دوبار در سال‌های 1986 و 1987 قهرمانی جام حذفی هلند و یک بار قهرمانی جام در جام اروپا (1987) را به دست آورد. او توانست با این کار، پا جای پای سلف و استاد خود، رینوس میشل بگذارد.
    اف. ث. بارسلونا
    کرایف یک بار دیگر در سال 1988 آمستردام را به مقصد کاتالونیا ترک کرد. بارسلونا تحت هدایت وی، چهار بار پیاپی قهرمانی لالیگا، یک بار قهرمانی جام حذفی اسپانیا، سال 1992 قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا، و یک بار قهرمانی سوپرجام اروپا را به دست آورد. کرایف بازیکنانی چون رونال کومان، میشائیل لادروپ، هریستو استویچکوف و روماریو را به بارسا آورد.
    نام کرایف در نزد هواداران بارسلونا تا امروز " ال سالوادور " به معنای نجات‌بخش باقی مانده است.
    افتخارات
    به عنوان بازیکن
    نه بار قهرمانی باشگاه‌های هلند با آژاکس آمستردام: 1966، 1967، 1968، 1970، 1972، 1973، 1982، 1983، و یک بار با فاینورد روتردام: 1984
    شش بار قهرمانی جام حذفی هلند با آژاکس آمستردام: 1967، 1970، 1971، 1972، 1983، و یک بار با فاینورد روتردام: 1984
    دو بار آقای گلی هلند با آژاکس آمستردام: 1967، 1972
    یک بار قهرمانی باشگاه‌های اسپانیا با بارسلونا: 1974
    یک بار قهرمانی جام حذفی اسپانیا با بارسلونان: 1978
    سه بار قهرمانی باشگاه‌های اروپا با آژاکس آمستردام: 1971، 1972، 1973
    نایب قهرمانی جام جهانی با تیم ملی هلند: 1974
    مقام سومی جام ملت‌های اروپا با تیم ملی هلند: 1976
    فوتبالیست قرن اروپا: 1999
    سه بار مرد سال فوتبال اروپا: 1971، 1973، 1974
    به عنوان مربی
    دو بار قهرمانی جام حذفی هلند با آژاکس آمستردام: 1986، 1987
    یک بار قهرمانی جام در جام باشگاه‌های اروپا با آژاکس آمستردام: 1987، و یک بار با بارسلونا: 1989
    چهار بار قهرمانی باشگاه‌های اسپانیا با بارسلونا: 1991، 1992، 1993، 1994
    یک بار قهرمانی جام حذفی اسپانیا با بارسلونا: 1990
    یک بار قهرمانی جام باشگاه‌های اروپا با بارسلونا: 1992
    یک بار قهرمان سوپرجام اروپا با بارسلونا: 1992
    افتخارات دیگر
    کسب لقب شوالیه لژیون افتخاری: 1999
    برای شصتمین سال تولد وی در 25 آوریل سال 2007، باشگاه آژاکس آمستردام اعلام کرد که پیراهن شماره 14 را بایگانی کرده و به هیچ بازیکن دیگری نخواهد داد.
    کرایف در حال حاضر در تلویزیون هلند به عنوان مفسر ورزشی مشغول فعالیت است.


    When nothing makes sense and you
    are confused or frustrated,
    GOD has the answer.


  7. کاربر روبرو از پست مفید Nader J سپاس کرده است .


  8. #53
    Never Give Up
    Nader J آواتار ها
    وضعیت : Nader J آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : مشهد
    نوشته ها : 407
    سپاس ها : 1,318
    سپاس شده 1,101 در 413 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 160 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : بیوگرافی مربیان فوتبال جهان

    زندگینامه: رباح سعدان


    رباح سعدان (Rabah Saâdane) در سال 1946 در شهر بتنا الجزایر به دنیا آمد

    وی فوتبال را در شهر زادگاه خود آغاز و در زمانی که به عنوان بازیکن وارد زمین می‌شد در پست دفاع بازی می‌کرد.
    سعدان در باشگاه بتنا خود را به جامعه فوتبال دوست شناساند و کم کم به شهرت رسید به طوری در فرانسه و در باشگاه رن نیز سابقه عضویت دارد.
    وی پس از خداحافظی از فوتبال به مربیگری رو آورد و تا سال 2010 که تیم ملی الجزایر را به به جام جهانی رساند، 5 بار در مقاطع مختلف سرمربی این تیم بوده است.
    سعدان دوره اول از سال 1981 به مدت یک سال مربی تیم کشورش بود و در سال 1985 نیز به این سمت گماشته شد و یک سال برای تیم الجزایر کار کرد.
    در مقطع بعدی در سال 1990 سرمربی تیم کشورش شد و در سال 2003 مجددا به این سمت انتخاب شد و برای بار پنجم در سال 2007 انتخاب شد که توانست تیم کشورش را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کند.
    سعدان در خلال این سال‌ها در چند تیم باشگاهی سابقه مربیگری دارد و حتی در سال 2004 سرمربی تیم ملی یمن بوده است.
    وی در مرحله مقدماتی جام جهانی 2010 توانست تیم مصر را شکست دهد و تیم الجزایر را برای سومین بار راهی جام جهانی 2010 کند.
    الجزایر در این جام در گروه (سی) با تیم‌های انگلستان، آمریکا و اسلونی همگروه بود و رباح سعدان سرمربی این تیم بود.

    ************

    زندگینامه: کیم جونگ هون


    کیم جونگ هون (Kim Jong-Hun) در سال 1956 در کره شمالی به دنیا آمد

    وی در سال 2007 از سوی فدراسیون فوتبال کره شمالی به سمت سرمربی تیم ملی این کشور انتخاب شد.
    کیم جونگ هون توانست تیم کره شمالی را پس از 44 سال برای دومین بار به جام جهانی فوتبال ببرد.
    این تیم بار اول در جام جهانی 1966 انگلیس به مرحله نهایی راه یافته بود و بازی‌های درخشانی انجام داده بود.
    کره‌شمالی به همراه تیم‌های ژاپن، کره جنوبی و استرالیا تیم‌های سهمیه آسیا بودند و در جام جهانی 2010 حضور داشتند.
    تیم کره شمالی در جام جهانی 2010 در گروه (جی) با تیم‌های برزیل، ساحل عاج و پرتغال همگروه بود و کیم جونگ هون این تیم را هدایت می‌کرد.


