سلام مهمان گرامي؛

دوست عزیز ضمن عرض خیر مقدم، با توجه به این که شما به صورت مهمان به انجمن سینماسنتر وارد شده اید براي مشاهده تالار با امکانات کامل ميبايست از طريق ايــن ليـــنک ثبت نام کنيد
مرجع تخصصی سئو سپهر صنعت سهند Navid Mirzaaghazadeh رمضان در سخن شاعران

CinemaCenter Navigation Bar & SlideShow

دوربین مداربسته , نظارت تصویری , حفاظت پیرامونی , اعلام و اطفاء حریق , شبکه و زیرساخت  طراحی دیتاسنتر , یو پی اس , برق بدون وقفه 

 هوشمند سازی ساختمان , دوربین مدار بسته , طراحی وب سایت , سئو سازی , کابل هلوکیبل , اعلام حریق , پیاده سازی دیتاسنتر

 

نمایش نتایج: از شماره 1 تا 7 , از مجموع 7

موضوع: رمضان در سخن شاعران

  1. #1
    کــــاش گاهی زنـــدگی هــم كليــد [◄◄ι] [ ιι ] [■] [►] [ι►►] داشت...!
    MiSS SAYTA آواتار ها
    وضعیت : MiSS SAYTA آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ı̴̴̡ ̡ ̡̡͡|̲̲̲͡͡͡ ̲▫̲͡ ̲̲̲͡͡π̲̲͡͡ ̲̲͡▫̲̲͡͡ ̲|̡̡̡ ̡ ̴̡ı
    نوشته ها : 7,155
    سپاس ها : 10,643
    سپاس شده 16,549 در 4,216 پست
    یاد شده
    در 63 پست
    تگ شده
    در 850 تاپیک

    جعبه مدال ها
        
     