    ************
    زندگینامه: تاکشی اوکادا


    تاکشی اوکادا (Takeshi Okada) در سال 1956 در اوزاکای ژاپن یه دنیا آمد


    اوکادا در زمان بازیگری بع عنوان یک مدافع وارد زمین فوتبال می‌شد.
    وی بازی آماتوری را از سال 1972 و با تیم های دانشگاهی آغاز کرد و کم کم خود را به عنوان بازیکن حرفه‌ای مطرح کرد.
    اوکادا از سال 1980 تا 1990 برای باشگاه فوروکاوا 189 بازی انجام داده است.
    وی در سال 1980 به تیم ملی ژاپن دعوت شد و تا سال 1985 در خدمت تیم ملی کشورش بود و در 24 بازی که انجام داد یک گل به ثمر رساند.
    بعد از خداحافظی از فوتبال به مربیگری رو آورد و سال 1997 مربی تیم ملی کشورش شد و در جام جهانی 98 روی نیمکت تیم ژاپن نشست.
    از سال 1999 تا 2006 اوکادا با تیم‌های کونسادول اسپرت و یوکوهاما کار کرده است و در سال 2007 مجددا به سمت سرمربی تیم کشورش انتخاب شد.
    فدراسیون فوتبال ژاپن سال 2007 پس از سکته قبلی اویکا اوسیم، تاکیشی اوکادا را به عنوان سرمربی جدید تیم خود انتخاب کرد.
    تاکیشی اوکادا تیم ملی ژاپن را به عنوان یکی از سهمیه‌های قاره آسیا به جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کرد و در جام جهانی با این تیم همراه بود.
    تیم ژاپن در جام جهانی 2010 در گروه (ای) با تیم‌های هلند، دانمارک و کامرون همگروه بود.

    ************
    زندگینامه: هو جونگ مو


    هو جونگ مو (Huh Jung-Moo) در سال 1955 در جیندو جیونام کره به دنیا آمد


    وی در زمانی که به عنوان بازیکن وارد زمین فوتبال می‌شد در پست دفاع بازی می کرد.
    جونگ مو، از سال 1974 خود را به عنوان بازیکن حرفه‌ای مطرح و تا سال 1986 که خداحافظی کرد در تیم‌های بسیاری در کشورش و حتی خارج از کره عضویت داشته است.
    وی اول در تیم دانشگاه (Yonsei) بازی کرد و بعد به تیم‌های مطرح نقل مکان کرد.
    جونگ مو از سال 1978 تا 1986 در تیم‌های الکتریک کره، نیروی دریایی کره، پی. اس. وی آیندهون هلند و هیوندا سابقه عضویت دارد.
    وی در دهه 70 میلادی در خط میانی تیم آیندهوون هلند بازی کرده و از اولین بازیکنان کره‌ای است که در خارج از کشور سابقه عضویت دارد.
    هو جونگ مو همچنین از سال 1974 تا 1986 در تیم ملی کشورش عضویت داشته و 84 بار به میدان رفته و 25 گل به ثمر رسانده است.
    وی بعد از خداحافظی از فوتبال به مربیگری رو آورد و با تیم‌های بسیاری از جمله هیوندا، چونام دراگون، پوهانگ و تیم ملی کشورش به شکل حرفه‌ای در مقام دستیار و سرمربی کار کرده است.
    هو جونگ مو با تیم چونام دراگون دو بار قهرمان جام حذفی کره جنوبی شده است و در سال 2007، برای دومین بار به عنوان سرمربی جدید تیم کشورش انتخاب شد.
    هو جونگ مو بار اول، پس از جام جهانی 98 تیم ملی کشورش را تحویل گرفت و در جام ملت‌های آسیا در سال 2000، کره جنوبی را به مقام سوم رساند.
    وی برای دومین بار در سال 2007 حکم سرمربیگری تیم فوتبال کره جنوبی را دریافت کرد و این تیم را به مرحله نهایی جام‌جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کرد.
    تیم ملی کره جنوبی با سرمربیگری هو جونگ مو در گروه (بی) جام جهانی 2010 با تیم‌های آرژانتین، نیجریه و یونان قرار داشت.


    ************

    زندگینامه: میلوان راجواک


    میلوان راجواک (Milovan Rajevac) در سال 1954 در یوگسلاوی به دنیا آمد
    وی در زمان بازیگری به عنوان یک مدافع قدرتمند وارد زمین می‌شد و توپ می‌زد.
    راجواک در دوران بازیگری سابقه عضویت در تیم‌های زیادی در کشورش را دارد، از جمله در تیم‌های براک چاچاک، ستاره سرخ بلگراد و اسلبودان یوزیچ بازی کرده است.
    وی در سال 1986 از بازی فوتبال خداحافظی کرد و جذب آموختن معلومات مربیگری شد و به این حرفه رو آورد.
    راجواک در سال 1996 با باشگاه اسلبودان یوزیچ قرارداد همکاری بست و 4 سال در خدمت این تیم بود.
    در سال 2004 به تیم ستاره سرخ بلگراد پیوست و به مدت 2 سال با این تیم کار کرد.
    میلوان راجواک در سال 2008 با فدراسیون فوتبال غنا قرارداد همکاری بست و این تیم را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی رساند.
    تیم غنا در گروه دی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی با تیم‌های آلمان، استرالیا و صربستان همگروه بود و راجواک همراه این تیو حضور داشت.


    When nothing makes sense and you
    are confused or frustrated,
    GOD has the answer.


  9. کاربر روبرو از پست مفید Nader J سپاس کرده است .


  10. #54
    Never Give Up
    Nader J آواتار ها
    وضعیت : Nader J آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : مشهد
    نوشته ها : 407
    سپاس ها : 1,318
    سپاس شده 1,101 در 413 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 160 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : بیوگرافی مربیان فوتبال جهان

    زندگینامه: رینالدو روئدا


    رینالدو روئدا ریورا (Reinaldo Rueda Rivera) در سال 1957 در شهر کالی کلمبیا به دنیا آمد


    وی قبل از اینکه به مربیگری رو بیاورد فوتبالیست مطرحی نبود و با تیم‌های پایه کار خود را آغاز کرد.
    رینالدو روئدا پس از به دست آوردن تجربیات لازم و کسب نتایج خوب، مربیگری به شکل حرفه‌ای را با تیم‌های پایه ملی کلمبیا شروع کرد.
    وی به عنوان مربی با تیم‌های زیر 17 سال، زیر 20 سال، زیر 21 سال، زیر 23 سال و تیم ملی کلمبیا در مقاطع مختلف کار کرده است.
    در واقع رینالدو روئدا از جمله مربیانی است که بازیکنان تیم ملی کشورش را از نوجوانی تربیت کرد و برای بازی در تیم ملی آنها را انتخاب کرد.
    در سال 2002 وی به عنوان مربی تیم ملی زیر 20 سال کلمبیا انتخاب شد و به مدت 2 سال در خدمت این تیم بود.
    روئدا با بازیکنان نوجوانی که در اختیار داشت در 3 دوره جام جهانی جوانان شرکت کرده است.
    در سال 2004 پس از کسب نتایج خوب با تیم جوانان، از سوی فدراسیون فوتبال کلمبیا به سمت سرمربی تیم ملی بزرگسالان انتخاب شد و تا سال 2006 در خدمت تیم ملی کشورش بود.
    رینالدو روئدا در ژوئن سال 2007 به عنوان سرمربی تیم ملی هندوراس انتخاب شد و این تیم را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کرد.
    تیم ملی هندوراس در جام جهانی 2010 در گروه (اچ) با تیم‌های اسپانیا، سوئیس و شیلی همگروه بود و رینالدو روئدا روی نیمکت سرمربی این تیم بود.

    ************

    زندگینامه: اتو رهاگل


    اتو رهاگل (Otto Reagel) در سال 1938 در شهر اسن آلمان به دنیا آمد


    وی در زمان جوانی وقتی به عنوان بازیکن وارد زمین فوتبال می‌شد در پست دفاع بازی می‌کرد.
    رهاگل فوتبال را در شهر زادگاه خود آغاز کرد و در 22 سالگی عضو تیم فوتبال اسن بود.
    در سال 1963 به تیم هرتا پیوست و دو فصل برای این تیم بازی کرد و پس از بازی‌های درخشان به تیم قدرتمند کایزرسلاترن رفت.
    رهاگل در تیم کایزرسلاترن 148 بار یه میدان رفت و 16 گل به ثمر رساند و در سال 1972 از این تیم جدا شد.
    وی پس از خداحافظی از بازی فوتبال به مربیگری علاقمند شد و از سال 1974 با تیم‌های پایه و آماتور شروع کرد.
    اتو رهاگل در سال 1976 با تیم وردر برمن قرارداد همکاری امضا کرد اما همان سال به تیم بروسیا دورتمند نقل مکان کرد.
    وی دو فصل با این تیم کار کرد و بعد به آرمینیا بیله‌فلد پیوست و بعد از یک سال با فورتونا دوسلدورف به توافق برای مربیگری این تیم رسید.
    رهاگل پس از به دست آوردن نتایج خوب، در سال 1981 مجددا با وردر برمن قرارداد 4 ساله امضا کرد.
    در سال 1985 با تیم قدرتمند باشگاه‌های آلمان یعنی بایرن مونیخ قرارداد یک ساله بست و بعد به تیم سابق خود؛ کایزرسلاترن رفت و تا سال 2001 با این تیم کار کرد.
    در سال 2001 فدراسیون فوتبال کشور یونان اتو رهاگل را به خدمت گرفت و وی توانست این تیم را در سال 2004 به مقام قهرمانی جام ملت‌های اروپا برساند.
    از جمله افتخارات اتو رهاگل، قهرمانی جام برندگان اروپا در سال 1992، قهرمانی در سه دوره جام آلمان در سال‌های 1988، 1993 و 1999 و پرافتخارترین آنها قهرمانی با تیم ملی یونان در سال 2004 است.
    رهاگل همچنین توانست تیم ملی یونان را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کند و این تیم برای دومین بار در این جام حضور داشته باشد.
    تیم یونان در جام جهانی 2010 در گروه (بی) با تیم‌های آرژانتین، نیجریه و کره جنوبی همگروه شد و اتو رهاگل سرمربی این تیم بود.





    ************
    زندگینامه: جراردو مارتینو


    جراردو دانیل مارتینو (Gerardo Daniel Martino) در سال 1962 در شهر روزاریو آرژانتین به دنیا آمد
    وی در زمان بازیگری در پست هافبک هجومی وارد زمین فوتبال می‌شد.
    مارتینو سابقه عضویت در تیم های آماتور و حرفه ای را دارد. وی اوایل در باشگاه نیو اولد بویز بازی می‌کرد و کم کم به شهرت رسید و تا بازی در باشگاه پر طرفدار بارسلونا پیش رفت.
    وی بعد از تیم آماتوری نیو اولد بویز به تنریف پیوست و در سال 1994 به تیم لانس رفت و یک فصل برای این تیم بازی کرد.
    مارتینو در سال 1996 با تیم بارسلون قرارداد بست و برای این تیم 5 بار به میدان رفت.
    وی سال 1991 به تیم ملی آرژانتین دعوت شد و برای تیم کشورش یک بار به میدان رفت اما زیاد پرفروغ نبود.
    بعد از خداحافظی از بازی فوتبال به مربیگری رو آورد و در چند باشگاه نیمه حرفه‌ای به تجربه اندوزی پرداخت.
    مارتینو در سال 2002 یا تیم لیبرتاد قرارداد بست و سال بعد به باشگاه کرو پورتنو (Cerro Porteño) رفت و بعد از یک سال به تیم قبلی خود بازگشت.
    سال 2006 فدراسیون فوتبال کشور پاراگوئه با جراردو دانیل مارتینو قرارداد همکاری بست و وی توانست این تیم را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کند.
    تیم فوتبال پاراگوئه در جام جهانی 2010 در گروه (اف) با تیم‌های ایتالیا، نیوزلند و اسلواکی همگروه بود و مارتینو هدایت این تیم را بر عهده داشت



    ************
    زندگینامه: پل لو گوئن


    پل لو گوئن (Paul Le Guen) در سال 1964 در شهر پنکران (Pencran) فرانسه به دنیا آمد

    وی در زمان بازیگری به عنوان یک مدافع وارد زمین فوتبال می‌شد.
    پل لو گوئن سابقه عضویت در تیم‌های مطرحی همچون نانت و پاریسن‌ژرمن را دارد و چندین بازی نیز برای تیم ملی فرانسه نیز انجام داده است.
    وی در سال 1989 به مدت 2 فصل برای تیم نانت بازی کرد و در سال 1991 به پاریسن‌ژرمن نقل مکان کرد و تا سال 1998 با این تیم بود.
    لو گوئن بعد از خداحافظی از بازی فوتبال به مربیگری علاقمند شد و در سال 1998 تا 2001 با تیم استاد رنیاس (Stade Rennais) کار کرد.
    سال 2002 به خدمت تیم المپیک لیون درآمد و تا سال 2005 با این تیم قرارداد داشت.
    در سال 2006 به اسکاتلند رفت و با تیم گلاسکو رنجرز قرارداد همکاری امضا کرد و یک سال با این تیم کار کرد.
    پل لو گوئن سال 2007 به تیم پاریسن‌ژرمن پیوست و تا سال 2009 سکان هدایت این تیم را در اختیار داشت.

    در سال 2009 فدراسیون فوتبال کشور کامرون با پل لو گوئن قرارداد همکاری امضا کرد و وی توانست این تیم را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی برساند.
    تیم کامرون در جام جهانی 2010 در گروه (ای) با تیم‌های هلند، دانمارک و ژاپن قرار داشت و پل لو گوئن به عنوان سرمربی همراه این تیم بود.

    ************

    زندگینامه: ماتیاس کک


    ماتیاس کک (Matjaž Kek) در سال 1961 در شهر ماریبور یوگسلاوی به دنیا آمد

    وی در زمان بازیگری در زمین فوتبال در پست دفاع بازی می‌کرد و یک مدافع سرسخت به حساب می‌آمده است.
    ماتیاس کک فوتبال نیمه حرفه‌ای را از باشگاه شهر زادگاهش؛ ماریبور آغاز کرد و به مدت 5 سال در آن باشگاه بازی کرد.
    وی در سال 1992 برای بازی در تیم ملی اسلونی انتخاب شد و برای این تیم یک بار به میدان رفت.
    کک، بعد از وداع با بازی فوتبال، به مربیگری علاقمند شد و از سال 2000 تا 2006 سرمربی تیم ملی کشورش بود.
    سال 2007 ماتیاس کک مجددا به سمت سرمربی تیم کشورش انتخاب شد و توانست این تیم را به مرحله نهایی جام جهانی 2010 آفریقای جنوبی هدایت کند.
    تیم اسلونی در جام جهانی 2010 با تیم‌های انگلستان، الجزایر و آمریکا در گروه (سی) مسابقات قرار داشت و ماتیاس کک این تیم را هدایت می‌کرد.


    When nothing makes sense and you
    are confused or frustrated,
    GOD has the answer.


  11. کاربر روبرو از پست مفید Nader J سپاس کرده است .


  12. #55
    Never Give Up
    Nader J آواتار ها
    وضعیت : Nader J آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Aug 2010
    محل سکونت : مشهد
    نوشته ها : 407
    سپاس ها : 1,318
    سپاس شده 1,101 در 413 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 160 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    پاسخ : بیوگرافی مربیان فوتبال جهان

    زندگینامه: فرانک ریکارد


    فرانکلین ادموندو ریکارد در تاریخ 30 سپتامبر سال 1962 در آمستردام هلند به دنیا آمد.

    فعالیت به عنوان بازیکن

    باشگاه
    آژاکس آمستردام
    ریکارد در سال 1980 فعالیت حرفه‌ای خود را در آژاکس آمستردام آغاز کرد. در فصل 81/1980، لئو بین‌هاکر، سرمربی تیم،‌ او را به تیم اصلی باشگاه آورد. وی در 23 آگوست 1980 اولین بازی خود را برای این تیم انجام داد. در بازی مقابل ایگلز، ‌هم‌زمان اولین گل خود برای آژاکس را هم به ثمر رساند. در طول اولین سال حضور حرفه‌ای‌اش در فوتبال، تبدیل به یار ثابت تیمش شد.
    در سال بعد، اولین قهرمانی‌اش را با آژاکس جشن گرفت. این تیم در فصل 83/1982 نیز از عنوانش دفاع کرد. یک قهرمانی دیگر هم در سال 1985 به دست آمد. در طول هفت سال اول بازی در آمستردام، در کننار موفقیت‌های کسب شده در لیگ فوتبال هلند، سه قهرمانی در جام حذفی را نیز به دست آورد. این هافبک جوان در فصل 87/1986 اولین عنوان بین‌المللی را هم کسب کرد. در مسابقات جام در جام اروپا،‌ آژاکس به فینال رسید. در آن زمان تیم‌های پرآوازه‌ای چون المپیاکوس پیروس یونان و رئال زاراگوسا متحمل شکست از آژاکس شدند. در دیدار نهایی نیز هلندی‌ها با یک گل بر تیم لایپزیگ غلبه کرده و به قهرمانی رسیدند.
    در سپتامبر سال 1987 روابط ریکارد و یوهان کرایف رو به تیرگی گذاشت. به همین دلیل وی به خارج از هلند رفت و با اسپورتینگ لیسبون پرتغال قرارداد بست. از آنجایی که این انتقال خیلی دیر صورت گرفت، ریکارد از حضور در کلیه تورنمنت‌ها محروم شد. به همین سبب مسئولین باشگاه بنفیکا تصمیم گرفتند وی را به عنوان یار قرضی در اختیار باشگاه رئال زاراگوسای اسپانیا قرار دهند. در همین زمان ، ریکارد قرادادی با آ. ث. میلان به امضاء رسانید و برای فصل 89/1988 به این تیم پیوست. در این تیم بود که وی به یکی از بهترین مدافعان فوتبال جهان تبدیل شد. مثلث طلایی هلندی متشکل از ریکارد به عنوان مدافع، گولیت به عنوان کارگردان خط میانی و فان باستن به عنون گلزن درخط حمله، موفق‌ترین دوران تاریخ باشگاه میلان را رقم زدند. سال 1989 این تیم موفق بشد با غلبه بر استه‌آوا بخارست رومانی وسال بعد با غلبه بر بنفیکا لیسبون پرتغال، جام باشگاه‌های اروپا را تصاحب کند. در فینال سال 1990هم ریکارد گلزنی کرد. سال‌های 1992 و 1993 قهرمانی سری‌A ایتالیا نصیب میلان شد.
    بازگشت به آژاکس
    در تابستان سال 1993، لوئیز فان گال دوباره او را به آژاکس کشاند. وی در آنجا به همراه دنی بلیند،‌ دیواره دفاعی تیم آمستردامی را تشکلیل می‌داد. در همان فصل اول، آژاکس قهرمان باشگاه‌های هلند شد و در سال 1995 هم از این عنوان دفاع کرد. در همین سال، آژاکس به فینال جام باشگاه‌های اروپا رسید که در این سال به لیگ قهرمانان اروپا تغییر نام داده بود. در این جام، ریکارد با تیم سابقش، میلان رو‌به رو شد. در مرحله مقدماتی در گروه D، دو بار دو تیم به مصاف هم رفتند. در هر دو بازی هم برتری با آمستردامی‌ها بود. در دیدار فینال این جام هم، پاتریک کلایورت گل زد و ریکارد سومین جام باشگاهی اروپایی خود را به دست آورد. او با این پیروزی به فعالیتش به عنوان بازیکن پایان داد.
    تیم ملی
    ریکارد که اصلیتی سورینامی دارد، یکی از بازیکنانی بود که که با تیم ملی هلند در سال 1988 در آلمان قهرمان اروپا شد. آنها پس از پیروزی 2 بر 1 در دیدار نیمه نهایی مقابل آلمان، در بازی فینال نیز با دو گل بر شوروی غلبه کردند و توانستند برای اولین و تاکنون تنها دفعه، قهرمانی اروپا را به دست آورند.
    وی در ادامه مسیر فعالیت، در جام‌های جهانی 1990 و 1994 و نیز جام ملت‌های 1992 اروپا در سوئد هم شرکت کرد. به مانند سال 1990، در سال‌های 1992 و 1994 هم هلند به قهرمان بعدی مسابقات باخته و از دور رقابت‌ها حذف شد. در سال 1992 در سوئد، بازی نیمه نهایی در مقابل دانمارک، و سال 1994 در آمریکا، بازی یک چهارم نهایی در مقابل برزیل پایان راه تیم هلند بود.
    در جام جهانی 1990 در شهر میلان ایتالیا، تیم هلند در برابر تیم ملی فوتبال آلمان قرار گرفت. زمانی که بازی هنوز بدون گل مساوی بود، ریکارد در یک درگیری با رودی فولر آلمانی به صورت وی آب‌دهان انداخت. اوستو، داور آرژانتینی آن بازی تشخیص داد که فولر هم در این درگیری مقصر بوده و به هر دو بازیکن کارت قرمز نشان داده و آنها را از زمین اخراج کرد. وقتی هم که هر دو در تونل به سمت رختکن می‌رفتند، دوربین‌های تلویزیونی صحنه‌ای را ثبت کردند که وی دوباره به سمت فولر آب‌دهان پرتاب کرد.
    موفقیت به عنوان بازیکن

    قهرمان باشگاه‌های هلند با آژاکس آمستردام: 1982، 1983، 1985، 1994، 1995
    قهرمان جام حذفی هلند با آژاکس آمستردام: 1983، 1986، 1987
    قهرمان جام باشگاه‌های اروپا با آژاکس آمستردام: 1995
    قهرمان جام یوهان کرایف (سوپرجام هلند) با آژاکس آمستردام: 1993، 1994
    قهرمان جام باشگاه‌های اروپا با آ. ث. میلان: 1989، 1990
    قهرمان باشگاه‌های ایتالیا با آ. ث. میلان: 1992، 1993
    قهرمان اروپا با تیم ملی هلند: 1988

    افتخارات شخصی

    برنده کفش طلای هلند: 1985، 1987
    برترین بازیکن خارجی سری A ایتالیا: 1992

    فعالیت به عنوان مربی

    در جام‌ ملت‌های سال 2000 در کشور هلند، ریکارد مربی تیم ملی کشورش بود که در این جام در مرحله نیمه نهایی در ضربات پنالتی در مقابل ایتالیا حذف شد. ریکارد که چند هفته قبل از شروع این جام گفته بود که فقط رسیدن به فینال برای اهمیت دارد، پس از این شکست از سمت خود کناره‌گیری کرد.
    اف. ث. بارسلونا
    با وجود عدم موفقیت با اسپارتا روتردام در سال‌های 2001 و 2002، باشگاه بارسلونا وی را برای فصل 2004/2003 به عنوان مربی استخدام خود درآورد.
    بعد از این که وی در فصل 2005/2004 توانست قهرمانی لالیگا را پس از قهرمانی 1999/1998 برای این تیم به ارمغان بیاورد، موفق شد در سال بعد نیز از این عنوان دفاع کرده و لیگ قهرمانان اروپا را هم فتح کند.
    بدین ترتیب وی پنجمین بازیکنی است که به عنوان مربی هم فاتح این تورنمنت شده است. وی در مجموع توانسته است پنج بار جام قهرمانی باشگاه‌های اروپا را بالای سر ببرد (1989، 1990، 1995، 2006).
    پس از طی دو فصل ناموفق، در تابستان سال 2008 از بارسلونا اخراج شده و جوزپ گواردیولا جانشین وی شد.
    گالاتاسرای استانبول
    در 5 ژوئن سال 2009 رسما اعلام شد که او از فصل 10/2009 مربی تیم دسته اولی گالاتسرای استانبول ترکیه خواهد شد.

    موفقیت به عنوان مربی

    بارسلونا
    قهرمانی باشگاه‌های اسپانیا: 2005، 2006
    قهرمانی سوپرجام اسپانیا: 2005، 2006
    قهرمانی باشگاه‌های اروپا: 2006




    **************


    زندگینامه: زیکو

    آرتور آنتونیوس کوئیمبرا ملقب به زیکو در تاریخ 3 مارس سال 1953 در ریو دو ژانیرو برزیل به دنیا آمد.
    زیکو که با نام پله سفید هم خوانده می‌شود، یکی از محبوب‌ترین بازیکنان برزیل در دهه 70 و 80 بود. او در 88 بازی برای تیم ملی این کشور، 66 گل وارد دروازه حریفان کرد. وی از سال 1971 تا 1983 و از 1985 تا 1989 در باشگاه فلامینگو در ریو دو ژانیرو بازی می‌کرد. در این بین در ایتالیا هم با تیم اودینزه کالچو قرارداد داشت. وی هم مانند پله، در باشگاه و نیز تیم ملی، پیراهن اسطوره‌ای شماره 10 را به تن می‌کرد.
    ویژگی او ضربات آزادی بود که از فاصله 18 تا 30 متری می‌زد. او تا امروز هم یکی از بهترین کاشته‌زن‌های دنیاست. او از سوی پله در فیفا 100 قرار گرفت، فهرستی شامل 125 فوتبالیست برتر دنیا که هنوز در قید حیات هستند.


    فعالیت به عنوان بازیکن


    فلامینگو
    زیکو بیشترین دوران بازی‌اش را در فلامینگو سپری کرد. او در این تیم،‌568 گل در 765 بازی زد، یعنی میانگین 74/0 گل در هر بازی. او از ابتدا پیراهن شماره 10 را به تن کرد. وی با فلامینگو چهار بار (1980، 1982، 1983، 1987) قهرمان برزیل شد. به علاوه در سال 1981 اولین، و تاکنون تنها جام باشگاهی جهان را با این تیم فتح کرد.
    جام‌های جهانی
    ستاره بین‌المللی زیکو در جام جهانی 1978 در آرژانتین طلوع کرد، گرچه در آنجا هنوز زیر سایه سلف خود در مرکز خط میانی تیم، روبرتو ریوه‌لینو قرار داشت. برزیل در آن جام سوم شد، اما زیکو در تمام بازی‌ها روی نیمکت نشسته بود.
    در جام جهانی 1982 در اسپانیا، به عنوان بهترین کارگردان خط میانی آن زمان دنیا حضور یافت و برزیل هم در آن جام، با وجود مصدومیت مهاجمانش، کاره‌کا و رینالدو، بخت اول قهرمانی محسوب می‌شد. زیکو در کنار سوکراتس، فالکائو و تونینیو سرز، یکی از چهار بازیکن رویایی بهترین خط میانی تاریخ فوتبال برزیل را تشکیل می‌داد. در این جام زیکو چهار گل زد و برزیل 3 بر 1 بر آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی غلبه کرد، اما در مرحله بعدی 2 بر 3 از ایتالیا که بعد هم قهرمان جهان شد، شکست خورد. نمایش برزیل در این بازی مورد انتقادات شدیدی قرار گرفت: یک تساوی کافی بود تا برزیل به مرحله نیمه نهایی صعود کند. با وجود شکست، از تیم سال 82 برزیل، تحت رهبری تله سانتانا، در کنار تیم سال 1970 که در مکزیک قهرمان جهان شد، به عنوان بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال برزیل یاد می‌شود. زیکو در این باره می‌گوید: " تیم رویایی ما،‌ بهترین تیم تمام دوران برزیل بود. شکست ما برای کل دنیای فوتبال بد بود، چراکه فوتبال در مسیر اشتباهی افتاده بود ".
    در جام جهانی فوتبال 1986 در مکزیک،‌ بازهم زیکو یکی از برترین بازیکنان جهان بود،‌ با این حال ستاره او در حال افول بود. به دلیل مصدومیت در بیشتر بازی‌ها نتوانست حاضر باشد و فقط دقایقی کوتاهی به عنوان یار جایگزین به میدان می‌آمد. حتی در دیدار پرهیجان مرحله یک چهارم نهایی در مقابل فرانسه هم نتوانست تاثیری در نتیجه بازی داشته باشد. وی در دقیقه 72 به جای مولر وارد زمین شد، در دقیقه 82،‌ ضربه پنالتی‌اش را ژول باتس،‌ دروازه بان فرانسه مهار کرد. این بازی با پیروزی 5 بر 4 فرانسه در ضربات پنالتی و حذف برزیل به پایان رسید.
    اودینزه کالچو
    زیکو با پیوستن به باشگاه اودینزه کالچو ایتالیا،‌ باعث رشد چشمگیر کیفیت بازی این تیم شد. این شهر و باشگاهش با ورود او پیشرفت زیادی کردند. شاهد این تغییر هم لوئیجی مافی، روزنامه‌نگار ایتالیایی بود: " برای ما مردم ایالت فریال، زیکو مانند کی موتور فراری در بدنه یک فولکس واگن است. ما تنها جایی در دنیا هستیم که چنین اومبیل گران‌قیمت و در عین حال غیرممکنی در اختیار داریم ".
    هواداران این تیم انتظارات زیادی از زیکو داشتند و حتی او را تهدید هم می‌کردند که حتی حاضرند تحت سلطه اتریش درآیند، اما بدون زیکو بازی نکنند ( فریال تا سال 1866 تحت سلطه کشور اتریش بود). وقتی او به اودینزه می‌رفت‌، در حدود 2000 نفر در فرودگاه به استقبالش آمده بودند.
    آنچه که خیلی‌ها نمی‌دانند، گل‌های زیاد و بسیار زیبایی است که زیکو برای این تیم به ثمر رسانده است. در یک فصل، تنها یک گل از آقای گل آن فصل ایتالیا کمتر زد،‌ در حالی که ده بازی هم کمتر از او انجام داده بود.


    مربیگری


    زیکو که در کنار میشل پلاتینی و دیگو مارادونا، یکی از بهترین هافبک‌های جهان در زمان خود بود، برای اولین بار در سال 1990 بدون قهرمانی در جام جهانی به فعالیت خود به عنوان بازیکن پایان داد و برای مدت کوتاهی در وزارت ورزش برزیل مشغول کار شد و کمی بعد از آن به عنوان بازیکن به کاشیما آنتلرز در جی لیگ ژاپن رفت.
    کاشیما آنتلرز
    سال 1994 به نیمکت کاشیما رفت و به عنوان مدیر فنی به فعالیت پرداخت. این تیم موفق شد با زیکو از دسته دوم به دسته اول صعود کند و به همین خاطر هم این شهر کوچک به عنوان یکی از شهرهای میزبان جام جهانی 2002 انتخاب شد.
    برزیل
    زیکو در سال 1998 دستیار و مدیر ورزشی تیم ملی برزیل شد.
    ژاپن
    پس از جام جهانی 2002، زیکو به عنوان سرمربی تیم ملی فوتبال ژاپن، جانشین فیلیپ تروسیه فرانسوی‌ شد که این تیم رده سومی جهان را تا مرحله یک هشتم نهایی جام جهانی رسانده بود. زیکو با وجود این که نمی‌توانست به زبان ژاپنی صحبت کند، توانست در ابتدا انتظارات ژاپنی‌ها را برآورده کند، به‌خصوص با چندین پیروزی خارج از خانه در مقدماتی جام جهانی 2006 در بخش آسیا. گرچه خود جام جهانی،‌ در کمال ناباوری برای ژاپن به پایان رسید.
    فنرباغچه استانبول
    در 4 جولای 2006، زیکو مربی فنرباغچه شد. در صل 07/2006 با این تیم قهرمان لیگ فوتبال ترکیه شد و در فصل 08/2007 به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا رسید.
    ملی‌پوش سابق برزیل، بعد از شکست مذاکرات با مسئولین این باشگاه، در 10 ژوئن 2008 این تیم را ترک کرد.
    بنیادکار تاشکند
    وی از سپتامبر 2008 تا ژانویه 2009 مربی بنیادکار تاشکند ازبکستان بود.
    زسکا مسکو
    زیکو از سال 2009 نیز در روسیه سرمربی تیم زسکا مسکو شده است.


    عناوین و افتخارات


    1980، 1982، 1983، 1987، قهرمان برزیل با فلامینگو
    1981، قهرمان باشگاه‌های جهان و قهرمان جام لیبرتادورس با فلامینگو


    افتخارات شخصی


    1977، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی
    1980، آقای گل برزیل
    1981، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی و فوتبالیست سال جهان
    1982، فوتبالیست سال آمریکای جنوبی
    1983، فوتبالیست سال جهان (غیررسمی)
    1984، بازیکن سال ایتالیا
    1995، بهترین بازیکن جام جهانی فوتبال ساحلی
    شماره 9 فهرست برترین بازیکنان جهان از سوی مجله فرانس فوتبال
    شماره 14 فهرست برترین بازیکنان قرن جهان از سوی IFFHS
    عضو فیفا 100


    افتخارات به عنوان مربی


    2004، قهرمانی آسیا با ژاپن
    2007، قهرمان باشگاه‌های ترکیه و قهرمان سوپرجام ترکیه با فنرباغچه و انتخاب به عنوان برترین مربی سال ترکیه
    2008، راهیابی به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان اروپا با فنرباغچه
    2009، قهرمان جام حذفی و سوپرجام روسیه با زسکا مسکو
    زیکو از سال 1990 تا 1991 در دوران ریاست جمهوری فرناندو کولور، وزیر ورزش برزیل بود.

    **************

    زندگینامه: ماریو زاگالو


    ماریو خورخه لوبو زاگالو 9 آگوست 1931 در برزیل به دنیا آمد. وی اصلیتی لبنانی دارد.

    ماریو زاگالو یکی از موفق‌ترین مربیان تاریخ فوتبال دنیا و یکی از اسطوره‌های فوتبال برزیل است. این مربی سابق که از سوی بازیکنانش به نام پروفسور خوانده می‌شود،‌ در سه جام از پنج جام جهانی‌ای که برزیل در آنها قهرمان شده، به عنوان بازیکن و مربی حضور داشته است. او را به دلیل تفکرات تاکتیکی‌اش،‌ ال لوبو (گرگ) می‌نامند.

    فعالیت به عنوان بازیکن


    زاگالو در پست هافبک دفاعی و نیز مهاجم، از سال 1946 تا 1950 برای تیم باشگاهی آمه‌ریکا اف. سی، و از 1951 به مدت شش سال برای فلامینگو ریودو ژانیرو بازی کرد. در این تیم در سال 1953 تا 1955 به قهرمانی ایالت ریودو ژانیرو رسید. از سال 1958 تا 1965 برای بوتافوگو به میدان رفت و با این تیم دوبار در سال‌های 1961 و 1962 قهرمان ایالتی شد. همچنین در سال 1962 با بوتافوگو برنده تورنمنت ریو – سائو پائولو شد.
    زاگالو 33 بار نیز پیراهن تیم ملی برزیل را به تن کرد و پنج گل هم برای این تیم وارد دروازه حریفان کرد. در سال‌های 1958 و 1962 بازیکن ثابت جناح چپ برزیل بود که موفق شد دوبار پیاپی قهرمان جام جهانی شود. در هردو جام جهانی، خط حمله تیم ملی برزیل عبارت بود از گارینشا،‌ دی‌دی،‌ واوا، پله (پس از مصدومیت در سال 1962: آماریلدو) و زاگالو.