    رمضان در سخن شاعران



    سعدی: روزه‌داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست
    سعدی در همه قالب‌های ادبی خود، در حكایت‌ها، غزل‌ها، قصاید و قطعات به مفاهیمی چون روزه و رمضان پرداخته است.
    شیخ اجل، سعدی، شاعر قرن هفتم هجری، از جمله ادیبانی است در آثارش توجه ویژه‌ای به روزه و روزه‌داری و همچنین بركات ماه مبارك رمضان دارد.
    او در بسیاری از قالب‌های ادبی خود شامل حكایت‌ها، غزل‌ها، قصاید و قطعات به این مفاهیم می‌پردازد و توجه خواننده را به ذات روزه‌داری و جوهره تقواپیشگی در ماه رمضان جلب می‌كند.
    سعدی حكایتی منظوم دارد با نام «حكایت روزه در طفولیت» كه در آن اعمال درونی روزه‌دار را مقدم بر اعمال ظاهری و نخوردن و نیاشامیدن می‌داند و می‌گوید:
    به طفلی درم رغبت روزه خاست
    ندانستمی چپ كدام است و راست
    یكی عابد از پارسایان كوی
    همی شستن آموختم دست و روی
    كه بسم الله اول به سنت بگوی
    دوم نیت آور، سوم كف بشوی
    پس آنگه دهن شوی و بینی سه بار
    مناخر به انگشت كوچك بخار
    به سبابه دندان پیشین بمال
    كه نهی است در روزه بعد از زوال
    وز آن پس سه مشت آب بر روی زن
    ز رستنگه موی سر تا ذقن
    دگر دست‌ها تا به مرفق بشوی
    ز تسبیح و ذكر آن‌چه دانی بگوی
    دگر مسح سر، بعد از آن غسل پای
    همین است و ختمش به نام خدای
    كس از من نداند در این شیوه به
    نبینی كه فرتوت شد پیر ده؟
    بگفتند با دهخدای آن‌چه گفت
    فرستاد پیغامش اندر نهفت
    كه ای زشت كردار زیبا سخن
    نخست آن‌چه گویی به مردم بكن
    نه مسواك در روزه گفتی خطاست
    بنی آدم مرده خوردن رواست؟
    دهن گو ز ناگفتنی‌ها نخست
    بشوی ای كه از خوردنی‌ها بشست
    كسی را كه نام آمد اندر میان
    به نیكوترین نام و نعتش بخوان
    چو همواره گویی كه مردم خرند
    مبر ظن كه نامت چو مردم برند
    چنان گوی سیرت به كوی اندرم
    كه گفتن توانی به روی اندرم
    وگر شرمت از دیده ناظرست
    نه ای بی‌بصر، غیب دان حاضرست؟
    نیاید همی شرمت از خویشتن
    كز او فارغ و شرم داری ز من؟
    او در حكایت دیگری كه در بوستان، باب پنجم در رضا آمده، چنین می‌سراید:
    شنیدم كه نابالغی روزه داشت
    به صد محنت آورد روزی به چاشت
    به كتابش آن روز سائق نبرد
    بزرگ آمدش طاعت از طفل خرد
    پدر دیده بوسید و مادر سرش
    فشاندند بادام و زر بر سرش
    چو بر وی گذر كرد یك نیمه روز
    فتاد اندر او ز آتش معده سوز
    بدل گفت اگر لقمه چندی خورم
    چه داند پدر غیب یا مادرم؟
    چو روی پسر در پدر بود و قوم
    نهان خورد و پیدا بسر برد صوم
    كه داند چو در بند حق نیستی
    اگر بی وضو در نماز ایستی؟
    پس این پیر ازان طفل نادان ترست
    كه از بهر مردم به طاعت درست
    كلید در دوزخ است آن نماز
    كه در چشم مردم گزاری دراز
    اگر جز به حق می‌رود جاده‌ات
    در آتش فشانند سجاده‌ات
    شیخ اجل در حكایت دیگری كه در بوستان باب دوم در احسان آمده، می‌گوید:
    به سرهنگ سلطان چنین گفت زن
    كه خیز ای مبارك در رزق زن
    برو تا ز خوانت نصیبی دهند
    كه فرزند كانت نظر بر رهند
    بگفتا بود مطبخ امروز سرد
    كه سلطان به شب نیت روزه كرد
    زن از ناامیدی سر انداخت پیش
    همی گفت با خود دل از فاقه ریش
    كه سلطان از این روزه گویی چه خواست؟
    كه افطار او عید طفلان ماست
    خورنده كه خیرش برآید ز دست
    به از صائم الدهر دنیا پرست
    مسلم كسی را بود روزه داشت
    كه درمنده‌ای را دهد نان چاشت
    وگرنه چه لازم كه سعیی بری
    ز خود بازگیری و هم خود خوری؟
    این شاعر قرن هفتم در غزلی با مطلع «نگفتم روزه بسیاری نپاید» چنین می‌سراید:
    نگفتم روزه بسیاری نپاید
    ریاضت بگذرد سختی سر آید
    پس از دشواری آسانیست ناچار
    ولیكن آدمی را صبر باید
    رخ از ما تا به كی پنهان كند عید
    هلال آنك به ابرو می‌نماید
    سرابستان در این موسم چه بندی
    درش بگشای تا دل برگشاید
    غلامان را بگو تا عود سوزند
    كنیزك را بگو تا مشك ساید
    كه پندارم نگار سروبالا
    در این دم تهنیت گویان درآید
    سواران حلقه بربودند و آن شوخ
    هنوز از حلقه‌ها دل می‌رباید
    چو یار اندر حدیث آید به مجلس
    مغنی را بگو تا كم سراید
    كه شعر اندر چنین مجلس نگنجد
    بلی گر گفته سعدیست شاید
    استاد سخن در غزل دیگری با مطلع «صبحدم خاكی به صحرا برد باد از كوی دوست» می‌گوید:
    دیگران را عید اگر فرداست ما را این دمست
    روزه داران ماه نو بینند و ما ابروی دوست
    سعدی در غزلی با مطلع «آن به كه چون منی نرسد در وصال دوست» می‌گوید:
    ای دوست روزهای تنعم به روزه باش
    باشد كه در فتد شب قدر وصال دوست
    دور از هوای نفس، كه ممكن نمی‌شود
    در تنگنای صحبت دشمن، مجال دوست
    او در حكایتی با مطلع «در این شهرباری به سمعم رسید» می‌گوید:
    ز من پرس فرسوده‌ روزگار
    كه بر سفره حسرت خورد روزه‌دار
    همچنین سعدی در غزلی با مطلع «این بوی روح‌پرور از آن خوی دلبرست» در تشبیهی، انتظار را چون پژواك صدای الله اكبر برای روزه‌دار توصیف می‌كند:
    بازآ كه در فراق تو چشم امیدوار
    چون گوش روزه‌دار بر الله اكبرست
    او در یكی از قطعات خود می‌گوید:
    تشنه سوخته در چشمه روشن چو رسید
    تو مپندار كه از سیل دمان اندیشد
    ملحد گرسنه و خانه خالی و طعام
    عقل باور نكند كز رمضان اندیشد
    همچنین سعدی در غزل با مطلع «درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند» می‌گوید:
    كسان كه در رمضان چنگ می‌شكستندی
    نسیم گل بشنیدند و توبه بشكستند
    شیخ اجل در غزل «سرو چمن پیش اعتدال تو پستست» می‌گوید:
    توبه كند مردم از گناه به شعبان
    در رمضان نیز چشم‌های تو مستست
    سعدی در قصیده‌ای با نام «در وداع ماه رمضان» در وصف بركات این ماه را می‌سراید:
    برگ تحویل می‌كند رمضان
    بار تودیع بر دل اخوان
    یار نادیده سیر، زود برفت
    دیر ننشست نازنین مهمان
    غادر الحب صحبةالاحباب
    فارق‌الخل عشرة الخلان
    ماه فرخنده، روی برپیچید
    و علك السلام یا رمضان
    الوداع ای زمان طاعت و خیر
    مجلس ذكر و محفل قرآن
    مهر فرمان ایزدی بر لب
    نفس در بند و دیو در زندان
    تا دگر روزه با جهان آید
    بس بگردد به گونه گونه جهان
    بلبلی زار زار می‌نالید
    بر فراق بهار وقت خزان
    گفتم انده مبر كه بازآید
    روز نوروز و لاله و ریحان
    گفت ترسم بقا وفا نكند
    ورنه هر سال گل دمد بستان
    روز بسیار و عید خواهد بود
    تیر ماه و بهار و تابستان
    تا كه در منزل حیات بود
    سال دیگر كه در غریبستان
    خاك چندان از آدمی بخورد
    كه شود خاك و آدمی یكسان
    هردم از روزگار ما جزویست
    كه گذر می‌كند چو برق یمان
    كوه اگر جزو جزو برگیرند
    متلاشی شود به دور زمان
    تاقیامت كه دیگر آب حیات
    بازگردد به جوی رفته روان
    یارب آن دم كه دم فرو بندد
    ملك الموت واقف شیطان
    كار جان پیش اهل دل سهلست
    تو نگه‌دار جوهر ایمان