    فعالیت به عنوان مربی


    زاگالو تاکنون در حدود یک دوجین باشگاه فوتبال را بین سال‌های 1966 تا 2001 رهبری کرده است. دوره مربیگری او در سال 1966 در بوتافوگو آغاز شد که چهار سال در آنجا ماند. بعد از آن یک فصل در هریک از تیم‌های فلومیننزه و‌ فلامینگو مربیگری کرد و بعد از آن، پس از چهار سال هدایت تیم ملی،‌ دوباره با بوتافوگو قرارداد امضاء کرد. در سال 1978 به عربستان سعودی رفت و مربی تیم الهلال شد.
    اما بعد از یک سال دوباره به کشورش بازگشت و با واسکودوگاما قرارداد بست. بلافاصله پس از آن هدایت تیم‌های رگاتاز دو فلامینگو ( 1985 – 1984)، بوتافوگو (1987 - 1986)، بانجو (1989- 1988) و نیز واسکو دوگاما (1991 - 1990) را در دست گرفت. پس از دومین دوره مربیگری در تیم ملی برزیل، در سال 2000 مربی پورتوگسا شد و در پایان دوران مربیگری، برای سومین بار رهبری فلامینگو را به عهده گرفت (2001 - 2000).
    او در سال 1986 قهرمانی برزیل،‌در سال‌های 1967، 1968، 1971و 1972 قهرمانی ایالت ریو دو ژانیرو، و در سال 1979 قهرمانی باشگاه‌های عربستان سعودی را به دست آورد.
    زاگالو اولین فوتبالیستی بود که قهرمانی جام جهانی را هم به عنوان بازیکن (1962، 1958) و هم به عنوان مربی (1970) به دست آورده است. فقط فرانتس بکن بائر توانسته به عنوان بازیکن و مربی به این افتخار دست پیدا کند.
    او تیم ملی کشورش را دوبار رهبری کرد،‌ بار اول بین سال‌های 1970 و 1974،‌ و بار دوم بین سال‌های 1994 و 1998،‌ که در جام جهانی 1998 با این تیم، نایب قهرمان جهان شد. وی با برزیل در سال 1997 قهرمان کوپا آمریکا شد. او از سال 1993 تا 1994 مدیر فنی تیم ملی برزیل بود و در سال 1994 به عنوان کمک مربی، با این تیم قهرمان جام جهانی شد.
    زاگالو در مجموع، 154 مرتبه به عنوان سرمربی روی نیمکت تیم ملی برزیل نشست که تیمش در 110 بازی به پیروزی رسید، ‌در حالی که 33 تساوی و فقط 11 شکست حاصل آن بود.
    زاگالو یک بار نیز سرمربی تیم ملی امارات متحده عربی بود و این تیم را به جام جهانی 1990 رساند که تا امروز، اولین و تنها حضور این کشور در جام جهانی می‌باشد.


    **************

    زندگینامه: فلیکس ماگات


    ولفگانگ فلیکس ماگات 26 جولای1953 در آشافنبورگ آلمان به دنیا آمد

    وی پس از هلموت بنتهاس، ‌یوپ هاینکس،‌ فرانتس بکن بائر،‌ ماتیاس زامر و توماس شاف،‌ ششمین نفر در تاریخ بوندسلیگاست که هم به عنوان بازیکن و هم مربی،‌ قهرمان بوندسلیگا شده است.

    خانواده


    مادر ماگات اهل پروس شرقی و پدرش اهل پورتوریکو بود و در آشافنبورگ به عنوان سرباز ارتش آمریکا خدمت می‌کرد. وی در سال 1954 به پورتوریکو برگشت. ماگات در سن 15 سالگی از طریق نامه با پدرش در ارتباط بود. از چند سال قبل از آن، هر سال او را در پورتوریکو ملاقات می‌کرد.
    ماگات در دسامبر سال 2003 برای دومین بار ازدواج کرد. در بین میهمانان مراسم ازدواج،‌ همسر اول وی و سه فرزندش هم حضور داشتند. ماگات در مجموع شش فرزند دارد.

    فعالیت به عنوان بازیکن


    ماگات فوتبال را در سال 1960 در فا. اف. آر نیلکهایم شروع کرد و در سال 1964 به تی. وی 1860 آشافنبورگ پیوست. در سال 1972 به رقیب بزرگ این تیم، ویکتوریا آشافنبورگ رفت.

    بوندسلیگای 2


    سال 1974 قراردادی به عنوان بازیکن حرفه‌ای با زاربروکن امضاء کرد که در آن زمان در بوندسلیگای 2 بود. او برای زاربروکن 76 بازی انجام داد و 29 گل زد.

    بوندسلیگای 1


    در سال 1976 به تیم هامبورگ در بوندسلیگای 1 منتقل شد و تا سال 1986 در این تیم ماند. وی به عنوان بازی‌ساز این تیم، در 306 بازی بوندسلیگا 46 گل به ثمر رساند. او با هامبورگ سه بار قهرمان بوندسلیگا و دوبار قهرمان جام اروپا شد: 1977 در دقیقه آخر در مقابل اندرلشت بلژیک در دیدار پایانی جام در جام اروپا گل پیروزی‌بخش تیمش را زد. 1983 نیز هامبورگ با هدایت ارنست هاپل در جام باشگاه‌های اروپا با تک گل ماگات بر یوونتوس تورین ایتالیا غلبه کرد و به قهرمانی رسید.

    تیم ملی


    برای تیم ملی فوتبال آلمان بین آوریل سال 1977 و ژوئن 1986، 43 بار به میدان رفت و 3 گل زد. در سال 1980 با این تیم قهرمان اروپا شد. در جام‌های جهانی 1982 و 1986 نیز به نایب قهرمانی جهان رسید.

    موفقیت‌ها به عنوان بازیکن


    قهرمانی در جام در جام اروپا: 1977 (هامبورگ)
    قهرمانی در بوندسلیگا: 1979، 1982، 1983 (هامبورگ)
    قهرمانی در جام باشگاه‌های اروپا: 1983 (هامبورگ)
    قهرمانی در جام ملت‌های اروپا: 1980
    نایب قهرمانی در جام جهانی: 1982، 1986

    فعالیت به عنوان مربی/ مدیر


    ماگات پس از پایان فعالیت به عنوان بازیکن،‌ کارش را به عنوان مدیر،‌ابتدا در هامبورگ و سپس در بایر اوئردینگن آغاز کرد. در سال 1992 مربیگری را شروع کرد و هدایت تیم برمرهافن را به عهده گرفت.

    هامبورگ


    در سال 1993 ابتدا هدایت تیم دوم هامبورگ را به دست گرفت، و در همان سال دستیار مربی تیم اول هم شد. در فصل 96/1995 بالاخره مربی تیم اول هامبورگ شد.
    نورنبرگ، برمن و فرانکفورت


    در سال 1997 مربی نورنبرگ، در سال 1998 مربی وردربرمن و از سال 1999 تا 2001 مربی اینتراخت فرانکفورت بود. در طول مدت مربیگری در این سه تیم، حکم آتش‌نشان بوندسلیگا را داشت،‌ چراکه معمولا تیم‌ها را زمانی تحویل می‌گرفت که در آستانه سقوط قرار داشتند.

    اشتوتگارت


    از سال 2001 تا 30 ژوئن 2004 ماگات مربی و مدیر اشتوتگارت بود. در سال 2003 با این تیم نایب قهرمان بوندسلیگا شده و این تیم را راهی لیگ قهرمانان اروپا کرد.

    بایرن مونیخ

    در 18 مه سال 2004 اولی هوینس اعلام کرد که ماگات مربی بایرن مونیخ شده است. وی از تاریخ 1 جولای 2004 تا 31 ژانویه 2007 در این تیم بود. در این مدت هم در فصل 2005/2004 و هم در فصل 2006/2005 قهرمانی بوندسلیگا و نیز جام حذفی آلمان را برای بایرن به ارمغان آورد، کاری که پیش از او هیچ تیم و مربی‌ای موفق به انجام آن نشده بود. در 31 ژانویه 2007، پس از شروع دور برگشت رقابت‌ها و کسب تنها یک امتیاز از دو بازی، از بایرن مونیخ اخراج شد و جایش را به مربی قبلی این تیم، اوتمار هیتزفلد داد که تا پایان فصل 07/2006 هدایت تیم را به دست گرفت. ماگات بلافاصله بعد از آن به عنوان مفسر بازی‌های بوندسلیگا در شبکه تلویزیونی "Pay TV " مشغول کار شد.
    وولفسبورگ

    در 30 مه سال 2007 معلوم شد که ماگات از 15 ژوئن همان سال مدیر جدید وولفسبورگ می‌شود. این شامل پست مربی و مدیر ورزشی و نیز هدایت بخش جوانان و بقیه بخش‌های ورزشی بود. اما قرارداد وی که تا ژوئن سال 2010 اعتبار داشت، در تاریخ 30 ژوئن 2009 پیش از موعد فسخ شد.
    شالکه 04

    در 6 مه 2009 دو باشگاه وولفسبورگ و شالکه و نیز خود ماگات، انتقال وی به تیم شالکه از تایخ 1 جولای 2009 را تایید کردند. وی در این تیم قراردادی به عنوان مربی و مدیر تا 30 ژوئن 2013 به امضاء رسانید.

    موفقیت‌ها به عنوان مربی

    1996 صعود به جام یوفا با هامبورگ
    1998 صعود به بوندسلیگای 1 با نورنبرگ
    1999 نایب قهرمان جام حذفی آلمان با وردربرمن
    2002 قهرمان جام UI- Cup با اشتوتگارت
    2003 نایب قهرمان بوندسلیگا با اشتوتگارت
    2004 قهرمان جام اتحادیه آلمان با بایرن مونیخ
    2005 قهرمان بوندسلیگا با بایرن مونیخ
    2005 قهرمان جام حذفی آلمان با بایرن مونیخ
    2006 نایب قهرمان جام اتحادیه آلمان با بایرن مونیخ
    2006 قهرمان بوندسلیگا با بایرن مونیخ
    2006 قهرمان جام حذفی آلمان با بایرن مونیخ
    2008 صعود به جام یوفا با وولفسبورگ
    2009 قهرمان بوندسلیگا با وولفسبورگ

    افتخارات شخصی به عنوان مربی
    مربی سال: 2003، 2005

    ***************
    زندگینامه: انزو بیرزوت

    ورزش > فوتبال - همشهری آنلاین - مریم دری منش:
    انزو بیرزوت د رتاریخ 26 سپتامبر سال 1927 در آیلو دل فریولی در حومه شهر اودینزه ایتالیا به دنیا آمد
    دورانی که انزو بیرزوت به عنوان بازیکن مشغول فعالیت بود،‌ به اندازه دوران مربیگری‌اش موفقیت‌آمیز نبود. او از سال 1946 بازیکن حرفه‌ای فوتبال شد و ابتدا در سری B بازی کرد. پس از آن در سری A به عنوان هافبک دفاعی برای اینتر میلان و یوونتوس تورین به میدان رفت. سال 1955 فقط برای یک بار برای تیم ملی ایتالیا بازی کرد.
    در سال 1964 به فعالیت خود به عنوان بازیکن خاتمه داد و نخست در یوونتوس به عنوان مربی دروازه‌بان‌ها و سپس به عنوان کمک مربی تیم مشغول کار شد. در پایان دهه 1960، به دعوت فدراسیون فوتبال ایتالیا،‌ مربی تیم ملی زیر 23 ساله‌های این کشور شد. وی در جام‌ جهانی 1970 در مکزیک و 1974 در آلمان به عنوان دستیار فروچو والکاره‌جی (سرمربی تیم ملی) حضور داشت. بعد از حذف زودهنگام ایتالیا در دور مقدماتی جام جهانی 1974،‌ فولویو برناردینی به عنوان سرمربی تیم ملی معرفی شد،‌ اما در سال 1975 بیرزوت جانشین او شد. وی تا سال 1986 سرمربی تیم ملی باقی ماند و در 104 بازی ملی،‌ موفق‌ترین سرمربی تیم ملی ایتالیا بعد از جنگ دوم جهانی شد.
    او در سه جام جهانی هدایت تیم ملی فوتبال ایتالیا را به عهده داشت. در اولین حضورش به عنوان سرمربی در جام جهانی 1978 آرژانتین،‌ با توجه به این‌که در مرحله مقدماتی تیم میزبان را که بعدا نیز قهرمان جهان شد، با یک گل شکست داده بودند، امید به قهرمانی ایتالیا بسیار زیاد شد، اما در آن جام،‌ ایتالیا چهارم شد. قبل از جام،‌ بیرزوت مهاجمی تقریبا درجه دو به نام پائولو روسی را کشف کرد که در آن جام جهانی به یک ستاره جوان تبدیل شد.
    بزرگ‌ترین پیروزی بیرزوت، قهرمانی در جام جهانی 1982 در اسپانیا بود. بعد از کسب سه تساوی در مرحله مقدماتی، انتقادات شدیدی متوجه سیستم بازی تیم بیرزوت شد. با این وجود،‌ وقتی این تیم در مرحله بعدی، دو تیم مدعی آرژانتین و برزیل را حذف کرد،‌ صدای منتقدین نیز قطع شد. ایتالیا در دیدار نهایی با نتیجه قاطعانه 3 بر 1 بر تیم ملی آلمان غلبه کرد و قهرمان جهان شد.
    بیرزوت که کمتر با روزنامه‌نگاران و بازیکنان معاشرت می‌کرد،‌ می‌توانست در اوج موفقیت از تیم ملی کناره‌گیری کند، اما از آنجایی که بسیار وظیفه‌شناس بود،‌ تیم ملی را تا جام جهانی 1986 در مکزیک نیز هدایت کرد. اما تیم ایتالیا دیگر درخشش جام جهانی 82 را نداشت. این تیم در مرحله یک هشتم نهایی در دیدار مقابل فرانسه از دور رقابت‌ها کنار رفت. بیرزوت پس از آن جام جهانی از سمت خود کناره‌گیری کرد






    ویرایش توسط Nader J : 01-09-2011 در ساعت 07:53 PM


    When nothing makes sense and you
    are confused or frustrated,
    GOD has the answer.


  13. کاربر روبرو از پست مفید Nader J سپاس کرده است .


صفحه 6 از 6 نخستنخست ... 456

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 0

There are no members to list at the moment.

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •  


Search Engine Optimization by vBSEO 3.6.0