    گردآورى: گروه فرهنگ و هنر سيمرغ
    منبع: خبرگزارى فارس

  2. # ADS
     

  3. #2
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    به سلام رمضان بر شده ام باز به بامی
    ماه نو ! ماه نو! از مات درودی و سلامی

    ماه نو! ماه نو! امسال به پیمانه چه داری؟
    پیش از این از رمضانم نه می یی مانده نه جامی

    ماه نو! ماه نو! امشب چه شب واقعه جوشی ست
    چه شب واقعه جوشی! چه شب آینه فامی!

    ماه نو! ماه نو! امسال مرا نور بیاموز
    تو که در مهر امامی - تو که در سوز تمامی

    ماه نو! در پی تفسیر نویی از رمضانم
    روزه آن نیست که صبحی برسانیم به شامی

    رمضان آمد و در سفره افطار و سحر نیست
    نه تو را نان حلالی - نه مرا آب حرامی

    در سلام رمضان کاش یکی آینه باشیم
    آه - آیینه در آیینه - عجب حسن ختامی!

    شاعر: علی‌رضا قزوه

  4. #3
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    بسم رب المهدی
    عجل الله تعالی فرجه الشریف

    زان مي عشق کران پخته شود هر خامي گر چه ماه رمضان است بياور جامي

    زان باده که در ميکده عشق فروشند ما را دو سه پيمانه بده گو رمضان باش

    ساقي بيار باده که ماه صيام رفت در ده قدح که موسم ناموس و نام رفت

    وقت عزيز رفت بيا تا قضا کنيم عمري که بي حضور صراحي به جام رفت

    گر فوت شد سحور چه نفصان صبوح هست از مي کنند روزه گشا طالبان يار
    حسینی باشید یاعلی مظلوم
    علی علی

  5. #4
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    روزه دارم من و افطارم از آن لعل لب است

    آري افطار ِ ُرطب در رمضان مستحب است

    روز ِ ماه ِ رمضان زلف ميفشان كه فقيه

    بخورد روزهً خود را به گماني كه شب است

    زير ِ لب وقت ِ نوشتن همه كَس نقطه نهد

    اين عجب نقطهً خال ِ تو به بالاي لب است

    يارب اين نقطهً لب را كه به بالا بنهاد

    نقطه هرجا غلط افتاد چشيدن ادب است

    منعم از عشق كُند زاهد و آگه نبود

    شهرت عشق ِ من از ملك ِ عجم تا عرب است

    عشق آن است كه از روي ِ حقيقت باشد

    هر كه را عشق مَجازي است ، حمال الحطب است

    گر صبوحي به وصال ِ رُخ ِ جانان جان داد

    سودن ِ چهره به خاك ِ سر ِ كويش ادب است

    ِ شعر : عباس صبوحی

  6. #5
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    روزه دل


    ماه رمضان.. به حق ، مقابل روزه در ماه خدا تو را چه حاصل روزه

    تنها به نـــــــــــخوردن و نیاشامیدن هرگز نبوَد تمام و کــــــــــا مل روزه

    مقبول حـــــــــریم حق نگردد سعیت وقتی نگرفته بـــــــاشی از دل روزه

  7. #6
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    رمضان ماه دعا روز و شب است

    رمضان ماه غم و درد و تب است

    روزه میگیرم و در حسرت آن لعل لبت

    آری افطار رطب مستحب است
    [/b][/size]

  8. #7
    .:Se7eN:. آواتار ها
    وضعیت : .:Se7eN:. آنلاین نیست.
    تاریخ عضویت : Jul 2010
    محل سکونت : ahwaz
    نوشته ها : 572
    سپاس ها : 561
    سپاس شده 359 در 207 پست
    یاد شده
    در 0 پست
    تگ شده
    در 0 تاپیک

    پاسخ : رمضان در سخن شاعران

    خوش آمد باز شهرالله خوش آمد
    برای مردم آگه خوش آمد

    ندای عرشی صوموا،تصحوا؛
    ز میر کاروان ره خوش آمد

    خوش آمد همدم شب زنده داران
    چو یار مهربان از ره خوش آمد

    بود در این صدف دُرّ یتیمی
    فروزانتر ز مهر و مه خوش آمد

    فرود آمد به شهر الله قرآن
    ز هفتم آسمان به به خوش آمد

    نه قرآن بلکه دیگر مصحف حق
    در او نازل شده خه خه خوش آمد

    مهی گسترده در وی خوان یزدان
    ندارد منع این درگه خوش آمد

    در این مه میهمانان خداییم
    خدایا این مبارک مه خوش آمد

    برای خلوت دلداده ی عشق
    سر شب تا سحر صدره خوش آمد

    حسن از ذوق ادراکش سراید
    خوش آمد باز شهر الله خوش آمد

    از آیت الله حسن زاده ی آملی

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

کاربرانی که این تاپیک را مشاهده نموده اند: 1

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •